NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Haldeman, Joe - "Wieczna wojna" (Kolekcja Wehikuł czasu)

Dąbrowski, Michał - "Imię Boga"

Ukazały się

McDonald, Ian - "Luna: Wschód"


 Gwynne, John - "Gniew"

 Stephenson, Neal - "Śnieżyca"

 Domagalski, Dariusz - "Więzy krwi"

 Piekara, Jacek - "Ja, inkwizytor. Przeklęte kobiety" (miękka)

 Piekara, Jacek - "Ja, inkwizytor. Przeklęte kobiety" (twarda)

 Lem, Stanisław - "Wysoki Zamek"

 Carter, Rachel E. - "Ostatnia walka"

Linki

Gaiman, Neil - "Mitologia nordycka"
Wydawnictwo: Mag
Tytuł oryginału: Norse Mythology
Tłumaczenie: Paulina Braiter
Data wydania: Marzec 2017
ISBN: 978-83-7480-728-9
Oprawa: twarda
Liczba stron: 208
Cena: 29,00 zł
Rok wydania oryginału: 2017



Gaiman, Neil - "Mitologia nordycka"

Yggdrasill i dziewięć światów

Jesion Yggdrasill to potężne drzewo, najdoskonalsze i najpiękniejsze ze wszystkich drzew, a także największe. Rośnie pomiędzy dziewięcioma światami i łączy je wszystkie ze sobą. To najpotężniejsze ze wszystkich drzew i najbardziej urokliwe, czubki jego gałęzi wznoszą się ponad niebo.
Jest tak wielkie, że korzenie jesionu wrastają w trzy światy, a podlewają je trzy studnie.
Pierwszy i najgłębszy korzeń sięga do świata podziemi, Nifl­heimu, miejsca, które istniało przed innymi. Pośrodku owego mrocznego świata tkwi wiecznie wzburzone źródło, Hvergelmir, tak głośne, że brzmi niczym kocioł z wrzącą wodą. W wodach owych żyje smok, Nidhogg, stale podgryzający korzeń od spodu.
Drugi korzeń sięga królestwa lodowych olbrzymów i studni należącej do Mimira.
Na najwyższych gałęziach drzewa świata czuwa orzeł, który wie wiele rzeczy, a między jego oczami przysiadł jastrząb.
Pośród gałęzi drzewa świata mieszka wiewiórka, Ratatosk. Przenosi ona wieści i plotki od Nidhogga, straszliwego pożeracza trupów, do orła i z powrotem. Wiewiórka okłamuje ich obu i znajduje radość we wzbudzaniu ich gniewu.
Na wielkich konarach drzewa świata pasą się cztery jelenie pożerające liście i korę. U stóp drzewa wiją się niezliczone węże gryzące korzenie.
Na drzewo świata można się wspiąć. To właśnie na nim powiesił się w ofierze Odyn, zamieniając drzewo świata w szubienicę, a siebie samego w boga szubienic.
Bogowie nie wdrapują się na drzewo świata – podróżują między światami za pomocą Bifrostu, tęczowego mostu. Tylko bogowie mogą przemieszczać się po tęczy: Bifrost spaliłby stopy każdego lodowego olbrzyma albo trolla, który spróbowałby się wgramolić na niego, by dotrzeć do Asgardu.
Oto zatem dziewięć światów:
Asgard, Dom Asów. Tu właśnie mieszka Odyn.
Alfheim, gdzie mieszkają elfy jasne. Elfy jasne są piękne niczym słońce i gwiazdy.
Nidawellir, czasami nazywany Swartalfheimem, w którym karły (zwane także mrocznymi elfami) żyją pod górami i wznoszą swe niezwykłe siedziby.
Midgard, świat kobiet i mężczyzn, świat będący naszym domem.
Jotunheim, gdzie wędrują lodowi i górscy olbrzymi, gdzie wznieśli swoje domostwa.
Vanaheim, gdzie żyją Wanowie. Asowie i Wanowie to bogowie zjednoczeni traktatami pokojowymi, wielu bogów z Wanów mieszka w Asgardzie z Asami.
Niflheim, kraina mrocznych mgieł.
Muspell, świat płomieni, gdzie czeka Surtr.
Jest też miejsce nazwane imieniem jego władczyni: Hel, gdzie trafiają zmarli, którzy nie zginęli dzielnie w bitwie.
Ostatni korzeń drzewa świata sięga do źródła w ojczyźnie bogów, Asgardzie, gdzie mieszkają Asowie. Każdego dnia bogowie tam się naradzają i tam właśnie zbiorą się u kresu dni świata, nim wyruszą na ostatnią bitwę Ragnarök. Nazywają je studnią Urd.
Trzy siostry, norny, mądre dziewice, opiekują się studnią, pilnując, by korzenie Yggdrasilla bezpiecznie pokrywało błoto. Studnia należy do Urd: Urd to los i przeznaczenie, jest waszą przeszłością. Jej siostry to Werdandi – której imię oznacza „stawanie się” – i do niej należy teraźniejszość, oraz Skuld, której imię oznacza „to, co zamierzone”, a królestwem jest przyszłość.
Norny zdecydują, co spotka was w życiu. Istnieją jeszcze inne norny, nie tylko te trzy – norny olbrzymów i elfów, norny karłów i Wanów, dobre norny i złe norny i wszystkie wspólnie zadecydują o waszym losie. Niektóre norny obdarzają ludzi dobrym życiem, inne życiem ciężkim, krótkim bądź pokręconym.
Ukształtują wasz los, siedząc przy studni Urd.



Dodano: 2017-03-02 12:22:19
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Artykuły

Wiedźmin Netfliksa: zachwyt czy rozczarowanie?


 Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

Recenzje

Vonnegut, Kurt - "Recydywista"


 Atwood, Margaret - "Testamenty"

 Palmer, Ada - "Siedem kapitulacji"

 Zbierzchowski, Cezary - "Chłopi 2050, czyli Agronauci w czasach katastrofy klimatycznej"

 Matheson, Richard - "Jestem Legendą i inne utwory"

 Abercrombie, Joe - "Czerwona kraina"

 Anson, Jay - "Amityville Horror"

 Heinlein, Robert A. - "Drzwi do lata"

Fragmenty

 Wilson, F. Paul - "Twierdza"

 Lisińska, Małgorzata - "Pierwotny"

 Dębski, Rafał - "Żelazny Kruk. Gniazdo"

 Schwartz, Richard - "Władca marionetek"

 Zbierzchowski, Cezary - "Requiem dla lalek" - fragment 1

 Zbierzchowski, Cezary - "Requiem dla lalek" - fragment 2

 Jabłoński, Witold - "Popiel"

 Headley, Maria Dahvana - "Dziedziczka jeziora"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2020 nast.pl     RSS      RSS