NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Pullman, Philip - "La Belle Sauvage"

Palmer, Ada - "Siedem kapitulacji"

Ukazały się

Butcher, Jim - "Zimne dni"


 Larson, B.V. - "Świat stali"

 Zbierzchowski, Cezary - "Requiem dla lalek" (wydanie papierowe)

 Pullman, Philip - "La Belle Sauvage"

 Mortka, Marcin - "Żółte ślepia"

 Sanderson, Brandon - "Słowa światłości" (twarda okładka)

 Knaak, Richard A. - "Malfurion" (Blizzard Legends)

 Atwood, Margaret - "Testamenty"

Linki

Wilczek, Frank - "Piękne pytanie. Odkrywanie głębokiej struktury świata"
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Tytuł oryginału: A Beautiful Question: Finding Nature's Deep Design
Data wydania: Wrzesień 2016
ISBN: 978-83-8069-454-5
Oprawa: miękka
Format: 142mm x 202mm
Liczba stron: 576
Cena: 52,00 zł



Wilczek, Frank - "Piękne pytanie"

Jak działa piękno?


„Piękne pytanie. Odkrywanie głębokiej struktury świata” pióra noblisty Franka Wilczka, to popularnonaukowa książka poświęcona zagadnieniu piękna ujmowanego z perspektywy nauk ścisłych, zwłaszcza fizyki.

Książka wydaje się niezwykle interesująca w zestawieniu z takimi pozycjami, jak na przykład „Historia piękna” Umberto Eco. Ponieważ Eco i autorzy podobnych pozycji skupiają się na estetyce oraz historii sztuki, kwestie naukowe (w sensie: nauk ścisłych) pozostawiają zwykle na boku. „Piękne pytanie” zapełnia pewną lukę, typową dla ujęcia estetycznego: ukazuje ponadjednostkowe (czy nawet: ponadzbiorowe) uwarunkowania piękna. Piękno w ujęciu fizycznym, którego głównym źródłem jest harmonia, ma charakter ahistoryczny, jest niezależne od kontekstów społecznych czy politycznych. Piękno, o którym pisze Wilczek, to piękno uniwersalne, ponadczasowe. Artystyczne konwencje, rynkowe mody czy moralne powinności mogą się zmieniać, ale nie zmienia się matematyka, dlatego autor szuka matematycznych wzorów na strukturę piękna.

W pewnym sensie poszukiwania Eco i Wilczka nie różnią się od siebie tak bardzo. Obaj sięgają po pisma starożytnych filozofów, by rozpocząć podróż po kolejnych etapach formowania się piękna. Tyle że Wilczek sięga po Pitagorasa, nie Arystotelesa. Następnie śledzi cały rozwój fizyki, zwłaszcza w późnej nowoczesności, by pokazać tropy piękna we współczesnych teoriach i odkryciach. Koncentruje się na fizyce, lecz nie ogranicza do niej, sięgając okazyjnie do innych nauk ścisłych i doświadczalnych, zwłaszcza biologii.

Trzeba w tym momencie zauważyć, że Wilczek sięga po słynne stwierdzenie Johna Keatsa, utożsamiającego piękno z prawdą (i prawdę z pięknem). Problem w tym, że to bardzo esencjonalne ujęcie, być może typowe dla nauk ścisłych, ale trudne do utrzymania na polu współczesnej estetyki. W obrębie filozofii pragmatycznej, od Nietzschego, Deweya, Jamesa po Rorty'ego i Fisha, prawda jest raczej społecznym konstruktem niż esencją rzeczywistości. Naturalnie współczesna fizyka zmaga się z podobnymi problemami, i Wilczek ich nie unika, po prostu przez większość książki stoi na esencjalistycznej pozycji.

Jak na książkę wydaną w serii „Na ścieżkach nauki”, „Piękne pytanie” jest lekturą dość trudną. Zwłaszcza końcowe rozdziały mogą przysporzyć kłopotów czytelnikom niemającym wyższego wykształcenia w dziedzinie fizyki czy matematyki. Książka jest też stosunkowo długa, liczy przeszło 570 stron, choć ostatnie 180 stanowi coś w rodzaju słownika używanych pojęć naukowych - dość poręczne rozwiązanie. Być może całość dałoby się ująć w nieco bardziej zgrabny sposób, spełniając jeden z Wilczkowskich wyznaczników piękna: ekonomiczność (minimalizm). Niemniej w obecnej formie „Piękne pytanie” jest nadal książką ciekawą i wzbogacającą intelektualnie o nowe perspektywy postrzegania piękna.



Autor: Aleksander Krukowski
Dodano: 2016-11-02 09:39:09
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Konkurs

Wygraj nowości wydawnictwa Initium


Artykuły

Wiedźmin Netfliksa: zachwyt czy rozczarowanie?


 Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

Recenzje

Maszczyszyn, Jan - "Necrolotum"


 Bardugo, Leigh - "Król z bliznami"

 Chiang, Ted - "Wydech"

 Petrucha, Stefan - "Marvel: Spider-Man. Wiecznie młody"

 Moore, Stuart - "Marvel X-Men: Saga Mrocznej Phoenix"

 Abercrombie, Joe - "Zemsta najlepiej smakuje na zimno"

 Schwartz, Alvin - "Upiorne opowieści po zmroku"

 Neiderman, Andrew - "Adwokat diabła"

Fragmenty

 Dębski, Rafał - "Żelazny Kruk. Gniazdo"

 Schwartz, Richard - "Władca marionetek"

 Zbierzchowski, Cezary - "Requiem dla lalek" - fragment 1

 Zbierzchowski, Cezary - "Requiem dla lalek" - fragment 2

 Jabłoński, Witold - "Popiel"

 Headley, Maria Dahvana - "Dziedziczka jeziora"

 Mortka, Marcin - "Żółte ślepia"

 Schwab, V.E. - "Vengeful. Mściwi"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2020 nast.pl     RSS      RSS