NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Basztowa, Ksenia & Iwanowa, Wikoria - "Siła złego na jednego"

Palmer, Ada - "Siedem kapitulacji"

Ukazały się

Schwartz, Alvin - "Kolejne upiorne opowieści po zmroku. Historie, które mrożą krew w żyłach"


 Radecki, Łukasz - "Odium"

 Mammay, Michael - "Przestrzeń"

 Zbierzchowski, Cezary - "Chłopi 2050, czyli Agronauci w czasach katastrofy klimatycznej"

 Rumin, Aleksandra - "Zbrodnia na blokowisku"

 Duncan, Emily A. - "Niegodziwi święci"

 Wlazło, Alicja - "Iskra"

 Lisińska, Małgorzata - "Bajki krasnoludzkie"

Linki

Vizvary, Istvan - "Vivo"
Wydawnictwo: Genius Creations
Data wydania: Listopad 2017
Oprawa: miękka
Liczba stron: 440
Cena: 39,99 zł



Vizvary, Istvan - "Vivo"

Zbyt wiele rozrywki w rozrywce


Długie i zapewne pełne przygód życie Alskoppa, króla smoków Drumloftu, zakończyło się uderzeniem w londyński glasfalt. Co prawda muchy reporterskie pojawiły się na miejscu dość szybko, ale i tak ze smoczych zwłok zniknął już kluczowy narząd: kryjąca duszę wątroba… Skomplikowany splot okoliczności wkrótce połączy uczonych podrobokradców Stana i Zoe, śmiertelnie zakochaną w Johnie Lennonie Dianę Whitmore oraz jej dealera alternatywnych rzeczywistości Karola Bathory’ego, krawcową Lizę Trommer, jej częściowo nieżywego ojca czy nękanego erotycznymi obsesjami związanymi z otyłymi kobietami psychiatrę Alfreda Ulvera, nie wspominając już pewnego krasnoluda i karamodliszki. Co ważniejsze, połączy też różne poziomy tytułowego vivo, czyli wirtualnych światów, będących codziennością (czasami jedyną) wielu z bohaterów książki.
„Vivo” to debiutancka powieść Istvana Vizvary’ego, łódzkiego autora, który opublikował już w Nowej Fantastyce oraz innych magazynach czy antologiach kilkanaście dobrze przyjętych opowiadań. Jak można się domyślić z opisanego wyżej zawiązania akcji, dynamiki niewątpliwie omawianej powieści nie brakuje. Jej wyrażaniu służą przeskoki między kolejnymi poziomami przenikających się rzeczywistości, wielokrotne wcielanie się graczy w nowe (czy to stare) postacie oraz usamodzielniający się bohaterowie pełniący rolę książkowych NPCów, czyli na przykład wspomniany John Lennon, którego piosenki stanowią tło istotnej części wydarzeń. Niestety szybkość i pewna niespójność akcji prędko sprawiają, że czytelnikowi trudno się w nią zaangażować. Wszystkie postacie, i te „realne”, i te „wirtualne” pozostają tylko szybko naszkicowanymi schematycznymi figurkami, a przeskoki nastrojów i stylizacji (od mówiącego gwarą i zbierającego ziółka krasnoluda do realistycznej sceny gwałtu po oszołomieniu ofiary lekami) czasami zapewne mające nieść efekt komiczny, najczęściej okazują się po prostu niezbyt trafne. Z kolei ci bohaterowie, których motywacje potencjalnie mogłyby okazać się bardziej intrygujące, jak na przykład popełniający samobójstwo w świecie vivo ojciec Lizy Trommer, są potraktowani przez autora po macoszemu.
Dynamiczna, rozrywkowa narracja nie oznacza rezygnacji ze wspominania o klasycznych problemach związanych z wielością wirtualnych rzeczywistości. Pełne odejście do świata vivo wiąże się w powieści z koniecznością pozostawiającego po sobie poważne i nieodwracalne konsekwencje przeskanowania mózgu, a z prawnego punktu widzenia wymaga wręcz eutanazji. Modyfikowalne konstrukcje zamawianych rzeczywistości opierają się na koncepcji węzłów: życzenie, by na naszej cyfrowej wyspie pojawiła się palma zostanie natychmiast spełnione, ale jednocześnie sprawi, że cała historia okolicy ulegnie zmianie – w pewnym momencie w przeszłości ktoś musiał na wyspę przywieźć sadzonki kokosów… Autor skłania się wyraźnie ku stwierdzeniu, że życie wirtualne pozostaje życiem i w miarę tego, jak będzie odgrywać w naszej codzienności coraz większą rolę, coraz trudniej będzie lekceważąco stwierdzać: „to tylko gra”. Szkoda tylko, że nie udało się, by podobna konkluzja wynikała po prostu z fabuły i obrazu przedstawianego świata, a raczej wymagała dość dosłownych przemówień wkładanych w usta pań Whitmore i Trommer czy ojca tej ostatniej.
Burzy pomysłów trudno autorowi odmówić – w następnych książkach warto się jednak skupić na układaniu ich w spójniejszą całość.



Autor: Adam Skalski
Dodano: 2018-01-17 18:27:01
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

Fidel-F2 - 01:03 19-01-2018
Ja tam żadnej niespójności nie dostrzegłem. Przeciwnie, wrażenie zrobiło na mnie jak precyzyjnie cała koncepcja została przemyślana i zorganizowana. Nie zgodzę się też z zarzutami schematyczności postaci i niezbyt klarownemu przesłaniu.

Słaba i mętna recenzja.

Shadowmage - 08:32 19-01-2018
A ja się zgodzę, postacie słabiutkie.

Komentuj


Konkurs

Wygraj "Wojnę makową"


Artykuły

Wiedźmin Netfliksa: zachwyt czy rozczarowanie?


 Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

Recenzje

Chiang, Ted - "Wydech"


 Petrucha, Stefan - "Marvel: Spider-Man. Wiecznie młody"

 Moore, Stuart - "Marvel X-Men: Saga Mrocznej Phoenix"

 Abercrombie, Joe - "Zemsta najlepiej smakuje na zimno"

 Schwartz, Alvin - "Upiorne opowieści po zmroku"

 Neiderman, Andrew - "Adwokat diabła"

 Corey, James S.A. - "Wzlot Persepolis"

 Corey, James S.A. - "Prochy Babilonu"

Fragmenty

 Schwartz, Richard - "Władca marionetek"

 Zbierzchowski, Cezary - "Requiem dla lalek" - fragment 1

 Zbierzchowski, Cezary - "Requiem dla lalek" - fragment 2

 Jabłoński, Witold - "Popiel"

 Headley, Maria Dahvana - "Dziedziczka jeziora"

 Mortka, Marcin - "Żółte ślepia"

 Schwab, V.E. - "Vengeful. Mściwi"

 Collins, Suzanne - "The Ballad of Songbirds and Snakes"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2020 nast.pl     RSS      RSS