Lem, Stanisław - "Solaris" (GW)

Wydawnictwo: Agora
Data wydania: Październik 2008
ISBN: 978-83-7552-403-1
Oprawa: twarda
Liczba stron: 235
Cena: 19,99
Seria: Biblioteka Gazety Wyborczej

Bliżej...
Lem powiedział kiedyś, że swej powieści „Solaris” do końca nie rozumie, a kiedy indziej – że zaczynając pisanie nowej książki, nie wie nigdy, do czego jej akcja doprowadzi. Te dwa oświadczenia pozwalają nam innymi oczyma spoglądać na fabułę powieści. Nie jest ona, w świetle autorskich enuncjacji, skomponowaną przemyślnie historią o czymś, co uprzednio zaistniało w świadomości pisarza, ale opisem procesu poznania, który autor inicjuje, projektując sytuację wyjściową, a czytelnik podąża tylko o krok za nim i na równi jest wprzęgnięty w rozwiązywanie zagadki.
Prof. Jerzy Jarzębski

Na obie głośne adaptacje „Solaris” – film Andrzeja Tarkowskiego z 1971 roku i Stevena Soderbergha z 2002 – można spojrzeć jak na swego rodzaju dyskusję z autorem. Żaden z tych filmów nie trafił Lemowi do przekonania, z żadnego nie był zadowolony. Może – jak przypuszczał Tarkowski – Lem „nie bardzo rozumiał, czym jest kino”?
Tadeusz Sobolewski

Obiekt jest częścią serii
Lem, Stanisław - "Kolekcja Gazety Wyborczej"
Zobacz całą serię

MORT - 22:35 05-05-2009
Ja czytałem Solaris dobre parę lat temu. Znalazłem, gdzieś w przepastnych szafach literatury naukowej rodziców wydanie Wydawnictwa Literackiego z 1976 roku. :) Wspomnienia i wrażenia jak najbardziej pozytywne.

Mam nadzieję wkrótce odświeżyć sobie tę pozycję jak i inne książki Lema z okazji wydania jego kolekcji przez Agorę. Bo do tej to poza Solarisem, to Lem u mnie leży i kwiczy.

Shadowmage - 18:14 05-05-2009
Pierwszy raz przeczytałem "Solaris" jeszcze w podstawówce - co nie jest niczym niesłychanym, jeśli poczyta się opinie wielu osób. Jednakże w moim przypadku powieść przeszła raczej bez echa - prawdopodobnie dotarła do mnie jedynie warstwa fabularna (co akurat dziwnym nie jest, jeśli się weźmie pod uwagę moje ówczesne lektury. Teraz, po kilkunastu latach wróciłem do najsłynniejszej powieści Lema. I dobrze zrobiłem, bo tym razem nie tylko fabuła, ale także koncept za nim stojący do mnie trafił. Prosty, a jednocześnie niosący za sobą możliwość długich rozważań.

Tak już zupełnie na marginesie - moim zdaniem pod pewnymi względami "Ślepowidzenie" Wattsa jest do "Solaris" podobne.