Ha, widać jednak rozmowy o starociach lepiej żyją w 'Premierach'... Cóż, sam biorę w nich udział - co się będę wyłamywał
Ale tym czasem skoro już założyłem ten temat, to coś do niego mam zamiar od czasu do czasu dorzucić.
Tak więc wspomnień pryka ciąg dalszy.
Ninja Ryukenden 3 (zwany także w angielskiej wersji, nie wiedzieć czemu, Ninja Gaiden 3). Oto jest gra! Dynamiczna platformówka z naprawdę dobrą grafiką i znakomitą (jak na owe czasy) oprawą muzyczną - nie nużącą, a wpadającą w ucho i świetnie podkreślającą wydarzenia. Ale to, co w grze oczywiście najważniejsze, to jej miodność. A tej tu pod dostatkiem. Niby nic wielkiego: biegamy, skaczemy naszym dzielnym 'smoczomieczowym' ninją, szlachtujemy wrogów, zbieramy bonusy i zmagamy się z czasem. Jednak w jakiś sposób (może to tylko mój sentyment?) wciąga niesamowicie, a że jest trudna (choć bez problemu można się wprawić), to i dreszczyka emocji nie zabraknie.
Poprzednie dwie części poznałem dopiero sporo później, tak więc patrzyłem na nie przez pryzmat trójki. Z początku wydawały się nieco toporne w porównaniu z tym, do czego przywykłem, ale po przełamaniu pierwszych lodów okazały się nie gorsze 'grywalnościowo', a ustępując jedynie grafiką i dźwiękami. No, w przypadku dwójki jeszcze sporo gorsza w moim odczuciu była oprawa muzyczna. Ale nic to. Najważniejsze i tak pozostało na wysokim poziomie. Seria była jedną z moich ulubionych na Pegasusie alias NES-ie.
I oczywiście poniżej garść obrazków
![Obrazek](http://i100.photobucket.com/albums/m11/katedraf/16.png)
"Diese nadmierne sformalizowanie starożytnego prawa zeigt Jurisprudenz jako rzecz tego samego rodzaju, als d. religiösen Formalitäten z B. Auguris etc. od. d. Hokus Pokus des znachorów der savages" -- Karol Marks