NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

de Castell, Sebastien - "Krew Świętego"

Žamboch, Miroslav - "Bakly. Szukanie śmierci", tom 1

Ukazały się

Eames, Nicholas - "Krwawa Róża"


 Funke, Cornelia, del Toro, Guillermo - "Labirynt fauna"

 antologia - "Jednookie walety"

 Pindel, Tomasz - "Historie fandomowe"

 Vonnegut, Kurt - "Syreny z Tytana" (2019)

 Clare, Cassandra - "Królowa Mroku i Powietrza"

 Briggs, Patricia - "Dotyk ognia"

 Harkness, Deborah - "Księga czarownic" (wyd. 3)

Linki

Sullivan, Michael J. - "Wieża Koronna"
Wydawnictwo: Mag
Cykl: Kroniki Riyrii
Tytuł oryginału: The Crown Tower
Tłumaczenie: Małgorzata Szypuła
Data wydania: Sierpień 2018
ISBN: 978-83-7480-907-8
Oprawa: twarda
Liczba stron: 384
Cena: 29,00 zł
Rok wydania oryginału: 2013
Tom cyklu: 1



Sullivan, Michael J. - "Wieża Koronna"

Cykl „Kroniki Riyrii” liczy aktualnie cztery tomy. „Wieża Koronna” jest pierwszym z nich. Ile ich będzie, tego nie wie jeszcze sam autor. Co nie powinno jednak zniechęcać czytelników obawiających się kolejnego rozwlekłego cyklu fantasy. Michael J. Sullivan zapewnił we wstępie, że każda z książek składających się na ten cykl będzie stanowić zamkniętą fabułę. Oczywiście, każda będzie dotyczyć przygód tych samych bohaterów.

To istotne, ponieważ „Kroniki Riyrii” to coś w rodzaju prequela do innego cyklu tego autora - „Odkrycia Riyrii”, na który składa się sześć powieści. I tu, i tam głównymi bohaterami są te same postacie. Hadrian Blackwater – wojownik i Royce Melborn – złodziej i zabójca. O ile w „Odkryciach Riyrii” - według zapewnień autora (najniżej podpisany jeszcze nie miał styczności z tym cyklem) – bohaterowie i ich wzajemne relacje są już ukształtowane, tak w „Kronikach...” zamiarem autora było pokazanie ich pierwszego spotkania, formowania się ich przyjaźni i opisanie innych, „pomniejszych” przygód. Oszczędnie dawkuje również szczegóły i zapowiedzi nadchodzących wydarzeń. Z racji tego, że mamy do czynienia z prequelem, nie trzeba obawiać się spoilerów z nieprzeczytanego jeszcze cyklu. Czytelnik, któremu powieści składające się na „Kroniki...” przypadną do gustu, być może sięgnie po powieści składające się na „Odkrycia...”. Prosto, elegancko, z sensem (również marketingowym).

„Wieża Koronna” to głównie powieść łotrzykowska, której celem jest wprowadzenie na scenę głównych bohaterów, przecięcie ich ścieżek i uformowanie relacji. Michael J. Sullivan nie wymyśla fantasy od nowa, ale sprawnie wpada w gatunkowe schematy i dosyć szybko udowadnia, że czuje się w nich i porusza całkiem dobrze. O ile sam quest, który ma „zszyć” losy bohaterów ze sobą jest dosyć przewidywalny i mało emocjonujący (aby nie napisać: rozczarowujący), to reszta zapowiada się bardzo obiecująco. Autor bowiem posiada niezłą rękę do stworzenia barwnego i przyjemnego świata fantasy. Żywego, tętniącego życiem, wciągającego. Czasami na jego tle giną Hadrian i Royce a wybijają się postacie drugoplanowe. Jak Gwen, rzutka i przedsiębiorcza prostytutka obdarzona pewnym darem i tajemnicą. Nie mam wątpliwości, że to ona jest najciekawszą postacią w „Wieży Koronnej”.

Hadrian jest bowiem szlachetny i nieco naiwny (oraz chyba niezbyt bystry), zaś Royce jest odpowiednio mroczny i bezwzględny, a także cyniczny. O ile postawę i charakter tego drugiego łatwiej zaakceptować z racji kolei jego losów, o tyle szlachetność Hadriana jest mało przekonująca zważywszy na jego przeszłość. Jako zbuntowany młodzian odszedł z domu i walczył w wielu wojnach. Michael J. Sullivan nie pisze bajek, więc i Hadrianowi przydałoby się trochę brudu. Ponieważ trudno uwierzyć, że walcząc w wielu wojnach nie nabył nieco więcej tzw. mądrości życiowej, doświadczenia, dystansu oraz cynicznego spojrzenia na rzeczywistość. Czytając „Wieżę Koronną”, Hadrian mimowolnie wywoływał mi z pamięci wersy „Hydropiekłowstąpienia” Lao Che: „Był Noe, Noe, gość co się czasem spinał, ale uwierzył i gdy szedł po gnoju, smród już się go nie imał”. Taki właśnie jest Hadrian, ale nie z powodu wiary, ale z racji tego, że w jakiś niezrozumiały sposób pozostał niewinny i czysty mimo tego co – jak deklaruje autor – dotychczas przeżył. Zaliczam to Sullivanowi na minus.

Reszta jest natomiast bardzo obiecująca. I to na tyle, że powieść przeczytałem bardzo szybko. Podział na codzienne fragmenty minimum był w tym przypadku formalnością. Jest to zasługą nie tylko dosyć wartkiej i żywej akcji, ale i tego, że powieść liczy niespełna 400 stron. „Wieża Koronna” stała się dla mnie niespodzianką. Nie grzęźnie na bagnach mozolnego budowania świata fantasy i objaśniania jego mechaniki, bohaterowie są bardzo obiecujący (Gwen!), a ich losy śledzi się z przyjemnością. Nie jest to wiekopomne dzieło, cykl raczej nie stanie się klasykiem; ale w upalne dni, z oszronioną szklanką wody z cytryną pod ręką, komponuje się znakomicie.



Autor: Roman Ochocki
Dodano: 2019-06-27 15:08:24
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

Benson - 17:20 27-06-2019
Nie brakuje czegoś na początku recenzji? Bo nie wiem, co jest istotne...

romulus - 18:37 27-06-2019
Ups, "urwało" akapicik:

"Cykl „Kroniki Riyrii” liczy aktualnie cztery tomy. „Wieża Koronna” jest pierwszym z nich. Ile ich będzie, tego nie wie jeszcze sam autor. Co nie powinno zniechęcać czytelników obawiających się kolejnego rozwlekłego cyklu fantasy. Michael J. Sullivan zapewnił we wstępie, że każda z książek składających się na ten cykl będzie stanowić zamkniętą fabułę. Oczywiście, każda będzie dotyczyć przygód tych samych bohaterów."

Shadowmage - 22:44 27-06-2019
Dzięki. Tak to jest, jak się zrobi ctrl+x zamiast ctrl+c :)

Komentuj


Konkurs

Wygraj "Ostatniego strażnika"


Wygraj "Nawiedzenia"


Artykuły

Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

Recenzje

Sullivan, Michael J. - "Śmierć Dulgath"


 Wójtowicz, Milena - "Vice versa"

 Sullivan, Michael J. - "Róża i cierń"

 Heinlein, Robert A. - "Hiob. Komedia sprawiedliwości"

 Szostak, Wit - "Poniewczasie"

 Sullivan, Michael J. - "Wieża Koronna"

 Sweterlitsch, Tom - "Świat miniony"

 Baxter, Stephen - "Masakra ludzkości"

Fragmenty

 Eames, Nicholas - "Krwawa Róża"

 Wójtowicz, Milena - "Vice versa"

 Christopher, Adam - "Ciemność nad miastem"

 Warren, Ed i Lorraine & Chase, Robert David - "Nawiedzenia. Historie prawdziwe"

 Guzek, Marcin A. - "Szare Płaszcze: Rubież"

 Babraj, Rafał - "Dystrykt Warszawa"

 Neiderman, Andrew - "Adwokat diabła"

 Heinlein, Robert A. - "Hiob. Komedia sprawiedliwości"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS