NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Sanderson, Brandon - "Dawca przysięgi", część 1

Rosenberg, Aaron - "Fale ciemności"

Ukazały się

Beckett, Chris - "Matka Edenu"


 MacLeod, Ian R. - "Czerwony śnieg"

 O'Rourke, Monica J. - "Cierp ciało"

 Stoker, Bram - "Dracula" (2018)

 Burroughs, Edgar Rice - "Tarzan w Pellucidarze" (nowa edycja)

 Białołęcka, Ewa - "Drugi Krąg"

 Białołęcka, Ewa - "Naznaczeni błękitem" (Jaguar)

 Ellison, Harlan - "To, co najlepsze", tom 1

Linki



Johansen, Erika - "Losy Tearlingu" (miękka)
Wydawnictwo: Galeria Książki
Cykl: Królowa Tearlingu
Tytuł oryginału: The Fate of the Tearling
Tłumaczenie: Izabella Mazurek
Data wydania: Kwiecień 2017
ISBN: 978-83-65534-47-7
Oprawa: miękka
Format: 190x125mm
Cena: 36,90 zł
Rok wydania oryginału: 2016
Tom cyklu: 3



Johansen, Erika - "Losy Tearlingu"

Ostatnia część trylogii Eriki Johansen teoretycznie powinna zadowolić wszystkich dotychczasowych fanów opowieści o młodej, dzielnej i dobrej królowej Tearlingu, Kelsey Raleigh. Wszystko jest bowiem tak, jak być powinno. Kości zostaną rzucone, losy bohaterki i jej królestwa zostaną rozstrzygnięte i wszystko skończy się dobrze. Prawdopodobnie na dobre.

Jest jednak pewien szkopuł, który pozwala się przyczepić do tego sielskiego obrazka. Nie chodzi nawet o „żyli długo i szczęśliwie”, bo to przecież było spodziewane, oczywiste i nie może być w związku z tym zarzutem. W finale drugiej części tej opowieści czytelnik zostawił główną bohaterkę w chwili, kiedy postanowiła poświęcić się dla królestwa, jego mieszkańców i jej przyjaciół. Dzielna Kelsea oddała się w ręce wroga – Złej Królowej. A królestwem zarządzać miał jej wierny doradca i opiekun.

„Straszność” Złej Królowej wypadła ostatecznie dosyć blado. Jako jeszcze jedna spragniona miłości i okaleczona jej brakiem w przeszłości kobieta, która w związku z tym postanowiła zrekompensować sobie to Byciem Złym. Wystarczy tylko, że się jakoś łzawo odsłoni i od razu straci całą przewagę i stanie się komicznie żałosna. Tymczasem Kelsea, dziewczyna, która niczego w życiu nie osiągnęła, koronę dostała na tacy i od razu z miejsca stała się wybitną władczynią – w ogóle się nie zmienia. Po prostu jest i to wystarczy, aby Dobro zatriumfowało.

Jedyną niespodzianką fabularną jest to, iż Zła Królowa nie jest Prawdziwym Złym w tej opowieści. Jej wydumany tragizm szybko sprawia, że czytelnik zacznie się nudzić. Kiedy prawdziwy przeciwnik wychodzi na scenę, pokonanie go wydaje się niemożliwe. Jednak tylko pozornie. Tu zaczynają się zgrzyty fabularne, które nie mogą być zrzucone tylko na karb tego, że być może recenzent nie jest adresatem tej powieści, więc się czepia. Bowiem tego niemożliwego do pokonania Złego pokonać można bardzo łatwo. Kluczem do tego są znowu „retrospekcje”, wizje które ma Kelsea. Jak napisano wcześniej – głównej bohaterce do zwycięstwa wystarczy, że po prostu jest. Odpowiedzi zostają jej przyniesione na tacy, wystarczy się tylko trochę wysilić. Gdy nadchodzi finał – autorka idzie już na skróty na całego. Wątki i losy bohaterów pobocznych urywają się w jednej chwili. Na scenie pozostaje tylko Kelsea, która musi teraz pogodzić się z konsekwencjami własnych decyzji i odnaleźć spokój. W posłowiu autorka przekonuje enigmatycznie, że tak miało być, że to skutek tego, że ona sama „chodzi pod prąd”, że w życiu nie ma odpowiedzi na wszystkie pytania, itp. Szczerze pisząc, brzmi to jak usprawiedliwienie tego, że autorka nie zmieściła opowieści w zadanej liczbie słów czy znaków. Albo stały za tym inne powody, dla których poszukiwania nie ma sensu wydłużać tej recenzji. Rzecz w tym, że końcówka tej powieści jest fatalna i zepsuła odbiór i tak niezbyt dobrej całości.

W zasadzie jedyne za co można pochwalić tę trylogię, to za ciekawą mitologię związaną z „pochodzeniem” świata i zaludniających go ludzi. Najciekawsze co się w tej historii dzieje – ma miejsce w przeszłości. Tak było w tomie 1 i 2. Jest tak również w tomie 3, choć np. przyczyny odejścia Williama Teara są tak enigmatyczne i wydumane, że ponownie można mieć wrażenie, że autorce kurs kreatywnego pisania pomógł warsztatowo, ale nie pomógł jej wyobraźni. Stąd te wymęczone koncepty, które starczyły na jedną powieść i część drugiej – ale rozciągnięte zostały finalnie na części trzy. Można mieć wrażenie, że biorąc pod uwagę gorące podziękowania dla redaktorów (co z tego, że „zwyczajowe”), to właśnie oni pomogli autorce wymęczyć to zakończenie. Niestety, nie ku chwale czytelnika. Chyba że mało wymagającego.



Autor: Roman Ochocki
Dodano: 2017-07-16 12:01:01
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Artykuły

Modyfikowany Węgiel - powieść a serial


 Co będzie warto czytać z polskiej fantastyki w 2018 roku?

 Kreator światów w spódnicy – krótka opowieść o Ursuli K. Le Guin

 Drugi wywiad z Rafałem Kosikiem

 Gra o tron subiektywnym okiem (s07e07)

Recenzje

Hobb, Robin - "Wyprawa Błazna"


 Bardugo, Leigh - "Język cierni"

 Heuvelt, Thomas Olde - "Hex"

 Lawrence, Mark - "Czerwona siostra"

 Basztowa, Ksenia & Iwanowa, Wikoria - "Ciężko być najmłodszym"

 antologia - "Idiota skończony"

 Sanderson, Brandon - "Dawca przysięgi", część 1

 Beaty, Erin - "Pocałunek zdrajcy"

Fragmenty

 Hobb, Robin - "Wyprawa Błazna"

 Sutherland, Tui T. - "Najjaśniejsza noc"

 Gromyko, Olga; Ułanow, Andriej - "Plus/minus"

 Lawrence, Mark - "Klucz kłamcy"

 Sanderson, Brandon - "Dawca przysięgi", część 1 #3

 Sanderson, Brandon - "Dawca przysięgi", część 1 #2

 Bardugo, Leigh - "Język cierni"

 Aaronovitch, Ben - "Szepty pod ziemią"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2018 nast.pl     RSS      RSS