NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Bardugo, Leigh - "Cień i kość" (Mag)

Fedyk, Karolina - "Skrzydła"

Ukazały się

Eames, Nicholas - "Krwawa Róża"


 Funke, Cornelia, del Toro, Guillermo - "Labirynt fauna"

 antologia - "Jednookie walety"

 Pindel, Tomasz - "Historie fandomowe"

 Vonnegut, Kurt - "Syreny z Tytana" (2019)

 Clare, Cassandra - "Królowa Mroku i Powietrza"

 Briggs, Patricia - "Dotyk ognia"

 Harkness, Deborah - "Księga czarownic" (wyd. 3)

Linki

Orbitowski, Łukasz - "Wigilijne psy i inne opowieści"
Wydawnictwo: SQN
Data wydania: Luty 2016
ISBN: 978-83-7924-610-6
Oprawa: miękka
Format: 150 x 215 mm
Liczba stron: 480
Cena: 39,90 zł



Orbitowski, Łukasz - "Wigilijne psy i inne opowieści"

Koszmar Polski zapomnianej


Rozszerzona reedycja zbioru opowiadań Łukasza Orbitowskiego pokazuje, że już na początku kariery miał on niesamowitą umiejętność wyczucia czasów, w których przyszło mu żyć, a także dopatrywania się koszmarów w codziennym otoczeniu.

Paszport Polityki i rosnąca popularność Łukasza Orbitowskiego przyczyniają się do przypominania czytelnikom jego starszych utworów. „Wigilijne psy i inne opowieści” to rozszerzona wersja wydanego w 2005 roku zbioru. W stosunku do pierwotnej wersji zaszło w nim kilka zmian. Do oryginalnego zestawu dołączono trzy nowe (ale napisane w tym samym okresie) opowiadania: „Nie umieraj przede mną”, „Droga do modlichy” oraz „Pan Śnieg i Pan Wiatr”. Z książki wypadł natomiast utwór „Objawienie”, aczkolwiek osoby, które zakupiły książkę, będą mogły otrzymać go w bezpłatnym ebooku.
Opowiadania Orbitowskiego wykorzystują konwencję horroru i grozy. Autor wprowadza do naszego świata elementy nadprzyrodzone, których celem jest nie tyle przestraszenie czytelnika, co podkreślenie charakterów postaci lub naświetlenie jakiejś idei. To nie klasyczne gore (chociaż i takie fragmenty się pojawiają), a proza przede wszystkim koncentrująca się na człowieku, sytuacji i – co także jest bardzo charakterystyczne dla tego pisarza – realiach czasowych, w których przyszło obracać się bohaterom.
Typowym założeniem fabularnym tekstów jest wprowadzenie do życia bohaterów elementu nadprzyrodzonego, który w jakiś sposób odmienia lub naraża ich życie. W „Autostradzie” są to na przykład tajemnicze światła samochodów ukazujące się na pustkowiu, co jest powiązane ze znikaniem ludzi z miasteczka. W innym opowiadaniu, „Lombardzie”, wydarzenia wymykające się racjonalnemu pojmowaniu kierują bohatera na zupełnie inną drogę.
Pojawiają się w zbiorze też opowiadania, które stanowią kwintesencję klasycznych opowiadań grozy czy wręcz opowieści niesamowitych. Chociażby otwierające zbiór „Serce kolei” automatycznie po tytule (zanim jeszcze przeczyta się motto) kojarzy się z prozą Grabińskiego. Nadanie ludzkich cech pociągowi budzi szereg interesujących implikacji. Podobnie dzieje się z przekształceniem opowieści o nawiedzonym domu w historię o zrujnowanym bloku („Kacper Kłapacz”), duchu pragnącym zemsty („Opowieść taksówkarska”), nadprzyrodzonych istotach sprawiających, że bohater zaczyna zastanawiać się nad swoim życiem („Wigilijne psy”), pakcie z nadprzyrodzonymi siłami („Angelus”) czy klasycznej opowieści drogi, w której nie cel jest istotny, a doświadczenie (nieco prześmiewcza „Droga do modlichy”).
Jednocześnie w niektórych opowiadaniach autor nie ogranicza się wyłącznie do samego horroru, ale wykorzystuje też elementy charakterystyczne dla innych konwencji, jak chociażby kryminału („Nie umieraj przede mną”, gdzie bohaterowie starają się rozwikłać kwestię wskrzeszeń, oraz „Zmierzch rycerzy światła”, w którym bohater szuka osoby stawiającej zaskakująco celne wróżby). Często pojawiają się też elementy obyczajowe, tak charakterystyczne dla późniejszych tekstów tego pisarza.
W tle kilku tekstów przewija się jeszcze jedna obawa, która jest odbiciem stanu samego autora. Orbitowski sam przyznaje w przedmowie, że w tamtym czasie chciał, by świat spłonął i nie wyobrażał sobie życia po trzydziestce. Ten być może nie strach, ale przynajmniej niepokój znajduje odbicie w postaciach z opowiadań. Powracającym motywem są bohaterowie, którzy nagle orientują się, że lata lecą, a oni nadal kurczowo trzymają się spontanicznego życia z czasów młodzieńczych. Jednocześnie autor nie chce prawić morałów i jednoznacznie osądzać ludzkich postaw. Co prawda większość postaci to kombinatorzy i przekręciarze, których spotyka kara, ale zdarzają się wyjątki; a i zwykłych ludzi spotykają niezasłużone przykrości.
Zbiór zawiera teksty z wczesnego etapu twórczości Orbitowskiego, w którym w konwencji horroru opisywał losy ludzi zapomnianych, z marginesu oraz miejsc w naszym kraju, w których diabeł mówi dobranoc. Scenerią są małe miasteczka, zakazane rewiry Krakowa, smętne kamienice i rozsypujące się bloki. W tekstach pełno jest dresiarzy, ćpunów i meneli, a nawet zwykli, szarzy ludzie nie radzą sobie z rzeczywistością. To ponury obraz; tym bardziej, że plastycznie i przejmująco odmalowany.
Od 2005 roku (niektóre teksty są datowane nawet o trzy lata wcześniej) twórczość Orbitowskiego ewoluowała, zyskiwała ładunek emocjonalny (ale i w „Wigilijnych psach i innych opowieściach” jest on jak najbardziej obecny), styl nabierał ogłady (chociaż i tak nie można mu wiele zarzucić), a element nadnaturalny powoli znikał. Jednakże w przesłaniu, mimo upływu lat, wybrzmiewa ten sam przekaz: najgorsze demony tkwią w ludzkiej duszy. Ale można tam także odnaleźć piękno.


Autor: Tymoteusz Wronka


Dodano: 2016-02-17 17:32:58
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Konkurs

Wygraj "Nawiedzenia"


Wygraj "Ostatniego strażnika"


Artykuły

Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

Recenzje

Sullivan, Michael J. - "Śmierć Dulgath"


 Wójtowicz, Milena - "Vice versa"

 Sullivan, Michael J. - "Róża i cierń"

 Heinlein, Robert A. - "Hiob. Komedia sprawiedliwości"

 Szostak, Wit - "Poniewczasie"

 Sullivan, Michael J. - "Wieża Koronna"

 Sweterlitsch, Tom - "Świat miniony"

 Baxter, Stephen - "Masakra ludzkości"

Fragmenty

 Eames, Nicholas - "Krwawa Róża"

 Wójtowicz, Milena - "Vice versa"

 Christopher, Adam - "Ciemność nad miastem"

 Warren, Ed i Lorraine & Chase, Robert David - "Nawiedzenia. Historie prawdziwe"

 Guzek, Marcin A. - "Szare Płaszcze: Rubież"

 Babraj, Rafał - "Dystrykt Warszawa"

 Neiderman, Andrew - "Adwokat diabła"

 Heinlein, Robert A. - "Hiob. Komedia sprawiedliwości"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS