NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Lafferty, R.A. - "Najlepsze opowiadania"

Taylor, Dennis E. - "Nasze imię Legion, nasze imię Bob"

Ukazały się

antologia - "Kryształowe smoki 2019"


 Chokshi, Roshani - "Srebrzyste węże"

 Kamiński, Tomasz - "Polowanie"

 Komuda, Jacek - "Wizna"

 antologia - "Tarnowskie Góry Fantastycznie 2"

 Hill, Joe - "Gaz do dechy"

 Hill, Joe - "Strażak" (2020)

 Hill, Joe - "NOS4A2" (2020)

Linki

Wendig, Chuck - "Drozdy. Dotyk przeznaczenia"
Wydawnictwo: Akurat
Cykl: Wendig, Chuck - "Miriam Black"
Tytuł oryginału: Blackbirds
Tłumaczenie: Miłosz Urban
Data wydania: Maj 2013
ISBN: 978-83-7758-341-8
Oprawa: broszurowa ze skrzydełkami
Format: 130 x 205 mm
Liczba stron: 320
Cena: 29,99 zł
Rok wydania oryginału: 2012
Tom cyklu: 1



Wendig, Chuck - "Drozdy. Dotyk przeznaczenia"

Przeznaczenie czy możliwość?


Połączenie thrillera z wątkami nadnaturalnymi jest współcześnie dość popularnym rozwiązaniem, ale nie każda próba kończy się sukcesem. Powieść Wendiga, chociaż niepozbawiona wad, stanowi interesującą propozycję czytelniczą.

Chuck Wendig znany jest między innymi z tworzenia podręczników RPG ze „Świata Mroku”. Echa ich klimatu dostrzegalne są również w jego debiutanckiej powieści „Drozdy. Dotyk przeznaczenia”, w której element ponadnaturalny zostaje wpleciony w realia współczesnych Stanów Zjednoczonych. Efektem jest brudna, ale jednocześnie przewrotnie interesująca, chociaż nie pozbawiona ułomności, powieść.
Oś fabuły została skonstruowana wokół specjalnej zdolności Miriam, głównej bohaterki. Mianowicie w momencie dotknięcia innej osoby dostrzega czas i sposób jej śmierci. Umiejętność ta, niepodlegająca kontroli, zrujnowała jej życie. Z nieodłącznym papierosem i butelką przemierza Stany Zjednoczone, dorabiając poprzez zabieranie rzeczy znalezionych przy zwłokach: kluczem jest pojawienie się w odpowiednim momencie, zgodnie z wizją. Nie jest to zbyt szczęśliwy, przepełniony fatalizmem żywot, ale w trakcie biegu powieści zaczyna się jeszcze bardziej komplikować. Kluczem są dwa wydarzenia: spotkanie kierowcy ciężarówki, który w momencie śmierci ma z uczuciem wypowiedzieć imię bohaterki, a także dostanie się we władzę człowieka, który z daru Miriam chce uczynić sposób na zarobkowanie, wykorzystując informacje o czasie zgonu w sposób znacznie bardziej pazerny i bezwzględny niż czyni to bohaterka.
„Drozdy” są utrzymane w konwencji thrillera, z pewną domieszką czarnego kryminału i oczywiście udziałem elementu nadnaturalnego stanowiącego przyczynek do całej historii. Narracja nie jest jednakże prowadzona linearnie, pojawiają się na przykład retrospekcje w postaci kolejnych części wywiadu-opowieści, w którym Miriam opowiada o dzieciństwie, dorastaniu i pierwszych objawach swego daru czy też przekleństwa. Te spojrzenia wstecz pozwalają na zrozumienie obecnej postawy bohaterki... bo właśnie jej zachowanie i stosunek do niechcianych wizji są kluczowe w powieści.
Nowatorskich rozwiązań w tym elemencie nie należy się spodziewać: fabuł opierających się na podobnym schemacie w historii (nie tylko) fantastyki było już wiele. Po raz kolejny dochodzi do starcia między predestynacją, a możliwością zmiany przeznaczenia i – w tym wypadku – niedopuszczenia do ziszczenia się wizji śmierci. W postawie bohaterki przejawia się skrajny fatalizm, ale gdy pojawia się odpowiedni bodziec, próbuje raz jeszcze – mimo wcześniejszych niepowodzeń – zawalczyć o czyjeś życie. Towarzyszy jej przy tym przejawiająca się w wielu aspektach przekora, chęć zadziałania przeciwko schematom. Być może jej chęć życia poza systemem jest efektem potrzeby buntu wynikającym z wiary w nieuchronność przeznaczenia?
Próba opowiedzenia tej historii z kilku perspektyw skutkuje niestety, szczególnie w drugiej połowie powieści, częściowym rozsypaniem się konstrukcji narracyjnej. Poszczególne sceny nie zawsze spójnie się zazębiają; czasem sprawiają wrażenie niedopasowanych. Można co prawda doszukiwać się pewnej celowości w tym zabiegu poprzez dopasowanie do chaotycznej natury postaci i rwanego charakteru wizji, ale mimo wszystko narracja nie zawsze się klei.
Inną charakterystyczną cechą „Drozdów” są bezpardonowe opisy: brutalności, seksu, postaw społecznych. Wendig nie epatuje okrucieństwem, nie skandalizuje – jednocześnie w dość prosty sposób potrafi wywołać zamierzone emocje, wzbudzić u czytelnika określone odczucia. W rezultacie odbiorca wcale nie pała miłością do bohaterów, raczej przeważa mieszanina fascynacji i obrzydzenia. Umiejętność takiego pokierowania odczuciami jest dość rzadka, przypomina mi np. wrażenia z lektury „Nocnej straży” Seana Stewarta.
Powieść Wendiga z pozoru nie oferuje nic nowego, ale dzięki umiejętnemu żonglowaniu konwencją i bezpardonowemu podejściu do kreacji postaci sprawia, że „Drozdy” potrafią zaintrygować. Na tyle, że nawet rozłażąca się w szwach końcówka nie drażni, przykryta poczuciem niepewności i wstrętu.


Autor: Tymoteusz "Shadowmage" Wronka


Dodano: 2013-05-19 22:15:00
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Artykuły

Sam Sykes - wywiad z autorem "Siedmiu czarnych mieczy"


 Wiedźmin Netfliksa: zachwyt czy rozczarowanie?

 Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

Recenzje

Wilhelm, Kate - "Gdzie dawniej śpiewał ptak"


 Collins, Suzanne - "Ballada ptaków i węży"

 Bradbury, Ray - "Green Town"

 Taylor, Dennis E. - "Gdyż jest nas wielu"

 Butcher, Jim - "Opowieść o duchach"

 Harrow, Alix E. - "Dziesięć tysięcy drzwi"

 Wolfe, Gene - "Miecz i Cytadela"

 McDonald, Ian - "Luna: Wschód"

Fragmenty

 Elison, Meg - "Księga Bezimiennej Akuszerki"

 Możdżeń, Konrad - "Chodź ze mną"

 Zamiatin, Jewgienij - "My"

 Urbanowicz, Artur - "Paradoks"

 Sykes, Sam - "Siedem czarnych mieczy"

 Kisiel, Marta - "Małe Licho i lato z diabłem"

 Masterton, Graham - "Dzieci zapomniane przez Boga"

 Hałas, Agnieszka - "Czerń nie zapomina"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2020 nast.pl     RSS      RSS