NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Fletcher, Charlie - "Ostatni"

Przybyłek, Marcin Sergiusz - "Gamedec. Czas silnych istot" (Rebis)

Ukazały się

antologia - "Czarna kula"


 Kloos, Marko - "Punkt uderzenia"

 Burroughs, Edgar Rice - "Sztuczny człowiek z Marsa"

 Sheckley, Robert - "Status cywilizacji"

 Card, Orson Scott - "Płomień serca" (wyd. 2)

 Gaiman, Neil & Pratchett, Terry - "Dobry omen"

 Szostak, Wit - "Poniewczasie"

 Przechrzta, Adam - "Demony zemsty. Abakumow"

Imprezy

Dni Fantastyki 2019 r.
Od: 2019-07-05
Do: 2019-07-07

Linki

Kisiel, Marta - "Oczy uroczne"
Wydawnictwo: Uroboros
Cykl: Dożywocie
Data wydania: Marzec 2019
ISBN: 978-83-280-5163-8
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 320
Cena: 39,99 zł
Tom cyklu: 3



Kisiel, Marta - "Oczy uroczne"

Marta Kisiel znów buszuje wśród istot nadprzyrodzonych, by wywołać lokalny kryzys w okresie świąteczno-noworocznym - „Oczy uroczne” to z jednej strony powrót do świata „Dożywocia”, z drugiej nowe historie i ostry komentarz społeczny.

Fani Lichotki i jej mieszkańców dostali nową powieść, której fabuła kontynuuje wątki z opowiadania „Szaławiła”, kierując historię Konrada, Licha i całej reszty na boczny tor. Autorka wielokrotnie wspominała, że pierwotnych bohaterów serii chce już zostawić za sobą, a „Oczy uroczne” są spełnieniem tych zapowiedzi. Dlatego rolę racjonalnego Konrada pełni tu Oda, a zamiast Licha i jego bamboszków występuje czort Bazyl z nietypowym zgryzem i wynikającą z tego wadą wymowy. Następuje też zmiana formy – wcześniejsze tomy przypominały raczej zbiory opowiadań, ten jest pełnoprawną powieścią z początkiem, rozwinięciem i zakończeniem.

Wydarzenia z powieści umiejscowione są na terenie dawnej Lichotki, gdzie Oda wybudowała dom skuszona oderwaniem się od świata. Tak jak jednak w „Dożywociu” niewiele jest scen spoza posiadłości, tak pobliskie miasteczko i lasy odgrywają ważną rolę w wydarzeniach nowego tomu. Trudno jednak byłoby oczekiwać innego rozwiązania, skoro wcześniejsze części opierały się na relacjach między mieszkańcami, których było znacznie więcej – nie było potrzeby wychodzenia poza domek i najbliższe okolice, materiału starczało i bez nadmiernej ingerencji świata zewnętrznego. Tak samo poprowadzona książka o Odzie okazałaby się jednak zbiorem dialogów z Bazylem przeplatanych okazjonalnymi wizytami płanetnika Rocha, dlatego nasza bohaterka zostaje lekarzem w lokalnej przychodni, a Bazyl w wyniku pewnego wydarzenia otrzymuje niańkę w postaci Michałka. W ten sposób zostajemy poprowadzeni przez miasteczko (ze szczególnym uwzględnieniem piekarni z bogatą ofertą cukierniczą) i poznajemy nowych bohaterów, Oda z kolei stawia czoła nie tylko marom wychodzącym z okazji przesilenia zimowego, od zawsze w tradycji ludowej czasu wyjątkowo sprzyjającego złym duchom, ale też rozwijającym się epidemiom odry i krztuśca. Przy czym w obydwu przypadkach musi zmierzyć się ze sprawami dla niej niezrozumiałymi – jako osoba niezwykle racjonalna i kładąca ufność w nauce, nie do końca pojmuje świat nadprzyrodzony, a w ogóle nie znajduje zrozumienia dla antyszczepionkowców opanowujących społeczność.

Oda nie jest zwykłym człowiekiem, a wiłą, chociaż o swoim dziedzictwie dowiedziała się na tyle późno, że nadprzyrodzony element jej samej staje się przeszkodą i przegrywa w zetknięciu z racjonalnym umysłem. Wątek dwoistej natury nie jest niczym nowym w literaturze, nie zaskakuje również wykorzystanie umiejętności z dwóch światów do pokonania przeciwnika. Oda na tym tle nie wyróżnia się niczym nadzwyczajnym, jednak trzeba przyznać, że zawsze miło otrzymać zgrabnie skonstruowany wątek kumulacji potencjału.

Siłą powieści jest język – jak zwykle w przypadku Marty Kisiel starannie użyty i stanowiący istotny czynnik popularności jej prozy. Każde zdanie jest dopracowane, precyzyjnie przekazując wszelkie niezbędne informacje, łącznie z pomniejszymi złośliwostkami i śmiesznostkami. Ten element niezmiennie w prozie autorki trzyma wysoki poziom i pozwala zachwycać się pięknie zbudowanymi zdaniami. Trzeba przyznać, że pisarze nie zawsze traktują język z taką pieczołowitością, co czasem odbija się na odbiorze ich dzieł.

Zastrzeżeniem może być fakt, że bohaterowie i ogólnie sytuacja początkowa w powieści jest ściśle powiązana z wydarzeniami, które opisane były w opowiadaniu „Szaławiła”, które początkowo było samodzielnym utworem, dostępnym na konwentach w formie papierowej, lub jako ebook w księgarniach internetowych. Później dołączono je do nowego wydania „Dożywocia”, a z racji nominacji do nagrody im. Janusza A. Zajdla znalazło się w zbiorze nominowanych opowiadań. Jak na utwór, który jest niezbędny, by w jakikolwiek sposób móc wejść w świat opisany w „Oczach urocznych”, jest to dystrybucja cokolwiek chaotyczna.

„Oczy uroczne”, chociaż tak bardzo odbiegają od dotychczas znanych bohaterów i formy cyklu, są, nomen omen, uroczą lekturą, w której nie brakuje ani miejsca na śmiech, ani na zadumę. Widać, że Marta Kisiel eksploruje nowe terytoria pisarskie, co część fanów może martwić, jednak z pewnością nie da się zarzucić jej powtarzalności pomysłów.



Autor: Gabriela Nina Piasecka
Dodano: 2019-03-08 08:41:02
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

Tigana - 10:44 08-03-2019
Urocza powieść.

Janusz S. - 12:24 08-03-2019
Czytałeś czy masz nastrój metaforyczny?

Tigana - 13:02 08-03-2019
Czytałem. Jak ktoś lubi klimaty z poprzednich książek Kisiel to i tym razem nie będzie zawiedziony. Duży plusik za nawiązanie do współczesnych kłopotów ze szczepionkami.

Komentuj


Artykuły

Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e02)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e01)

Recenzje

de Castell, Sebastien - "Krew Świętego"


 Moore, Stuart - "Marvel: Wojna domowa"

 Hamilton, Peter F. - "Noc bez gwiazd"

 Clarke, Arthur C. - "Koniec dzieciństwa"

 Howard, A.G. - "Alyssa i obłęd"

 Fletcher, Charlie - "Ostatni"

 Scalzi, John - "Upadające imperium"

 Lovecraft, H.P. - "Nemezis i inne utwory poetyckie"

Fragmenty

 Bond, Gwenda - "Mroczne umysły"

 Patykiewicz, Piotr - "Otchłań"

 Clarke, Arthur C. - "Koniec dzieciństwa"

 Keyes, Daniel - "Kwiaty dla Algernona"

 Schwab, V.E. - "Vicious. Nikczemni"

 Lawrence, Mark - "Koło Osheim"

 Górski, Piotr - "Reguła zakonu"

 Zembaty, Wojciech - "Głodne Słońce. Ołtarz i krew"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS