NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Matheson, Richard - "Jestem Legendą i inne utwory"

Palmer, Ada - "Siedem kapitulacji"

Ukazały się

Duncan, Emily A. - "Niegodziwi święci"


 Wlazło, Alicja - "Iskra"

 Lisińska, Małgorzata - "Bajki krasnoludzkie"

 Jabłoński, Witold - "Popiel"

 Bonowicz, Karina - "Nie wywołuj wilka z lasu"

 Mróz, Remigiusz - "Echo z otchłani"

 Kuang, Rebecca F. - "Wojna makowa" (zintegrowana)

 Headley, Maria Dahvana - "Dziedziczka jeziora"

Linki

Pilipiuk, Andrzej - "Dziedziczki" (wyd. 2)
Wydawnictwo: Fabryka Słów
Cykl: Pilipiuk, Andrzej - "Kuzynki"
Data wydania: Kwiecień 2007
Oprawa: miękka/twarda
Liczba stron: 304
Cena: 29,95/39,95 zł
Tom cyklu: 3



Pilipiuk, Andrzej - "Dziedziczki"

„Dziedziczki”, trzecia część trylogii o Kruszewskich, dziedziczą wszystkie zalety i wady poprzednich tomów. Znów jest miło i lekko. Ale znów bywa banalnie i chaotycznie.

Książkę otwiera przybycie dziedziczek do postpegeerowskich Kruszewic. Tutejszym sierotom po PRL, które zadomowiły się w świecie zasiłków i taniego wina, zagląda w oczy widmo powrotu starego ładu. Kruszewskie zaprowadzają bowiem stare, dobre, szlacheckie porządki i podejmują się odbudowy dworu, rozpoczynając eksperyment demontażu Trzeciej RP i próbę odbudowy Tej Pierwszej.

Starcie szlacheckiej Rzplitej z PRL-em to istna uczta dla duszy. Mentalność I RP przetacza się przez pokłady PRL-owskiej brei jak kilkutonowy pług. Jak rażone gromem pada lenistwo, filozofia beztroski i wyuczona bezradność. Pojawiają się nawet zalążki społecznej inicjatywy – inna rzecz, że skierowanej przeciwko burzycielom status quo.

Niestety, z biegiem stron ten intrygujący eksperyment, który można by posądzić o ambicje social-fiction, schodzi na dalszy plan, a ciężar fabuły przenosi się na wampirzycę Monikę, która – ani chybi – zgłupiała. Co krok się rozbiera, kąpie się w każdym napotkanym jeziorze, a przed każdym napotkanym lustrem – kontempluje swe wdzięki. W toku fabuły znajduje się w końcu usprawiedliwienie dla jej szaleństwa, ale nim to się stanie czytelnik jest już solidnie zirytowany – zarówno obsesyjną ekspozycją pośladków, jak i monotonią scen, w których te pośladki przyjdzie mu oglądać. Jednym zdaniem: po ambitnym otwarciu I RP ulega moralnej degeneracji, a ciekawy eksperyment natury social/political-fiction zostaje zredukowany do mało ambitnej opowiastki o harcach roznegliżowanej wampirzycy.

Ale są i inne słabości. W powieści występują licznie nie zawsze uzasadnione retrospekcje. Można odnieść wrażenie (częste zresztą w wypadku lektury Pilipiuka), że niektóre fragmenty są pustym wypełniaczem, względnie – popisem historycznej wiedzy autora. Cała fabuła sprawia wrażenie (znów – notoryczne u konsumenta pilipiukowej prozy) dwóch czy trzech pomysłów na opowiadania splecionych niezgrabnie w dłuższą opowieść.

Z perspektywy „Dziedziczek”, zamykających trylogię, można dostrzec też wady całości. Każdy, kto obejrzy się za siebie, jak na dłoni zobaczy brak silnego wątku głównego, który porządkowałby opowieść, splatając mrowie pobocznych wątków i wtrąceń w spójną całość. Co więcej – zabrakło sensownego finału, a przynajmniej przewrotnego zakończenia, które nagrodziłoby trzytomową wędrówkę.

Ten błąd, wraz z brakiem silnego wątku głównego, sprawia, że sagę o Kruszewskich można właściwie czytać na wyrywki albo i wspak. Zakończenie trylogii mogłoby równie dobrze być jej otwarciem. Efekt jest taki, że zamiast emocjonującego rejsu w określonym kierunku, mamy (nawiasem: całkiem miłe) dryfowanie po wodach lekkiej prozy. Kto lubi – zapraszam na pokład.



Ocena: 6/10
Autor: Krzysztof Pochmara


Dodano: 2007-06-29 16:21:49
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Konkurs

Wygraj "Wojnę makową"


Artykuły

Wiedźmin Netfliksa: zachwyt czy rozczarowanie?


 Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

Recenzje

Petrucha, Stefan - "Marvel: Spider-Man. Wiecznie młody"


 Moore, Stuart - "Marvel X-Men: Saga Mrocznej Phoenix"

 Abercrombie, Joe - "Zemsta najlepiej smakuje na zimno"

 Schwartz, Alvin - "Upiorne opowieści po zmroku"

 Neiderman, Andrew - "Adwokat diabła"

 Corey, James S.A. - "Wzlot Persepolis"

 Corey, James S.A. - "Prochy Babilonu"

 King, Stephen - "Instytut"

Fragmenty

 Jabłoński, Witold - "Popiel"

 Headley, Maria Dahvana - "Dziedziczka jeziora"

 Mortka, Marcin - "Żółte ślepia"

 Schwab, V.E. - "Vengeful. Mściwi"

 Collins, Suzanne - "The Ballad of Songbirds and Snakes"

 Dick, K. Philip - "Możemy cię zbudować"

 Heinlein, Robert A. - "Drzwi do lata"

 Archer, K.C. - "Instytut" #1

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2020 nast.pl     RSS      RSS