NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Hill, Joe - "Strażak"

Gaiman, Neil - "Mitologia nordycka"

Ukazały się

Dick, Philip K. - "Elektryczna mrówka"


 Rosik, Dominika - "Projekt Królowa"

 Butcher, Jim - "Drobna przysługa"

 Žamboch, Miroslav - "Ostatni bierze wszystko"

 Hodgson, William Hope - "Szalupy z „Glen Carrig”"

 Larson, B.V. - "Rój"

 Maszczyszyn, Jan - "Hrabianka Asperia"

 Rochala, Paweł - "Ballada o czarownicy"

Linki

Halpern, Paul - "Gra w kości Einsteina i kot Schrödingera"
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Tytuł oryginału: Einstein
Tłumaczenie: Marek Krośniak
Data wydania: Listopad 2016
ISBN: 978-83-8097-027-4
Oprawa: miękka
Format: 142mm x 202mm
Liczba stron: 344
Cena: 42,00 zł



Halpern, Paul - "Gra w kości Einsteina i kot Schrödingera"

Biografia podwójna


Albert Einstein i Erwin Schrödinger, dwaj wielcy fizycy, zdobywcy nagrody Nobla i... ikony współczesnej kultury popularnej. Einstein w swoich posiwiałych, rozczochranych włosach stał się niemal modelem lekko szurniętego choć wciąż genialnego naukowca, Schrödinger nie tak bardzo rozpoznawalny przez swój wygląd, inspiruje kocim eksperymentem twórców odzieży i memów. Obaj wydają się ekscentrykami, którym wiele jesteśmy w stanie wybaczyć ze względu na ich genialne umysły. Paul Halpern pokazuje nam, jacy byli zawodowo i prywatnie – względem innych i względem siebie nawzajem.

„Gra w kości Einsteina i kot Schrödingera. Zmagania dwóch wielkich uczonych z nieoznaczonością kwantową” to książka, która sama w sobie jest nieco kwantowa z natury. Jest zarazem biografią, jak i książką popularnonaukową. Co więcej, jest biografią podwójną: Alberta Einsteina i Erwina Schrödingera. Wszystkie te elementy zostały dobrze złożone, tak że współgrają ze sobą. Historia Einsteina jest związana z historią Schrödingera, bo ich odkrycia miały pewien związek i uwikłały naukowców w pewnego rodzaju rywalizację, zrazu przyjacielską, później skłóconą, wreszcie znów przyjacielską. Dynamika relacji między fizykami była na tyle żywa i dramatyczna, że stanowi dobry materiał na książkę. Halpern przy okazji dokłada wspomniany aspekt popularnonaukowy, to znaczy próbuje wyjaśnić czytelnikom, o co chodziło w teoriach obu noblistów.

Autor wskazuje na pewien paradoks leżący w odkryciach obu uczonych. Ich prace dotyczące mechaniki kwantowej doprowadzały do indeterminizmu, z którym badacze nie chcieli się pogodzić. Wszystko wskazywało na to, że w kwantowym mikroświecie nie ma porządkującej zasady. Poszukiwanie tego nadrzędnego porządku stało się życiową pasją obu uczonych. Próbowali oni wypracować – każdy na własną rękę – Teorię Wielkiej Unifikacji, pozwalającą powiązać mechanikę kwantową ze zjawiskami obserwowalnymi w nieco większej skali. W pewnym sensie zatem tak Einstein, jak i Schrödinger, poświęcili wiele czasu i pracy, by zaprzeczyć konsekwencjom swoich wcześniejszych odkryć. I choć żadnemu do końca się to nie udało, obaj położyli podwaliny pod rozwój późniejszych teorii – co zostało przedstawione w zakończeniu omawianej tu książki.

Innym niezwykle ważnym elementem „Gry w kości...” jest skupienie się Halperna na roli prasy czy szerzej: mediów w propagowaniu wiedzy. W dzisiejszych czasach bardzo łatwo wyobrazić sobie sianie dezinformacji – zwłaszcza dzięki internetowi i ogólnej niechęci do weryfikowania podanych informacji. Okazuje się jednak, że ponad pół wieku temu podobne schematy dezinformacji również istniały i miały równie negatywny wpływ. Niektóre efekty utrzymują się do dzisiaj, a wśród nich znajdują się oba uwzględnione w tytule elementy – powiedzenie Einsteina, że „Bóg nie gra w kości” oraz eksperyment Schrödingera z kotem zamkniętym w pudle. Halpern pokazuje, jak łatwo rozpowszechnia się ich przeinaczona wersja i ujawnia przed nami ich prawdziwe znaczenie.

„Gra w kości Einsteina i kot Schrödingera” to wciągająca książka, której narracja jest żywsza, niż w przypadku większości książek popularnonaukowych. Bierze się to z biograficznego zakotwiczenia, które wprowadza swego rodzaju szczątkową fabułę, dodatkowo rozbudzającą ciekawość czytelnika. Nie jest to książka bardzo szczegółowa – zarówno pod względem biograficznym, jak i naukowym – ale stanowi dobre wprowadzenie w tematykę mechaniki kwantowej i historii jej rozwoju.


Autor: Aleksander Krukowski
Dodano: 2017-02-01 17:33:44
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Artykuły

Co nas czeka w 2017 roku?


 Kreator światów w spódnicy – krótka opowieść o Ursuli K. Le Guin

 Wywiad z Marcinem Podlewskim

 Senność

 Arkhamer 2016 - relacja

Recenzje

Delaney, Joseph - "Rytuał"


 Golden, Christie - "Assassin's Creed"

 Atwood, Margaret - "Rok Potopu"

 Gaiman, Neil - "Mitologia nordycka"

 Brennan, Marie - "Historia naturalna smoków"

 Aczel, Amir D. - "W poszukiwaniu zera"

 Łukawski, Jacek - "Grom i szkwał"

 Tregillis, Ian - "Mechaniczny"

Fragmenty

 Miller, Karen - "Skażona magia"

 Mitchell, David - "Slade House"

 Sanderson, Brandon - "Idealny stan"

 Sanderson, Brandon - "Legion"

 Tregillis, Ian - "Powstanie"

 Gromyko, Olga - "Wiedźma opiekunka"

 Liu, Cixin - "Problem trzech ciał"

 Clare, Cassandra i inni - "Opowieści z Akademii Nocnych Łowców"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2017 nast.pl     RSS      RSS