NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Jordan, Robert - "Wielkie polowanie" (2019)

Sanderson, Brandon - "Droga królów" (twarda okładka)

Ukazały się

Czajka-Kominiarczuk, Katarzyna - "Zwierzenia popkulturalne"


 Simon, Lars - "Lennart Malmkvist i osobliwy mops Buri Bolmena"

 Maas, Sarah J. - "Szklany tron" (oprawa twarda)

 Foster, Alan Dean - "Obcy"

 Gołkowski, Michał - "Bramy ze złota. Zmierzch Bogów"

 Ćwiek, Jakub - "Stróże 2: Brudnopis Boga"

 Urbanowicz, Artur - "Gałęziste"

 Sanderson, Brandon - "Droga królów" (twarda okładka)

Linki

Martin, George R.R. - "Nawałnica mieczy. Krew i złoto" (okładka filmowa, miękka)
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Cykl: Pieśń Lodu i Ognia
Tytuł oryginału: A Storm of Swords: Blood and Gold
Tłumaczenie: Michał Jakuszewski
Data wydania: Kwiecień 2014
ISBN: 978-83-7785-447-1
Oprawa: miękka
Cena: 49,90 zł
Rok wydania oryginału: 2000
Tom cyklu: 3, część 2



Gra o tron subiektywnym okiem (s04e09)

Przedostatni odcinek tego sezonu jest poświęcony chyba najsłabiej prowadzonemu wątkowi w całym serialu – sytuacji na Murze. Co prawda dramatyczne wydarzenia i – jak na możliwości HBO – spektakularna bitwa nie rekompensują w pełni wcześniejszych wpadek, ale jedno można powiedzieć: u Jona wreszcie stało się coś interesującego.

Początek odcinka to niestety dokładnie to, co znamy w tym wątku od samego początku: nudne i mdłe postaci próbujące nieudolnie nadać kiepskiemu scenariuszowi odrobinę życia i werwy. W tym epizodzie jest to przynajmniej uzasadnione: w świetle zbliżającej się bitwy konieczny jest etap ekspozycji, budowanie napięcia i przypomnienie postaw poszczególnych postaci, by później zestawić je z zachowaniem podczas walki: Ygritte w rozterce między miłością a obowiązkiem, rozmowy Sama z Jonem i maestrem Aemonem o miłości czy dialog Snowa z Alliserem o popełnionych błędach. W większości są to dość tanie chwyty, ale nawet działają.
Druga strona medalu to wątek Sama i Goździk, który jak był słaby, takim pozostał. Niby ma on stanowić dopełnienie przemiany Lorda Szynki, ale wywołuje u widza raczej mordercze instynkty. Śmieszny jest też obóz Dzikich Tormunda: radośnie sobie gadają przy ognisku (wątpliwe, by pagórek zasłonił łunę) pod samym Czarnym Zamkiem, ale przed ruszeniem do ataku, jak prawdziwi skauci, gaszą ogień. Szkoda, że wcześniej nie pomyśleli o wystawieniu wart, przez co średnio rozgarnięta dziewczyna wraz z bachorem bez problemu koło nich przeszła.
Pierwszy kwadrans z okładem to przygotowania i budowanie napięcia. Natomiast jeśli chodzi o samą bitwę, to pozwolę sobie na mały cytat:

"Centrum formacji tworzyły mamuty. Była ich z góra setka, a dosiadające ich olbrzymy ściskały w dłoniach drewniane młoty i wielkie kamienne topory. Za nimi biegły dalsze olbrzymy, pchające osadzony na wielkich drewnianych kołach pień drzewa..."

Wiadomo, że HBO ma ograniczony budżet i chociaż podobno ten odcinek kosztował jakieś kolosalne kwoty, to jednak porównanie z martinowską wizją wypada więcej niż blado. Z lasu pod Murem co prawda wyległo mrowie ludzi, ale sam atak przeprowadzały jakieś mizerne grupki… chciałoby się wręcz powiedzieć, że i bez Nocnej Straży Siedem Królestw mogłoby się czuć bezpieczne. Był co prawda mamut i dwa(!) olbrzymy, ale chyba tylko od dobrej woli widza zależy, czy uwierzy w rzeczywiste zagrożenie… bo jeśli faktycznie istniało takowe (a wydarzenia mówią, że tak), to Wrony powinny sobie już dawno darować pracę. Rozumiem braki ludzkie i finansowe na Murze, ale bez przesady…
Paradoksalnie jednak bitwa (i sam odcinek), wypadają na tyle pozytywnie, że ratują wcześniejsze wydarzenia w tym wątku. Duże znaczenie ma klarowne przedstawienie akcji: wiadomo, jakie cele mają poszczególne grupy, zmieniające się okoliczności są jasno przedstawione (pomijam kwestie związane z logiką postępowania), a walka przedstawiona jest w sposób zajmujący i dynamiczny – mowa przede wszystkim o walce na dziedzińcu, bo to właśnie atak drużyny Tormunda wywołuje znacznie większe emocje niż ofensywa zza Muru.
Na pochwałę zasługuje też wykonanie techniczne. Świetne zdjęcia i ujęcia pomagają śledzić wydarzenia (chociaż, jak to w przypadku nocnych bitew i obu stron ubranych na ciemno bywa, czasami ciężko stwierdzić, kto kogo w danym momencie siecze mieczem) lub oferują spektakularne spojrzenie na bitwę. Nastrój podkreśla dobrze dobrana muzyka, a scenarzyści nie przesadzili z patosem i rzewnymi łzami.
Sporo jest też drobnych szczegółów podkreślających nieprzewidywalność bitwy, wypadków i błędów, które mają tragiczne konsekwencje. Dla wydarzeń nie mają one znaczenia, ale fajnie, że twórcy o nich pomyśleli. Nie bez znaczenia w ocenie odcinka jest też wysoki body count - aż kusi, by obejrzeć jeszcze raz i policzyć, ilu Braci padło – nie zdziwiłbym się, gdyby straty wyniosły grube kilkadziesiąt procent (była ich setka z małym hakiem).
Dobrze zarysowane są postaci. Niektóre zmieniają się w trakcie wydarzeń i pojawia się w nich nowy rys (Alliser Thorne), innym zaś podkreślona zostaje dominująca cecha charakteru (Janos Slynt). Wydaje się, że największą przemianę – chciałoby się powiedzieć „wreszcie” – przechodzi Jon: śmierć Ygritte wreszcie robi z niego mężczyznę. Może nawet zacznie coś wiedzieć?
Inną kwestią są rozbieżności związane z książką. Pal licho skąpe zastępy Dzikich atakujących Mur czy inne niż w „Pieśni…” rozegranie bitwy: z różnych powodów można przymknąć na to oko. Gorzej, że podczas walki giną postacie, które w książce nadal cieszą się niezłym zdrowiem – co akurat u Martina jest nie lada osiągnięciem. Twórcy serialu, mimo poświęcenia dziesiątek bezproduktywnych minut na przedstawianie wydarzeń na Murze, nie byli w stanie wykreować wyrazistych postaci trzeciego planu: rozpoznawalnych osób było zaledwie kilka i siłą rzeczy – dla podkreślenia dramatyzmu – niektórych musieli uśmiercić. Cel poniekąd został osiągnięty, bo trupem padli bohaterowie budzący sympatię. Może to też być znak, że Martin nie przeznaczył dla Pypa czy Grenna większej roli w tomach, których jeszcze nie napisał. O ile je napisze, rzecz jasna.


Autor: Tymoteusz Wronka


Dodano: 2014-06-10 14:04:30
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

Tigana - 20:31 10-06-2014
Fajnie się ten odcinek oglądało. Bitwa tak jak piszesz, odbiega od literackiego pierwowzoru, ale zrealizowana na "4+".
Dwa spostrzeżenia - w odróżnieniu od poprzednich serii w tym sezonie ostatni odcinek nie będzie zapchaj dziurą, ale wniesie sporo nowego. Dwa - nie widzę w "Uczcie dla wron" czy "Tańcu ze smokami" takiego epizodu, który nadawałby się na jeden pełny odcinek. Ale ja nic nie wiem ;-)

Shadowmage - 21:32 10-06-2014
Potencjalnie może być końcówka wydarzeń w Meereen, ale to raczej na szósty sezon, bo na razie Martellów i Greyjoyów ledwo tknęli.

MadMill - 21:35 10-06-2014
Fajnie? Ja miałem dejavu z Avatara: ile jeszcze do końca?!

Shadowmage - 21:39 10-06-2014
Ale w tym odcinku akurat niebieskich ludzików przecież nie było :?

Sumire - 13:25 12-06-2014
Ja też nic nie wiem, zwłaszcza o wojnie :-P, ale w moim odczuciu dzięki temu, że olbrzymów i mamutów jest mniej, obrona Muru wychodzi bardziej realistycznie niż w książce, chociaż mniej dramatycznie. Poza tym jest to pierwszy odcinek (a przynajmniej pierwszy od bardzo, bardzo dawna), który mnie autentycznie wzruszył. Nie mam na myśli nieco przesadnie melodramatycznych scen z udziałem Sama i Goździk, tylko jeden konkretny moment: kiedy Strażnicy recytują przysięgę. To jest naprawdę mocne!

Komentuj


Konkurs

Wygraj Kronikę World of WarCraft


Wygraj przygody Lennarta Malmkvista


Artykuły

Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

Recenzje

Le Guin, Ursula K. - "Cała Orsinia"


 Lawrence, Mark - "Święta siostra"

 Aldiss, Brian W. - "Cieplarnia"

 Abercrombie, Joe - "Ostateczny argument" (oprawa twarda)

 Shannon, Samantha - "Zakon Drzewa Pomarańczy"

 Dick, Philip K. - "Nasi przyjaciele z Frolixa 8"

 Bardugo, Leigh - "Trylogia Grisza"

 Harrison, Harry - "Przestrzeni! Przestrzeni!"

Fragmenty

 Simon, Lars - "Lennart Malmkvist i osobliwy mops Buri Bolmena"

 Foster, Alan Dean - "Obcy"

 Hendel, Paulina - "Droga Dusz"

 Cook, Glen - "Port Cieni"

 Zbierzchowski, Cezary - "Distortion"

 Rak, Radek - "Baśń o wężowym sercu"

 Petrucha, Stefan - "Marvel: Spider-Man. Wiecznie młody"

 Kańtoch, Anna - "Diabeł w maszynie"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS