NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Gwynne, John - "Zgliszcza"

Harrison, Harry - "Przestrzeni! Przestrzeni!" (Kolekcja Wehikuł czasu)

Ukazały się

Rak, Radek - "Baśń o wężowym sercu"


 Corey, James S.A. - "Prochy Babilonu"

 King,Stephen - "Pan Mercedes" (2019)

 Rogoża, Piotr - "Niszcz, powiedziała"

 Anson, Jay - "Amityville Horror"

 Shannon, Samantha - "Zakon Drzewa Pomarańczy", część 1

 Cervantes, J.C. - "Posłaniec burzy"

 Bardugo, Leigh - "Król z bliznami"

Linki

Oz, Amos - "Dotknij wiatru, dotknij wody"
Wydawnictwo: Rebis
Tytuł oryginału: Touch the Water, Touch the Wind
Tłumaczenie: Danuta Sękalska
Data wydania: Czerwiec 2011
ISBN: 978-83-7510-688-6
Oprawa: twarda
Format: 128 x 197 mm
Liczba stron: 160
Cena: 33,90 zł
Seria: Mistrzowie Literatury



Oz, Amos - "Dotknij wiatru, dotknij wody"

Małe, oddychające bąble wody


„Dotknij wiatru, dotknij wody” to kolejna pozycja z serii „Mistrzowie Literatury” wydawnictwa Rebis, prezentująca dzieła współczesnych światowych sław pióra. Czasami któraś z tych eleganckich w formie książeczek pojawi się w Katedrze ze względu na jej, mniejsze lub większe, fantastyczne konotacje. Nie inaczej jest w tym przypadku, gdzie izraelski pisarz Amos Oz, posiłkując się miejscami realizmem magicznym, przedstawia szczególną epokę w dziejach żydów europejskich. Nie dziwi popularność autora w jego ojczyźnie, skoro przewodnim motywem jego prozy jest właśnie Izrael – egzystencja współczesnego państwa narodowego jest sama w sobie powodem do zaistnienia dotyczącej go narracji literackiej - jednego z znamion istnienia narodu. Zaklęte koło.

Głównych postaci powieści – Eliszy Pomaranza i jego małżonki Stefy, nie należy rozumieć dosłownie i jednostkowo – to kreacje utkane z wielości losów środkowo i wschodnioeuropejskich Żydów. Bywają momenty, że postaci te niedosłownie umierają, a później pojawiają się w nowym wcieleniu. Mimo że już na początku widzimy ich, mieszkańców polskiego „miasta M.”, rozdzielonych, to w czasie swojego życia wydają się ciążyć ku jednemu miejscu – Palestynie – choć całkiem innym drogami. Pomeranz realizując archetypiczną rolę maga, pustelnika, niespokojnego ducha, dostaje się tam niemal magiczne. Tymczasem Stefa przechodzi przez ustrojową maszynę systemu komunistycznego, z wglądem w różne jej mroczne zakamarki. Oz wskazując faktory współczesnej tożsamości Żydowskiej/Izraelskiej na powyższych postaciach, odnosi się również do innych narodów. Polska jawi się jako kraina niemal ze snu. Polacy przedstawieni są po ludzku – ze wszystkimi szczęśliwymi i nieszczęśliwymi tego konsekwencjami. Odnosząc się do postaci Niemców, autor nie koncentruje się na czynach niemieckich żołnierzy, pisząc o nich nieco z litością, jako „głupich bawarskich chłopach” wyraźnie natomiast krytykuje przedwojennych intelektualistów niemieckich, czyniąc bardzo bezpośrednią wycieczkę do Martina Heideggera. Ciekawym jest to, że w narracji Oza praktycznie nie występują Arabowie.

Ta krótka, 150-stronnicowa powiastka zawarta jest w klamrze – zaczyna się wybuchem wojny, która przejdzie do historii jako II wojna światowa i kończy się wybuchem wojny, w zupełnie innym miejscu, w państwie Izrael. Amos Oz uchwycił tym samym perspektywę współczesnych Izraelczyków, rozciągającą się od krwawego konfliktu do krwawego konfliktu. Wojna wpływa nie tylko na powstanie państwa, ale na jego ciągłe powstawanie w sensie procesu utrzymywania siły, zwarcia i gotowości. Na tym gruncie, ciągłego zapętlenia w konflikcie, wyrasta tęsknota za wolnością, wyrażona w postawie protagonisty – zarówno w jego bardziej magicznych wcieleniach, jak i w tworzonej przez niego pracy naukowej dotyczącej natury nieskończoności. Być może w samym tytule tej książki, którą polecam wzmiankowanymi w tej recenzji wątkami, tkwi podsumowanie tematu – doświadczenie dwóch żywiołów, powietrza i wody, wydających się nieskończonymi wobec małego, oddychającego bąbla wody, jakim jest człowiek.


Autor: Adam Ł Rotter


Dodano: 2011-09-05 16:08:22
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Konkurs

Wygraj powieść o Spider-Manie


Artykuły

Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

Recenzje

Sanderson, Brandon - "Do gwiazd"


 Funke, Cornelia, del Toro, Guillermo - "Labirynt fauna"

 Aldiss, Brian W. - "Non stop"

 Sanderson, Brandon - "Rytmatysta"

 Warren, Ed i Lorraine & Chase, Robert David - "Nawiedzenia. Historie prawdziwe"

 Podlewski, Marcin - "Księga Zepsucia. Tom 1"

 Sullivan, Michael J. - "Zniknięcie córki Wintera"

 Vonnegut, Kurt - "Syreny z Tytana"

Fragmenty

 Zbierzchowski, Cezary - "Distortion"

 Rak, Radek - "Baśń o wężowym sercu"

 Petrucha, Stefan - "Marvel: Spider-Man. Wiecznie młody"

 Kańtoch, Anna - "Diabeł w maszynie"

 Bławatska, Helena P. - "Opowieści okultne"

 Majka Paweł, Rusak Radosław - "Czerwone żniwa. Uderzenie wyprzedzające"

 Karnicka, Anna - "Paradoks Marionetki: Sprawa Marionetkarza"

 Ruocchio, Christopher - "Imperium ciszy"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS