NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Bourne, J.L. - "Więcej niż wygnanie"

MacLeod, Ian R. - "Czerwony śnieg"

Ukazały się

Stoker, Bram - "Dracula" (2018)


 Burroughs, Edgar Rice - "Tarzan w Pellucidarze" (nowa edycja)

 Białołęcka, Ewa - "Drugi Krąg"

 Białołęcka, Ewa - "Naznaczeni błękitem" (Jaguar)

 Ellison, Harlan - "To, co najlepsze", tom 1

 Milán, Victor - "Księżniczka dinozaurów"

 Kossakowska, Maja Lidia - "Bramy światłości", tom 2

 Dayton, Arwen Elys - "Rozrywacz"

Linki



Barker, Clive - "Imajica" (UW)
Wydawnictwo: Mag
Kolekcja: Uczta Wyobraźni
Tytuł oryginału: Imajica
Tłumaczenie: Wojciech Szypuła
Data wydania: Maj 2014
ISBN: 978-83-7480-429-5
Oprawa: twarda
Liczba stron: 932
Cena: 59,00 zł
Rok wydania oryginału: 1995



Barker, Clive - "Imajica"

Z dużej książki deszcz... mniejszy, niż można było mieć nadzieję


Rozmiary wznowionej przez Maga w Uczcie Wyobraźni „Imajiki” Clive’a Barkera są imponujące – nieprzypadkowo poprzednie wydanie tej książki składało się z dwóch tomów. Liczbie stron (915) odpowiada rozmach roztaczanej na nich wizji. Wszechświat złożony z pięciu rozdzielonych wydarzeniami sprzed wielu setek lat Dominiów, akcja rozciągająca się, częściowo w retrospekcji, przez dwa stulecia, śmierci i wskrzeszenia, potwory, boginie i Bóg, zmagania pierwiastka żeńskiego z męskim, erotyka w wielu ziemskich i nieziemskich kombinacjach, uczuciowe trójkąty czy raczej wielokąty – skłonności do ograniczania swojej wyobraźni niewątpliwie Barkerowi zarzucić nie sposób.
Książkę otwiera krótkie wprowadzenie przedstawiające teorię słynnego dramaturga z Drugiego Dominium, Pluthero Quexosa, twierdzącego, że w każdym dziele jest miejsce tylko dla trzech postaci. Właściwa akcja powieści rozpoczyna się od nietypowego zlecenia morderstwa we współczesnym Londynie. Porzucony przez żonę, piękną Judith, Charlie Estabrook znosi rozstanie na tyle źle, że postanawia wynająć płatnego zabójcę, by się na niej zemścić. Odejście żony wiąże się dla Charliego ze wspomnieniami dotyczącymi okresu, gdy ją poznał – Judith była wówczas partnerką Johna Furie Zachariasa, znanego także jako Gentle. W ten sposób już w pierwszym rozdziale poznajemy trójcę głównych bohaterów „Imajiki” – choć dopiero później staje się jasne, że nie ma wśród nich Charliego, a chodzi o pożądaną i znienawidzoną przez niego Judith, kobieciarza i fałszerza obrazów Gentle’a oraz przyjmującego zlecenie tajemniczego zabójcy, mieszkającego z rodziną na osiedlu przyczep kempingowych w południowym Londynie, Pie (czy raczej Pie’oh’paha).
Rzeczywistość ziemska szybko okazuje się tylko jedną z aren fabuły, a dokładniej mówiąc: wyłącznie ostatnim, Piątym Dominium. Reszta Imajiki – tak nazywa się książkowy świat – została oddzielona od Ziemi zamieszkałą przez upiorne bestie otchłanią In Ovo. Do pozostałych Dominiów nadal można się przedostać, ale wymaga to pewnej wiedzy magicznej i znajomości miejsc, z których można wyruszyć w podróż. Przyczyny oddzielenia Piątego Dominium, opowieść o historycznych próbach połączenia go z innymi, zwanego Pojednaniem, oraz pytanie, czy teraz uda się do niego doprowadzić i jakie będzie to miało konsekwencje, stanowią główną oś powieściowej intrygi. Pie’oh’pah okazuje się mistyfem, wywodzącą się z Drugiego Dominium istotą zdolną do przybierania postaci pożądanej przez aktualnego rozmówcę (czy też kochanka). Dokładna rola Gentle’a i Judith w wiodących ku potencjalnemu Pojednaniu wydarzeniach pozostaje tajemnicą dużo dłużej, początkowo pewną wskazówką jest jedynie fakt, że żadne z nich nie pamięta swojej przeszłości.
W tle podróży przez magiczne krainy przewija się kluczowy temat „Imajiki”, czyli dualizm jedyność – wielorakość. Dominia są pozornie odrębne, w rzeczywistości zaś ściśle połączone i istotnie na siebie wpływające. Jedni bohaterowie mają swoje niemal idealne kopie, inni przeżywają życia w wielości wcieleń. Kobiecość idealnie dopełnia męskość, a zarazem stanowi jej zaprzeczenie. Wreszcie zamknięcie historii powieściowego świata okazuje się bramą do nowej rzeczywistości.
Niestety chwilami trudno nie odnieść wrażenia, że język i techniki autorskie Barkera nie są w stanie udźwignąć ciężaru powieści. Imponujące wizje magicznych miast i budowli (patrz choćby Oś w stolicy Drugiego Dominium, Yzordderrex) przeplatają się z seriami scen rodem z sensacyjnej literatury erotycznej nie najwyższych lotów. Kiedy po raz siedemnasty dowiadujemy się, że jeden z bohaterów, przebity wcześniej na wylot – i podobno na śmierć – dziesiątkami uderzeń noża i rozdarty potwornymi pazurami jednak regeneruje się i wraca na scenę, kolejne śmierci postaci przestają robić na czytelniku wrażenie. Trudno też czasem uwierzyć w logikę emocji kierujących głównymi aktorami dramatu – Judith i Gentle miotają się od pełni naiwnego zaangażowania do całkowitej apatii, zaś Pie’oh’pah, mimo pozornie bulwersującej historii życia, pozostaje tak naprawdę od początku do końca wiernym, kochającym sługą rodem z pozytywistycznej nowelki.
Nie powoduje to oczywiście, że w książce Barkera nie ma nic wartego uwagi. Lektura z całą pewnością znajdzie wielu zwolenników, zwłaszcza wśród miłośników wartkiej akcji, malowanych szerokim pędzlem fantastycznych pejzaży, tajemnych stowarzyszeń, groźnych zjaw i antropomorficznych, uwikłanych w rozciągnięte na tysiąclecia zmagań bóstw. Uczta Wyobraźni przyzwyczaiła czytelników do wysoko postawionej poprzeczki i nawet jeśli z czysto literackiego punktu widzenia „Imajica” ją poniekąd strąca, to na pewno nie przynosi serii wstydu.



Autor: Adam Skalski
Dodano: 2014-06-11 10:33:29
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

Shadowmage - 15:44 15-06-2014
W sumie potwierdzasz moje wrażenia sprzed dziesięciu lat. Zastanawiałem się czy sobie odświeżyć ten tytuł, bo może perspektywa na niego przez ten czas by się u mnie zmieniła, ale chyba sobie daruję. Przynajmniej na razie.

Komentuj


Artykuły

Modyfikowany Węgiel - powieść a serial


 Co będzie warto czytać z polskiej fantastyki w 2018 roku?

 Kreator światów w spódnicy – krótka opowieść o Ursuli K. Le Guin

 Drugi wywiad z Rafałem Kosikiem

 Gra o tron subiektywnym okiem (s07e07)

Recenzje

Heuvelt, Thomas Olde - "Hex"


 Lawrence, Mark - "Czerwona siostra"

 Basztowa, Ksenia & Iwanowa, Wikoria - "Ciężko być najmłodszym"

 antologia - "Idiota skończony"

 Sanderson, Brandon - "Dawca przysięgi", część 1

 Beaty, Erin - "Pocałunek zdrajcy"

 Gołkowski, Michał - "Komornik. Kant"

 Maberry, Jonathan - "Pacjent Zero"

Fragmenty

 Sutherland, Tui T. - "Najjaśniejsza noc"

 Gromyko, Olga; Ułanow, Andriej - "Plus/minus"

 Lawrence, Mark - "Klucz kłamcy"

 Sanderson, Brandon - "Dawca przysięgi", część 1 #3

 Sanderson, Brandon - "Dawca przysięgi", część 1 #2

 Bardugo, Leigh - "Język cierni"

 Aaronovitch, Ben - "Szepty pod ziemią"

 Sanderson, Brandon - "Dawca przysięgi", część 1 #1

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2018 nast.pl     RSS      RSS