NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Tchaikovsky, Adrian - "Dzieci czasu"

Cameron, Miles - "Straszny smok"

Ukazały się

Heuvelt, Thomas Olde - "Hex"


 Ishiguro, Kazuo - "Kiedy byliśmy sierotami"

 Ishiguro, Kazuo - "Nokturny" (2017)

 Hoare, Andy - "Polowanie na Voldoriusa"

 Žamboch, Miroslav – "Zakuty w stal"

 Kossakowska, Maja Lidia - "Zakon Krańca Świata", tom 1 (wyd.3)

 Ishiguro, Kazuo - "Pogrzebany olbrzym" (2017)

 Ishiguro, Kazuo - "Nie opuszczaj mnie" (2017)

Linki

Martin, George R.R. - "Nawałnica mieczy. Krew i złoto" (okładka filmowa, miękka)
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Cykl: Pieśń Lodu i Ognia
Tytuł oryginału: A Storm of Swords: Blood and Gold
Tłumaczenie: Michał Jakuszewski
Data wydania: Kwiecień 2014
ISBN: 978-83-7785-447-1
Oprawa: miękka
Cena: 49,90 zł
Rok wydania oryginału: 2000
Tom cyklu: 3, część 2



Gra o tron subiektywnym okiem (s04e09)

Przedostatni odcinek tego sezonu jest poświęcony chyba najsłabiej prowadzonemu wątkowi w całym serialu – sytuacji na Murze. Co prawda dramatyczne wydarzenia i – jak na możliwości HBO – spektakularna bitwa nie rekompensują w pełni wcześniejszych wpadek, ale jedno można powiedzieć: u Jona wreszcie stało się coś interesującego.

Początek odcinka to niestety dokładnie to, co znamy w tym wątku od samego początku: nudne i mdłe postaci próbujące nieudolnie nadać kiepskiemu scenariuszowi odrobinę życia i werwy. W tym epizodzie jest to przynajmniej uzasadnione: w świetle zbliżającej się bitwy konieczny jest etap ekspozycji, budowanie napięcia i przypomnienie postaw poszczególnych postaci, by później zestawić je z zachowaniem podczas walki: Ygritte w rozterce między miłością a obowiązkiem, rozmowy Sama z Jonem i maestrem Aemonem o miłości czy dialog Snowa z Alliserem o popełnionych błędach. W większości są to dość tanie chwyty, ale nawet działają.
Druga strona medalu to wątek Sama i Goździk, który jak był słaby, takim pozostał. Niby ma on stanowić dopełnienie przemiany Lorda Szynki, ale wywołuje u widza raczej mordercze instynkty. Śmieszny jest też obóz Dzikich Tormunda: radośnie sobie gadają przy ognisku (wątpliwe, by pagórek zasłonił łunę) pod samym Czarnym Zamkiem, ale przed ruszeniem do ataku, jak prawdziwi skauci, gaszą ogień. Szkoda, że wcześniej nie pomyśleli o wystawieniu wart, przez co średnio rozgarnięta dziewczyna wraz z bachorem bez problemu koło nich przeszła.
Pierwszy kwadrans z okładem to przygotowania i budowanie napięcia. Natomiast jeśli chodzi o samą bitwę, to pozwolę sobie na mały cytat:

"Centrum formacji tworzyły mamuty. Była ich z góra setka, a dosiadające ich olbrzymy ściskały w dłoniach drewniane młoty i wielkie kamienne topory. Za nimi biegły dalsze olbrzymy, pchające osadzony na wielkich drewnianych kołach pień drzewa..."

Wiadomo, że HBO ma ograniczony budżet i chociaż podobno ten odcinek kosztował jakieś kolosalne kwoty, to jednak porównanie z martinowską wizją wypada więcej niż blado. Z lasu pod Murem co prawda wyległo mrowie ludzi, ale sam atak przeprowadzały jakieś mizerne grupki… chciałoby się wręcz powiedzieć, że i bez Nocnej Straży Siedem Królestw mogłoby się czuć bezpieczne. Był co prawda mamut i dwa(!) olbrzymy, ale chyba tylko od dobrej woli widza zależy, czy uwierzy w rzeczywiste zagrożenie… bo jeśli faktycznie istniało takowe (a wydarzenia mówią, że tak), to Wrony powinny sobie już dawno darować pracę. Rozumiem braki ludzkie i finansowe na Murze, ale bez przesady…
Paradoksalnie jednak bitwa (i sam odcinek), wypadają na tyle pozytywnie, że ratują wcześniejsze wydarzenia w tym wątku. Duże znaczenie ma klarowne przedstawienie akcji: wiadomo, jakie cele mają poszczególne grupy, zmieniające się okoliczności są jasno przedstawione (pomijam kwestie związane z logiką postępowania), a walka przedstawiona jest w sposób zajmujący i dynamiczny – mowa przede wszystkim o walce na dziedzińcu, bo to właśnie atak drużyny Tormunda wywołuje znacznie większe emocje niż ofensywa zza Muru.
Na pochwałę zasługuje też wykonanie techniczne. Świetne zdjęcia i ujęcia pomagają śledzić wydarzenia (chociaż, jak to w przypadku nocnych bitew i obu stron ubranych na ciemno bywa, czasami ciężko stwierdzić, kto kogo w danym momencie siecze mieczem) lub oferują spektakularne spojrzenie na bitwę. Nastrój podkreśla dobrze dobrana muzyka, a scenarzyści nie przesadzili z patosem i rzewnymi łzami.
Sporo jest też drobnych szczegółów podkreślających nieprzewidywalność bitwy, wypadków i błędów, które mają tragiczne konsekwencje. Dla wydarzeń nie mają one znaczenia, ale fajnie, że twórcy o nich pomyśleli. Nie bez znaczenia w ocenie odcinka jest też wysoki body count - aż kusi, by obejrzeć jeszcze raz i policzyć, ilu Braci padło – nie zdziwiłbym się, gdyby straty wyniosły grube kilkadziesiąt procent (była ich setka z małym hakiem).
Dobrze zarysowane są postaci. Niektóre zmieniają się w trakcie wydarzeń i pojawia się w nich nowy rys (Alliser Thorne), innym zaś podkreślona zostaje dominująca cecha charakteru (Janos Slynt). Wydaje się, że największą przemianę – chciałoby się powiedzieć „wreszcie” – przechodzi Jon: śmierć Ygritte wreszcie robi z niego mężczyznę. Może nawet zacznie coś wiedzieć?
Inną kwestią są rozbieżności związane z książką. Pal licho skąpe zastępy Dzikich atakujących Mur czy inne niż w „Pieśni…” rozegranie bitwy: z różnych powodów można przymknąć na to oko. Gorzej, że podczas walki giną postacie, które w książce nadal cieszą się niezłym zdrowiem – co akurat u Martina jest nie lada osiągnięciem. Twórcy serialu, mimo poświęcenia dziesiątek bezproduktywnych minut na przedstawianie wydarzeń na Murze, nie byli w stanie wykreować wyrazistych postaci trzeciego planu: rozpoznawalnych osób było zaledwie kilka i siłą rzeczy – dla podkreślenia dramatyzmu – niektórych musieli uśmiercić. Cel poniekąd został osiągnięty, bo trupem padli bohaterowie budzący sympatię. Może to też być znak, że Martin nie przeznaczył dla Pypa czy Grenna większej roli w tomach, których jeszcze nie napisał. O ile je napisze, rzecz jasna.


Autor: Tymoteusz Wronka


Dodano: 2014-06-10 14:04:30
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

Tigana - 20:31 10-06-2014
Fajnie się ten odcinek oglądało. Bitwa tak jak piszesz, odbiega od literackiego pierwowzoru, ale zrealizowana na "4+".
Dwa spostrzeżenia - w odróżnieniu od poprzednich serii w tym sezonie ostatni odcinek nie będzie zapchaj dziurą, ale wniesie sporo nowego. Dwa - nie widzę w "Uczcie dla wron" czy "Tańcu ze smokami" takiego epizodu, który nadawałby się na jeden pełny odcinek. Ale ja nic nie wiem ;-)

Shadowmage - 21:32 10-06-2014
Potencjalnie może być końcówka wydarzeń w Meereen, ale to raczej na szósty sezon, bo na razie Martellów i Greyjoyów ledwo tknęli.

MadMill - 21:35 10-06-2014
Fajnie? Ja miałem dejavu z Avatara: ile jeszcze do końca?!

Shadowmage - 21:39 10-06-2014
Ale w tym odcinku akurat niebieskich ludzików przecież nie było :?

Sumire - 13:25 12-06-2014
Ja też nic nie wiem, zwłaszcza o wojnie :-P, ale w moim odczuciu dzięki temu, że olbrzymów i mamutów jest mniej, obrona Muru wychodzi bardziej realistycznie niż w książce, chociaż mniej dramatycznie. Poza tym jest to pierwszy odcinek (a przynajmniej pierwszy od bardzo, bardzo dawna), który mnie autentycznie wzruszył. Nie mam na myśli nieco przesadnie melodramatycznych scen z udziałem Sama i Goździk, tylko jeden konkretny moment: kiedy Strażnicy recytują przysięgę. To jest naprawdę mocne!

Komentuj


Konkurs

Wygraj "Młody świat" i gadżety


Artykuły

Drugi wywiad z Rafałem Kosikiem


 Gra o tron subiektywnym okiem (s07e07)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s07e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s07e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s07e04)

Recenzje

Glukhovsky, Dmitry - "Czas zmierzchu"


 Brooke-Hitching, Edward - "Atlas lądów niebyłych"

 Małecki, Jakub - "Rdza"

 Wexler, Django - "Działa imperium"

 Delaney, Joseph - "Kroniki Gwiezdnej Klingi"

 Ketchum, Jack - "Zabawa w chowanego"

 Janusz, Aleksandra - "Cień Gildii"

 Willis, Connie - "Pojedynek na słowa"

Fragmenty

 Wegner, Robert M. - "Każde martwe marzenie"

 Kisiel, Marta - "Dożywocie"

 Kańtoch, Anna - "Niepełnia"

 Hudner, Kennedy - "Cel uświęca środki"

 Jadowska, Aneta - "Szamańskie tango"

 Tregillis, Ian - "Wyzwolenie"

 Kosik, Rafał - "Różaniec" #2

 Kosik, Rafał - "Różaniec" #1

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2017 nast.pl     RSS      RSS