NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Clarke, Arthur C. - "Koniec dzieciństwa" (Kolekcja Wehikuł czasu)

Niven, Larry - "Pierścień" (2019)

Ukazały się

Palmer, Ada - "Do błyskawicy podobne"


 Lawrence, Mark - "Święta siostra"

 Larson, B.V. - "Flota Alfa"

 Przybyłek, Marcin Sergiusz - "Symfonia życia"

 Gwynne, John - "Zgliszcza"

 Bardugo, Leigh - "Oblężenie i nawałnica"

 Przechrzta, Adam - "Gambit Wielopolskiego" (Fabryka Słów)

 King, Stephen - "To" (druga okładka filmowa)

Imprezy

Copernicon 2019
Od: 2019-09-13
Do: 2019-09-15

Linki

Le Guin, Ursula K. - "Nie ma czasu. Myśli o tym, co ważne"
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Tytuł oryginału: No Time To Spare
Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa
Data wydania: Kwiecień 2019
ISBN: 978-83-8169-054-6
Oprawa: twarda
Format: 147×208 mm
Liczba stron: 272
Cena: 39,99 zł
Rok wydania oryginału: 2017



Le Guin, Ursula K. - "Nie ma czasu. Myśli o tym, co ważne"

Cenny, ważny czas


Trudno w to uwierzyć, ale Ursuli K. Le Guin nie ma już wśród nas od ponad roku. Na szczęście wciąż są okazje, by trafić do jej fantastycznych światów, albo by dowiedzieć się, co myślała o polityce, kotach, innych pisarzach czy starości. Okazję do poznania jej poglądów i spostrzeżeń stwarza wydany właśnie elegancko przez Prószyńskiego i S-kę zbiór tekstów publikowanych przez słynną amerykańską pisarkę na własnym blogu w latach 2010-2015. Le Guin pisze w nich przede wszystkim o swojej codzienności. O tym, z czym wiąże się decyzja zmierzenia się z nowym medium w wieku 81 lat, o postrzeganiu samej siebie i o tym, jak widzą ją inni, ale też o świeżo sprowadzonym do domu zwierzaku czy o zmianach obserwowanych w amerykańskiej polityce.
Amerykanka przedstawia bardzo jasne, zdecydowane poglądy na wiele spraw, ale potrafi to robić jednocześnie stanowczo i elegancko. Nie „masakruje” tych, z którymi się nie zgadza, broni nauki przed religią i religii przed nauką, zauważa słabszych i wykluczonych, krytykuje upieranie się przy wzroście gospodarczym, ale nie waha się też przed sprzeciwem wobec zbyt agresywnych jej zdaniem aspektów choćby działalności ruchów feministycznych. Ciekawie pisze o gniewie, jeszcze ciekawiej o starości. Tę ostatnią widzi jako istotną część życia, bezwzględnie dekonstruując eufemizmy związane z twierdzeniem, że „ma się tyle lat, na ile się czuje” czy też piękne, ale ostatecznie niewiele wnoszące przykłady heroicznych nestorów biorących udział w maratonach. Starość może być pełna energii, ale może też oznaczać życie w słabym zdrowiu i w zależności od innych. Umiejętność szczerego rozpoznania siebie i swojego miejsca w świecie, stanowiąca klucz do tak wielu powieści Le Guin, w oczywisty sposób i tu pojawia się jako fundament codziennego życia.
Miłośnicy prozy autorki znajdą w zbiorze wiele ciekawostek: zajrzą do jej życia domowego, poznają uczucia, jakimi darzyła koty, ale też dowiedzą się, dlaczego podziwiała Steinbecka, a nieszczególnie ceniła Hemingwaya i Joyce’a. Zrozumieją, co wielka fantastka myślała o opowiadaniu dzieciom o Świętym Mikołaju (można się zdziwić!), jak radziła sobie z listami od czytelników, czego w nich nie lubiła, a co wydawało się jej istotne. Jak zwykle w przypadku kolekcji notek trafiają się i takie, które mogą wydawać się mniej interesujące, niekompletne czy oderwane od reszty tomu. Nienajszczęśliwszy jest też polski tytuł zbioru: „Nie ma czasu” to jednak nie to samo, co angielskie „No time to spare” (czyli „Nie ma czasu do stracenia/zmarnowania”). Pisarka nie narzeka w felietonach na pośpiech czy na nawał zajęć. Stara się raczej zauważać, że czas, nawet ten spędzany pozornie bezczynnie, warto cenić, zauważać i wykorzystywać.
Czas spędzony przy lekturze „Nie ma czasu. Myśli o tym, co ważne” jest niewątpliwie wartościowy, tak jak każdy czas spędzony z kimś równie wyjątkowym, a jednocześnie bezpretensjonalnym. Nie pozostawia wątpliwości co do tego, że Ursula K. Le Guin była bardzo mądrą kobietą. A mądrych ludzi warto słuchać. Dobrze by było, gdyby do polskich czytelników trafiło więcej esejów czy felietonów Amerykanki; w USA jeszcze za jej życia wydano ich kilkanaście tomów.



Autor: Adam Skalski
Dodano: 2019-04-09 08:29:49
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Artykuły

Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

Recenzje

Warren, Ed i Lorraine & Chase, Robert David - "Nawiedzenia. Historie prawdziwe"


 Podlewski, Marcin - "Księga Zepsucia. Tom 1"

 Sullivan, Michael J. - "Zniknięcie córki Wintera"

 Vonnegut, Kurt - "Syreny z Tytana"

 Ziębiński, Robert - "Stephen King. Instrukcja obsługi"

 Dukaj, Jacek - "Po piśmie"

 Banks, Iain M. - "Wspomnij Phlebasa"

 Sullivan, Michael J. - "Śmierć Dulgath"

Fragmenty

 Karnicka, Anna - "Paradoks Marionetki: Sprawa Marionetkarza"

 Ruocchio, Christopher - "Imperium ciszy"

 Jensen, Danielle L. - "Mroczne wybrzeża"

 Eames, Nicholas - "Krwawa Róża"

 Wójtowicz, Milena - "Vice versa"

 Christopher, Adam - "Ciemność nad miastem"

 Warren, Ed i Lorraine & Chase, Robert David - "Nawiedzenia. Historie prawdziwe"

 Guzek, Marcin A. - "Szare Płaszcze: Rubież"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS