NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Szmidt, Robert J. - "Zwycięstwo albo śmierć"

MacLeod, Ian R. - "Czerwony śnieg"

Ukazały się

Beckett, Chris - "Matka Edenu"


 MacLeod, Ian R. - "Czerwony śnieg"

 O'Rourke, Monica J. - "Cierp ciało"

 Stoker, Bram - "Dracula" (2018)

 Burroughs, Edgar Rice - "Tarzan w Pellucidarze" (nowa edycja)

 Białołęcka, Ewa - "Drugi Krąg"

 Białołęcka, Ewa - "Naznaczeni błękitem" (Jaguar)

 Ellison, Harlan - "To, co najlepsze", tom 1

Linki



Tchaikovsky, Adrian - "Dzieci czasu"
Wydawnictwo: Rebis
Tytuł oryginału: Children of Time
Tłumaczenie: Jarosław Rybski
Data wydania: Lipiec 2017
ISBN: 978-83-8062-182-4
Oprawa: miękka
Format: 132×202mm
Liczba stron: 560
Cena: 39,90 zł
Rok wydania oryginału: 2015



Tchaikovsky, Adrian - "Dzieci czasu"

Pająki i małpy


Ostatnimi czasy tematyka ekologiczna w SF ma się całkiem nieźle. Schemat scenariusza przedstawia się następująco: ludzkość dała ciała, przesadziła z eksploatacją środowiska naturalnego, konfliktami zbrojnymi i mało przemyślanym rozwojem technologicznym. Taka czy inna katastrofa dopina całość i nie mamy już czego szukać na starej, dobrej Ziemi. Pakujemy więc garstkę szczęśliwie ocalałych do międzyplanetarnej arki z nadzieją, że odnajdą nowe miejsce do życia i ludzkość dostanie jeszcze jedną szansę. Ale jak ją wykorzystają? Czy powtórzą mechanizmy prowadzące do samozagłady? Czy dogadają się z innymi rasami, jeśli przyjdzie im współdzielić glob?

Wspomniany schemat funkcjonuje w fantastyce naukowej już od dłuższego czasu, ponieważ pozwala popisać się autorom zarówno tworzeniem "od zera" nowych światów (tzn. nowych planet z ich klimatem, fauną i florą), jak i przeprowadzaniem społecznych eksperymentów. Dodatkowo realizuje on jeden z ważnych aspektów literatury fantastycznonaukowej: jej realne zaangażowanie (ekologiczne, polityczne) mimo programowej fikcyjności. Jednakże, jak każdy schemat fabularny, może on zostać zrealizowany w sposób mniej lub bardziej ciekawy, mniej lub bardziej wiarygodny.

„Dzieci czasu” są przykładem realizacji świetnej. Adrian Tchaikovsky powiela pewne rozwiązania, ale sposób, w jaki to robi, oraz jego indywidualny wkład w nadbudowę fabularną, rekompensują tę zasadniczą wtórność. Bo choć powieść faktycznie otwiera ekspedycja w poszukiwaniu nowego domu dla ludzkości zmuszonej opuścić matecznik, autor zaskakuje nas przynajmniej dwoma innowacyjnymi rozwiązaniami.

Po pierwsze, równolegle do przygód grupy ludzi, otrzymujemy historię... cywilizacji pająków. O tak, w wyniku eksperymentu z wirusem, który poszedł niekoniecznie tak, jak planowano, kolonia pająków szybko się rozrasta, a nanowirus staje się akceleratorem ich rozwoju cywilizacyjnego i biologicznej ewolucji. Tu należy wspomnieć o edukacji i pasji Tchaikovsky'ego, którego znajomość historii naturalnej i zwyczajów owadów jest... dziwna, choć imponująca zarazem. I pisarz ten z pewnością potrafi przekuć pasję na literaturę - zaraża czytelnika jeśli nie miłością, to przynajmniej sympatią do stworzonych przez siebie owadzich bohaterów.

Druga rzecz, to kilka chwytów pozwalających Tchaikovsky'emu igrać z czasem fabularnym. Z jednej strony dalekogwiezdny lot zajmuje wiele czasu, o wiele więcej, niż pozwalałby na to biologiczny cykl życia jednego pokolenia. A zatem bohaterowie „Dzieci czasu” muszą korzystać ze znanych w literaturze SF komór hibernacyjnych, pozwalających im rozciągnąć długość swojego życia. Inaczej mają się nasi pajęczy bohaterowie. Żyją krótko, ale ich życie wykracza poza indywidualne ramy. Trwają w społeczeństwie, które budują. Tchaikovsky bierze to dość dosłownie: w każdym kolejnym pokoleniu pająków powtarzają się imiona z pokolenia ich rodziców. Mamy więc szereg postaci noszących to samo imię, jednak za imieniem stoją również geny i społeczna pamięć. Oba te rozwiązania są ciekawe, ale prezentują się najlepiej dopiero zestawione ze sobą.

„Dzieci czasu” wychodzą z dość ogranej historii, opowiadają ją na nowo i robią to we wciągający sposób. Szczerze powiedziawszy, "owadzie" partie wypadają tu nawet lepiej, niż "ludzkie". Widać, jak pozytywnie skutkuje wplatanie pozaliterackich pasji do tworzonych przez siebie światów.


Autor: Aleksander Krukowski
Dodano: 2017-09-22 18:20:24
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

Beatrycze - 19:35 22-09-2017
Tak tylko się doczepię, że pająki to nie owady, choć jedne i drugie należą do stawonogów.
I w sumie co tu dziwne? Myślę, że ludzie, którzy naprawdę z pasją podchodzą do biologii nie podzielają podejścia na zasadzie "a fu, robal!". Różnorodność form jest czymś co zdumiewa i zachwyca, a z drugiej strony wszystko to jest zbudowane na wspólnym fundamencie (np. można wskazać homologiczne geny, które sterują ustalaniem się ogolnego planu budowy ciała muchy i człowieka).

asymon - 13:17 23-09-2017
Dopisuję do listy, bo przyznam że okładka mnie zniechęciła.

Komentuj


Artykuły

Modyfikowany Węgiel - powieść a serial


 Co będzie warto czytać z polskiej fantastyki w 2018 roku?

 Kreator światów w spódnicy – krótka opowieść o Ursuli K. Le Guin

 Drugi wywiad z Rafałem Kosikiem

 Gra o tron subiektywnym okiem (s07e07)

Recenzje

Hobb, Robin - "Wyprawa Błazna"


 Bardugo, Leigh - "Język cierni"

 Heuvelt, Thomas Olde - "Hex"

 Lawrence, Mark - "Czerwona siostra"

 Basztowa, Ksenia & Iwanowa, Wikoria - "Ciężko być najmłodszym"

 antologia - "Idiota skończony"

 Sanderson, Brandon - "Dawca przysięgi", część 1

 Beaty, Erin - "Pocałunek zdrajcy"

Fragmenty

 Hobb, Robin - "Wyprawa Błazna"

 Sutherland, Tui T. - "Najjaśniejsza noc"

 Gromyko, Olga; Ułanow, Andriej - "Plus/minus"

 Lawrence, Mark - "Klucz kłamcy"

 Sanderson, Brandon - "Dawca przysięgi", część 1 #3

 Sanderson, Brandon - "Dawca przysięgi", część 1 #2

 Bardugo, Leigh - "Język cierni"

 Aaronovitch, Ben - "Szepty pod ziemią"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2018 nast.pl     RSS      RSS