NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Podlewski, Marcin - "Księga Zepsucia. Tom 1"

Baxter, Stephen - "Masakra ludzkości"

Ukazały się

Gwynne, John - "Zgliszcza"


 Bardugo, Leigh - "Oblężenie i nawałnica"

 Przechrzta, Adam - "Gambit Wielopolskiego" (Fabryka Słów)

 King, Stephen - "To" (druga okładka filmowa)

 Jensen, Danielle L. - "Mroczne wybrzeża"

 Zahn, Timothy - "Ostatni rozkaz"

 Sanderson, Brandon - "Legion. Kłamstwa patrzącego"

 Johnson, Daisy - "Pod powierzchnią"

Imprezy

Sabat Fiction-Fest
Od: 2019-08-16
Do: 2019-08-18

Copernicon 2019
Od: 2019-09-13
Do: 2019-09-15

Linki

Gaiman, Neil - "Ocean na końcu drogi" (2018)
Wydawnictwo: Mag
Tytuł oryginału: The Ocean at the End of the Lane
Tłumaczenie: Paulina Braiter
Data wydania: Wrzesień 2018
Wydanie: II
ISBN: 978-83-66065-02-4
Oprawa: twarda
Liczba stron: 192
Cena: 25,00 zł
Rok wydania oryginału: 2013



Gaiman, Neil - "Ocean na końcu drogi"

Perspektywa


Kiedy jesteśmy mali, mamy inną perspektywę. Dorośli wydają się mądrzy i potężni, choć tak naprawdę są zwykle bardziej przerażeni, zagubieni i zmęczeni od nas. Zwierzęta wydają się groźne, nawet kiedy odczuwają przed nami większy lęk, niż my wobec nich. Budynki są zawsze ogromne, ich korytarze tworzą złożone labirynty, a zwykły staw może wydawać się oceanem. Wyrastamy jednak z tego, nasza perspektywa zmienia się i dosłownie (stajemy się więksi, wyżsi), i metaforycznie (zdobywamy wiedzę i inaczej postrzegamy praktycznie wszystkie kwestie). W powieści „Ocean na końcu drogi” Neil Gaiman zadaje jednak przewrotne pytanie – a co, jeśli nasza pierwotna, niewinna, dziecięca perspektywa była na swój sposób tą właściwą, prawdziwą? Co, jeśli staw na końcu drogi rzeczywiście jest oceanem?

Choć głównego bohatera książki poznajemy najpierw w wieku dorosłym, to przyjeżdża on do małego miasteczka, w którym się wychował. Wyrywa się na chwilę ze stypy, by odświeżyć wspomnienia radosnych chwil beztroskiego dzieciństwa. Okazuje się jednak, że wspomnienia, które do niego wracają, nie są typowe, nie są też radosne i beztroskie. Nasz bohater przypomni sobie przygodę, jaką miał w wieku 7 lat, a w której kluczową rolę odegrały trzy kobiety w różnym wieku, mieszkające na sąsiedniej farmie. I staw-ocean na tyłach owej farmy.

Przygoda chłopca, a zarazem sama opowieść, którą nam relacjonuje, jest z jednej strony baśniowa, z drugiej – bardzo mroczna. To upodobane przez Gaimana wydanie baśni, w której po drugiej stronie lustra ludzie wydłubują sobie oczy, by w ich miejsce wstawić guziki (jak w „Koralinie”). Tym razem napotkamy upiorne opiekunki do dzieci i ptaki głodu, wyglądające jak baśniowe pterodaktyle, pożerające serca i kawałki rzeczywistości. Oczywiście światem baśni rządzą twarde reguły, które pozwalają na to, by dobro ostatecznie zwyciężyło, choć będzie to dość gorzkie zwycięstwo, okupione wieloma cierpieniami i ogromnym strachem, jaki przeżyć może tylko dziecko.

„Ocean na końcu drogi” to stosunkowo krótka powieść – o dzieciństwie, o dorastaniu, o wspomnieniach i tym, w jaki sposób są one formowane. Autor stawia w niej wiele ważnych pytań, dzięki czemu nie jest to typowa literatura dziecięca ani młodzieżowa. Nie wydaje mi się, by ta książka miała ustaloną docelową grupę wiekową. Nie jestem nawet pewien, czy to literatura odpowiednia dla dzieci, chyba że to dzieci o wyjątkowo mrocznych upodobaniach, co nie jest przecież takie złe. W każdym razie, jeśli lubicie baśniowe klimaty doprawione odrobiną makabry, możecie sięgać po „Ocean...” bez względu na to, czy bliżej wam do poważnego i ustatkowanego bohatera z opowieści ramowej, czy 7-latka, który przeżywa przygody na farmie.


Autor: Aleksander Krukowski
Dodano: 2018-12-05 10:58:23
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Artykuły

Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

Recenzje

Podlewski, Marcin - "Księga Zepsucia. Tom 1"


 Sullivan, Michael J. - "Zniknięcie córki Wintera"

 Vonnegut, Kurt - "Syreny z Tytana"

 Ziębiński, Robert - "Stephen King. Instrukcja obsługi"

 Dukaj, Jacek - "Po piśmie"

 Banks, Iain M. - "Wspomnij Phlebasa"

 Sullivan, Michael J. - "Śmierć Dulgath"

 Wójtowicz, Milena - "Vice versa"

Fragmenty

 Karnicka, Anna - "Paradoks Marionetki: Sprawa Marionetkarza"

 Ruocchio, Christopher - "Imperium ciszy"

 Jensen, Danielle L. - "Mroczne wybrzeża"

 Eames, Nicholas - "Krwawa Róża"

 Wójtowicz, Milena - "Vice versa"

 Christopher, Adam - "Ciemność nad miastem"

 Warren, Ed i Lorraine & Chase, Robert David - "Nawiedzenia. Historie prawdziwe"

 Guzek, Marcin A. - "Szare Płaszcze: Rubież"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS