NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Bardugo, Leigh - "Oblężenie i nawałnica"

Butcher, Jim - "Zmiany"

Ukazały się

Komuda, Jacek - "Wilcze gniazdo" (wyd. 4)


 Piekara, Jacek - "Mój przyjaciel Kaligula" (2019)

 Ziemiański, Andrzej - "Pułapka Tesli" (wyd. 2)

 Manguel, Alberto; Guadalupi, Gianni - "Słownik miejsc wyobrażonych"

 King, Stephen - "Instytut"

 Parowski, Maciej - „Wasz cyrk, moje małpy. Chronologiczny alfabet moich autorów”, tom 2

 Lewicka, Anna - "Moc"

 Brennan, Marie - "W labiryncie smoków"

Linki

antologia - "A.D.XIII", tom 2
Wydawnictwo: Fabryka Słów
Cykl: antologia - "A.D.XIII"
Data wydania: Listopad 2007
ISBN: 978-83-60505-74-8
Oprawa: miękka
Format: 125 x 195
Liczba stron: 554
Cena: 29,99
seria: Antologie



antologia - "A.D.XIII", tom 2 #1

Jacek Piekara i Dominika Repeczko - Wstęp

W hinduizmie (traktujemy tu religię dość ogólnie, nie bacząc na poszczególne jej odłamy) możemy znaleźć pięć rajów, każdy zarządzany przez innego boga i jedno piekło. Na szczęście piekło ma przynajmniej wiele rejonów, co świadczy o pewnej sprawiedliwości w postrzeganiu zaświatów. Mimo że pobyt w piekle obejmuje takie atrakcje jak atak szakali, przypiekanie, tortury, bicie i cięcie, to jednak możemy uznać hinduizm za religię wielce pozytywną i optymistyczną, a to dlatego, że pobyt w piekle nie jest bynajmniej wieczny. W chwili gdy grzesznik odcierpi swoje, jego grzechy zostają wymazane i nieszczęśnik może znowu podjąć wędrówkę przez kolejne wcielenia. Nie powinien jednak liczyć, że rozpocznie tę drogę od istoty wyższej niż robal.
Podobnie buddyzm zakłada, że pobyt w piekle, choć długi, nie jest wieczny. Buddyści jednak okazali się nieco bardziej kreatywni jeśli chodzi o twórczość piekielną. Wyróżniamy osiem piekieł gorących i tyleż zimnych.

Piekła zimne to:
Arbuda – mroczna równina otoczona wysokimi górami, w której ciągle wieją zimne zamiecie, a istoty w niej są nagie i dostają od mrozu pęcherzy na całym ciele.
Nirarbuda – jest zimniejsze, powstałe od mrozu pęcherze pękają, a ciała cierpiących są pokryte zamarzniętą krwią i ropą.
Atata - piekło, w którym istoty ciągle trzęsą się z zimna.
Hahava - piekło, w którym istoty ciągle lamentują.
Huhuva - piekło, w którym istoty szczękają zębami.
Utpala - w tym piekle od przenikliwego zimna skóra zmienia kolor na niebieski.
Padma - piekło, w którym jest tak zimno, że zamarznięte ciało pęka.
Mahāpadma - piekło, w którym pęka nie tylko skóra i mięśnie, ale i organy wewnętrzne.

Piekła gorące to:
Sañjîva - w tym piekle stąpa się po rozżarzonym żelazie, a ze sklepienia kapie płynny metal. Jak tylko istoty w nim poczują strach przed cierpieniem, pojawiają się demoniczni słudzy Yamy i ranią potępieńców szponami, aż ci umrą, by natychmiast powrócić do życia i znów się bać i cierpieć.
Kâlasűtra, piekło czarnych linii - słudzy Yamy mają tu niejakie ułatwienie w pracy, na ciałach potępionych pojawiają się czarne linie, według których należy ciąć tkankę - coś na kształt wykroju z makabrycznej pracowni krawieckiej, albo ściągi dla Kuby Rozpruwacza.
Samghâta, piekło miażdżenia - tu tak jak w powyższych jest ziemia z rozpalonego żelaza, ale ściany to poruszające się kamienne bloki, które miażdżą potępionych, po czym rozsuwają się, by skazańcy mogli odzyskać zdrowie i kształty - tylko po to, aby było co miażdżyć.
Raurava, piekło krzyku - w nim istoty biegają po rozpalonej ziemi w poszukiwaniu schronienia, a gdy je znajdą, zamyka się ono i istota w nim zostaje spalona.
Mahâraurava – podobne do powyższego, tylko z większym bólem, o ile to jeszcze możliwe.
Tapana – słudzy Yamy nabijają istoty na ogniste pale, aż ogień zaczyna buchać z ich nosów i ust.
Pratâpana – tutaj istoty są nabijane na trójząb.
Avici – w tym piekle ludzie są nabici na rożen i smażeni na ogniu.
Wbrew powiedzeniu popularnemu w naszym kręgu kulturowym “nic, co dobre, nie trwa wiecznie”, zarówno buddyści jak i hinduiści wierzą, że jest wręcz odwrotnie. A na wytrwałych czeka raj, albo nawet pięć.

* * *

Liczba wizji piekła i nieba w literaturze popularnej oraz w flmie jest przeogromna, gdyż to, co dzieje się z człowiekiem po śmierci, interesowało rzeszę artystów i temat wymagałby odrębnego opracowania, godnego nie krótkiego artykułu, lecz książki. Albo i kilku tomów. Jednakże żywimy nadzieję, iż nawet te kilka słów dało czytelnikom niniejszego wstępu nie tylko chwilę rozrywki, ale również okazję, by zastanowić się nad problemami nurtującymi nie tylko flozofów i teologów, ale zwykłych ludzi chcących wierzyć, że po śmierci czeka nas coś więcej niż jedynie zamiana w kupę zepsutego mięsa.


Dodano: 2007-10-25 17:26:30
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Konkurs

Wygraj powieść o Spider-Manie


Artykuły

Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

Recenzje

Sanderson, Brandon - "Do gwiazd"


 Funke, Cornelia, del Toro, Guillermo - "Labirynt fauna"

 Aldiss, Brian W. - "Non stop"

 Sanderson, Brandon - "Rytmatysta"

 Warren, Ed i Lorraine & Chase, Robert David - "Nawiedzenia. Historie prawdziwe"

 Podlewski, Marcin - "Księga Zepsucia. Tom 1"

 Sullivan, Michael J. - "Zniknięcie córki Wintera"

 Vonnegut, Kurt - "Syreny z Tytana"

Fragmenty

 Petrucha, Stefan - "Marvel: Spider-Man. Wiecznie młody"

 Kańtoch, Anna - "Diabeł w maszynie"

 Bławatska, Helena P. - "Opowieści okultne"

 Majka Paweł, Rusak Radosław - "Czerwone żniwa. Uderzenie wyprzedzające"

 Karnicka, Anna - "Paradoks Marionetki: Sprawa Marionetkarza"

 Ruocchio, Christopher - "Imperium ciszy"

 Jensen, Danielle L. - "Mroczne wybrzeża"

 Eames, Nicholas - "Krwawa Róża"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS