NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Barker, Clive - "Księgi krwi. I-III"

Flint, Eric & Weber, David - "1634: Wojna bałtycka"

Ukazały się

Gray, Claudia - "Star Wars: Wielka Republika. W ciemność"


 Lafferty, Mur - "Han Solo. Gwiezdne wojny – opowieść filmowa"

 Guzek, Marcin A. - "Szare Płaszcze: Chwała Imperium"

 Sablik, Tomasz - "Lęk"

 Hill, Joe - "Upiory XX wieku" (2021)

 Małecki, Jakub - "Święto ognia"

 Grubich, Bartłomiej - "Koniec. Baśń o mieście, w którym zawsze pada deszcz i skończył się świat"

 Masterton, Graham - "Dom stu szeptów"

Linki

Haldeman, Joe - "Wieczna wolność" (Kolekcja Wehikuł czasu)
Wydawnictwo: Rebis
Kolekcja: Wehikuł czasu
Tytuł oryginału: Forever Free
Tłumaczenie: Zbigniew A. Królicki
Data wydania: Maj 2021
ISBN: 978-83-8188-279-8
Oprawa: zintegrowana
Format: 135 x 215 mm
Liczba stron: 296
Cena: 44,90 zł
Rok wydania oryginału: 1999



Haldeman, Joe - "Wieczna wolność"

W czasie wojny było ciekawiej


Wieczna wojna się skończyła, William Mandella wraz z żoną Marygay już nie walczą z Taurańczykami – między innymi dlatego, że ci ostatni zawarli pokój z ludzkością, a raczej z Człowiekiem. Weteranom, podobnie jak wszystkim innym ludziom, dano wybór: mogli dołączyć do zbiorowej świadomości Człowieka, stając się elementem ujednoliconej genetycznie, zjednoczonej myślami populacji, albo pozostać przy zwykłej egzystencji, toczonej na odległej od Ziemi planecie, będącej w istocie miejscem wygnania. Zimy na Middle Finger są ostre, a warunki życia niełatwe. Mandella dzieli czas na wypełnianie obowiązków związanych z łowieniem niesmacznych ryb i uczenie fizyki w szkole podstawowej. Miejscową ludzką populację kontrolują nieliczni przedstawiciele Człowieka, odwiedzają ją też pojedynczy Taurańczycy. Wszystko wydaje się toczyć spokojnym, jednostajnym rytmem, ale Mandella wciąż tęskni do czasu wielkich wydarzeń, wielkich zmian, wielkich podróży. Wpada więc na pomysł wykradzenia statku kosmicznego i wykorzystania znanego mu dobrze z czasów wojny zjawiska dylatacji czasu. Podróż poza Galaktykę, a następnie powrót na Ziemię – czy na Middle Finger – mają pozwolić uciekinierom zobaczyć na własne oczy, jak cywilizacja Człowieka i jej współpraca z Taurańczykami będą wyglądać po upływie czterdziestu tysięcy lat.

„Wieczna wolność”, kontynuacja „Wiecznej wojny” została opublikowana przez Joe Haldemana w 1999 roku, czyli dwadzieścia pięć lat po wydaniu pierwszej części. Przez ten czas zmienił się świat, zmienił się też pewnie amerykański autor. Pomysł powrotu do rzeczywistości „Wielkiej wojny” mógł się wydawać kuszący, podobnie jak idea wykorzystania możliwości przeskoków w czasie oraz koncepcji wyobcowania związanego ze zmianami cywilizacyjnymi, wyrażonego przy pomocy pozornie bliskiego, a w istocie całkowicie obcego weteranom Człowieka. Niestety z samym wykonaniem jest już dużo gorzej. Już zwroty akcji związane z próbami ucieczki w kosmos są niezbyt wiarygodne: Człowiek wykazuje się to absolutną wiedzą, to nieudolnością. Kwestie seksualności, w „Wiecznej wojnie” przedstawiane dość naiwnie i w sposób budzący z współczesnej perspektywy wątpliwości, tu stają się już zupełnie zbędnym dodatkiem do fabuły. Dowiadujemy się, że weterani przed zesłaniem na Middle Finger zostali „uczynieni hetero”. Z jednej strony słyszymy, że wspomnienia dawnych obupłciowych romansów mają być nieistotne, z drugiej narrator regularnie wraca do ich wspominania.

W połowie powieści dochodzi do tajemniczego zjawiska, które wpływa na bieg fabuły i zasadniczo zmienia postać świata; druga część książki skupia się głównie na usiłowaniach jego wyjaśnienia. Niestety ostatecznie autor odwołuje się do klasycznego, a raczej podwojonego rozwiązania typu deus ex machina – czy też dei ex machini – a związane z nim metafizyczne uzasadnienia są niezbyt przekonujące. Naiwnie wypadają też próby odwołań do popkultury we fragmentach, w których akcja przenosi się na Ziemię. Powieści nie zawsze pomaga polski przekład, a szczególnie tajemnicza tendencja do pozostawiania części nazw nieprzetłumaczonych (zupełnie nie wiadomo na przykład, dlaczego planeta, na której mieszka Mandella, to nie po prostu Środkowy Palec).

Wierni miłośnicy „Wiecznej wojny” zapewne sięgną po jej kontynuację z prozaicznej ciekawości. Jeśli wystarczy im bogaty fantastyczny sztafaż (mamy tu w końcu kilka ras Obcych, kosmiczne podróże oraz wątek rekolonizacji opuszczonej planety), nostalgiczne odwołania do pancerzy bojowych i wspomnienia z czasów międzygalaktycznych zmagań, to świetnie. W poszukiwaniu w pełni udanej książki powinni się jednak udać gdzie indziej.



Autor: Adam Skalski
Dodano: 2021-06-22 19:33:41
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Artykuły

Wywiad z R.J. Barkerem


 "Kraina Lovecrafta" - książka a serial

 Sam Sykes - wywiad z autorem "Siedmiu czarnych mieczy"

 Wiedźmin Netfliksa: zachwyt czy rozczarowanie?

 Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady

Recenzje

Salik, Magdalena - "Płomień"


 Flint, Eric & Weber, David - "1634: Wojna bałtycka"

 Vinge, Vernor - "Ogień nad otchłanią"

 Masterton, Graham - "Susza"

 Miller, Madeline - "Pieśń o Achillesie"

 Szmidt, Robert J. - "Ostateczne rozwiązanie"

 Chakraborty, S.A. - "Miasto Mosiądzu"

 Sturgeon, Theodore - "Więcej niż człowiek"

Fragmenty

 Salik, Magdalena - "Płomień"

 Maszczyszyn, Jan - "Chronometrus" #2

 Maszczyszyn, Jan - "Chronometrus" #1

 Barker, R.J. - "Czas skrytobójców"

 Masterton, Graham - "Susza"

 Maciewicz, Monika - "Wiedma"

 Shusterman, Neal & Shusterman, Jarrod - "Susza"

 Marillier, Juliet - "Syn cieni"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2021 nast.pl     RSS      RSS