NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Butcher, Jim - "Gra pozorów"

Adams, Douglas - "Autostopem przez galaktykę" (wyd. ilustowane)

Ukazały się

Andrews, Ilona - "Magia triumfuje"


 Kres, Feliks W. - "Król Bezmiarów" (2021)

 Małecki, Jakub - "Dygot" (2021)

 Siudmak, Wojciech - "Siudmak. Fantastyczne światy"

 Mortka, Marcin - "Morza Wszeteczne" (SQN)

 Krasowska, Maria - "Banda Szalonych Obozowiczów"

 King, Stephen - "Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika" (wydanie rozszerzone)

 Golden, Christie - "Podróż przez Azeroth. Wschodnie królestwa"

Linki

Valente, Catherynne M. - "Opowieści sieroty. W ogrodzie nocy"
Wydawnictwo: Mag
Cykl: Valente, Catherynne M. - "Opowieści sieroty"
Kolekcja: Uczta Wyobraźni
Tytuł oryginału: The Orphan’s Tales: In the Night Garden
Tłumaczenie: Maria Gębicka-Frąc
Data wydania: Maj 2009
ISBN: 978-83-7480-132-4
Oprawa: twarda
Liczba stron: 473
Cena: 34,00
Rok wydania oryginału: 2006
Tom cyklu: 1



Valente, Catherynne M. - "Opowieści sieroty. W ogrodzie nocy"
nutka Posłuchaj recenzji w formacie mp3

W duchu opowieści Szeherezady


W ogrodzie, nocą, pod osłoną drzew skrywa się chłopiec i dziewczynka. Ona przez całą noc snuje opowieści o fantastycznych przygodach i odległych krajach, opowiadając historię zapisaną na własnych powiekach. On, wpatrzony, spija z jej ust każde słowo, niemal bez tchu czekając na zakończenie historii. Ono jednak nie nadchodzi, wraz ze świtem młodzi muszą się rozejść i niecierpliwe wyczekiwać ponownego zapadnięcia ciemności. Wtedy opowieść popłynie dalej...

W poszukiwaniu nowych środków wyrazu pisarze często coraz bardziej oddalają się od klasycznych rozwiązań; tylko że stosowane przez nich udziwnienia wielu czytelnikom nie przypadają do gustu. W takiej sytuacji powrót do korzeni może okazać się odświeżający. Na taki zabieg zdecydowała się Catherynne M. Valente sięgając po wzorce z „Księgi tysiąca i jednej nocy”. Choć oczywiście fabularnie „Opowieści sieroty” różnią się od opowieści Szeherezady, to w formie i stylistyce mają ze sobą wiele wspólnego.
Książka Valente ma strukturę opowieści szkatułkowej. Główna narratorka – tytułowa sierota – opowiada księciu historie, w ramach których bohaterowie również przekazują sobie opowieści. Czasem złożoność takiej narracyjnej matrioszki sięga dobrych kilku warstw, które wzajemnie się przenikają i zazębiają. To, co początkowo wydaje się serią niepowiązanych gawęd, z czasem zaczyna krystalizować się w jedną spójną całość. Rozsypane na wielu poziomach (a czasem również znacząco rozciągnięte w czasie) elementy układanki trafiają na swoje miejsce, a czytelnikowi wyłania się w głowie obraz, którego początkowo nie podejrzewał.
„W ogrodzie nocy” składa się niejako z dwóch głównych, przeplatających się opowieści połączonych osobą głównej narratorki. Choć w zasadzie w obu przypadkach zostały one zakończone, to jednakże książka nie stanowi zamkniętej całości. By poznać całą szkatułkową opowieść, a zatem i wszystkie przenikające się wątki i niuanse, trzeba będzie poczekać na wydanie drugiego tomu „Opowieści sieroty”. Przypuszczam, że wiele niedomkniętych wątków stanowi furtki, za sprawą których autorka połączy opowiedziane historie z następnymi.
Skojarzenia z „Księgą tysiąca i jeden nocy” budzi także sceneria, w jakiej toczą się opowieści. Bohaterowie co prawda podróżują po najprzeróżniejszych krainach, ale nad wszystkim unosi się duch orientu. Baśniowe stwory kojarzą się bardziej z mitologiami wschodnimi niż z europejskimi (choć pojawiają się wyjątki, jak satyry czy selkie). W książce można odnaleźć kraje i społeczeństwa wzorowane na kulturach szeroko pojętego orientu. O egzotyce co prawda chyba już nie może być mowy, bo w dobie globalizacji mało co zasługuje na takie określenie, niemniej Valente udało się skonstruować ciekawy i oryginalny, nawet jak na warunki fantasy, świat – a jego natura również wyłania się powoli z mozaikowych opowieści. Jednocześnie autorka nie stroni od gry z konwencją, niejednokrotnie korzystając z klasycznych motywów, wplatając je w zupełnie nieoczekiwanych momentach.
Ostatni element, który chyba w największym stopniu buduje w umyśle czytelnika orientalne skojarzenia, jest styl Valente. Amerykańska autorka stosuje iście wschodnie porównania i metafory; bogate, wielopiętrowe, niespotykane w naszej kulturze. Robi to ze smakiem, dzięki czemu nawet przez moment nie ociera się o kicz. Szczególnie wyraźne jest to na początku książki, później czytelnik się przyzwyczaja. Niemniej jednak wystarczy choć na kilka minut zmienić lekturę, by język Valente znów uderzył z pełną mocą czytającego. Dla mnie właśnie on, a nie konstrukcja czy fabuła, stanowi główny element „Opowieści sieroty”.

Wydaje mi się, że „Opowieści sieroty. W ogrodzie nocy” jest jak na razie najbardziej przystępną dla czytelnika książką w Uczcie Wyobraźni. Szkatułkowa konstrukcja nie sprawia problemów w odbiorze, a mam wrażenie, że nawet wspomaga głód wiedzy o tym, co się wydarzy w następnym rozdziale; czytelnik, niemal jak słuchający opowieści chłopiec, z trudem będzie się powstrzymywał przed przewróceniem kolejnej strony, gdy obowiązki wzywają. Język powieści, piękny i bogaty, wolny jest od udziwnień cechujących innych autorów. Zaś baśniowa sceneria także powinna przypaść do gustu. Wystarczy zanurzyć się w lekturę, a popłynie się wraz z opowieścią, aż do końca.



Autor: Tymoteusz "Shadowmage" Wronka


Dodano: 2009-05-29 16:32:14
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

Hassin - 16:26 31-05-2009
Darmowy soundtrack - muzyka i czytane wybrane fragmenty powieści (uwaga na spojlery ;)):
http://skinnywhitechick.bandcamp.com/al ... the-garden

Enjoy it! :)

Komentuj


Konkurs

Wygraj ilustrowane "Autostopem przez galaktykę"


Artykuły

"Kraina Lovecrafta" - książka a serial


 Sam Sykes - wywiad z autorem "Siedmiu czarnych mieczy"

 Wiedźmin Netfliksa: zachwyt czy rozczarowanie?

 Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

Recenzje

Herbert, Frank - "Rój Hellstroma"


 Simmons, Dan - "Pieśń Bogini Kali"

 Weir, Andy - "Projekt Hail Mary"

 Biedrzycki, Bartosz - "Zimne światło gwiazd

 Palmer, Ada - "Zdecydowani na walkę"

 Alt, Matt - "Czysty wymysł. Jak japońska popkultura podbiła świat"

 Gunia, Wojciech - "Dom wszystkich snów"

 Mortka, Marcin - "Nie ma tego Złego"

Fragmenty

 Szczubełek, Kamila - "Droga do wyraju"

 Pettersen, Siri - "Żelazny wilk"

 Haldeman, Joe - "Wieczna wolność"

 Herbert, Frank - "Rój Hellstroma"

 Herbert, Frank - "Rój Hellstroma" (przedmowa)

 Kornew, Paweł - "Żniwiarz"

 Kornew, Paweł - "Przeklęty metal"

 Novik, Naomi - "Mroczna wiedza"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2021 nast.pl     RSS      RSS