NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Matheson, Richard - "Jestem Legendą i inne utwory"

Žamboch, Miroslav - "Bakly. W objęciach śmierci", tom 2

Ukazały się

Radecki, Łukasz - "Odium"


 Mammay, Michael - "Przestrzeń"

 Zbierzchowski, Cezary - "Chłopi 2050, czyli Agronauci w czasach katastrofy klimatycznej"

 Duncan, Emily A. - "Niegodziwi święci"

 Wlazło, Alicja - "Iskra"

 Lisińska, Małgorzata - "Bajki krasnoludzkie"

 Jabłoński, Witold - "Popiel"

 Bonowicz, Karina - "Nie wywołuj wilka z lasu"

Linki

Canavan, Trudi - "Szepty Dzieci Mgły i inne opowiadania"
Wydawnictwo: Galeria Książki
Tłumaczenie: Agnieszka Fulińska
Data wydania: Listopad 2010
ISBN: 978-83-62170-06-7
Oprawa: twarda
Cena: 29,90 zł



Canavan, Trudi - "Szepty Dzieci Mgły i inne opowiadania"

Pięć światów w pięciu tekstach


Choć Nagrodę Aurealis otrzymała właśnie za opowiadanie, Trudi Canavan rzadko wypowiada się w krótkiej formie, bo – jak sama twierdzi – jej „pomysły mają tendencję do rozrastania się i komplikowania” (s. 5). „Szepty dzieci mgły i inne opowiadania” jest światową premierą opowiadań, wydaną przez Galerię Książki. Bardzo starannie wydaną, trzeba dodać: twarda okładka, papier dobrej jakości, duża i wyraźna czcionka. I chociaż nie jestem entuzjastką takich edycji (zajmują, jak na mój gust, zbyt wiele miejsca na półce), to przyznać muszę, że z zewnątrz książka prezentuje się ładnie. A jak jest wewnątrz?
Zbiór obejmuje pięć opowiadań1), napisanych w latach 1999-2010. Otwierają go nagrodzone „Szepty dzieci mgły”, klasyczne fantasy, opowiadające o epizodzie z życia Velarin Inithy, specjalistki w magii obronnej, która dworskie komnaty zamieniła na pracę w ochronie karawan. Siłą tego opowiadania nie jest akcja, która praktycznie ogranicza się do jednej potyczki z pustynnymi rabusiami, lecz psychologiczna kreacja postaci, osiągnięta pozornie mimochodem, poprzez ukazanie powodów zmiany „pracy” przez bohaterkę i zderzenie jej wersji przeszłości z rzeczywistym przebiegiem wydarzeń. Tytułowe szepty dzieci mgły należy traktować metaforycznie, i to w podwójnym znaczeniu: w odniesieniu do wciąż powtarzanej opowieści, w każdej kolejnej wersji bogatszej o nowe (i zazwyczaj nieprawdziwe) szczegóły, oraz w odniesieniu do uporczywie powracających wspomnień, przeżywanych wciąż na nowo z tą samą intensywnością i wciąż na nowo podsycających poczucie winy postaci.
Kolejnym opowiadaniem w zbiorze jest „Szalony uczeń”, czyli powrót do świata "Trylogii Czarnego Maga", historia przedstawiająca – wzmiankowany jedynie w trylogii – epizod z dziejów Kyralii. I choć szczegółowy opis tych wydarzeń wyjaśnia powody „przewrażliwienia” Kyraliańczyków na punkcie czarnej magii, to najważniejszą wartością utworu wydaje się sposób zrelacjonowania tych wydarzeń. Opowieść prowadzona jest dwutorowo: przeżycia Indrii, siostry szalonego maga Tagina przeplatane są fragmentami zapisów Gilkena, Kronikarza Gildii Magów – zabieg ze wszech miar wskazany dla zrównoważenia tragizmu sytuacji bohaterki – zależnej od opętanego manią wielkości, podejrzliwego i nieznoszącego najmniejszej krytyki brata. Postaci bohaterów przywodzą na myśl wiele literackich pierwowzorów, a ostateczna decyzja Indrii ma szekspirowski wymiar.
„Markietanka”, dotychczas niepublikowana opowieść fantasy, to historia jednego z dowódców wojskowych, prowadzących niekończącą się walkę, i towarzyszącej mu markietanki. I znów ciężar opowiadania przesunięty jest na psychikę bohatera, na pobitewne zmęczenie, na wpływ, jaki wywiera widok kolejnych pobojowisk, zniszczone pola uprawne, zrujnowane wioski; manewry taktyczne wojsk i przebieg kolejnych starć jest nieistotny. Autorka w sposób zamierzony przedstawia wojnę jako nałóg, z którym trudno się rozstać, jako kolejny etap rozgrywki, w której nikt nie bierze pod uwagę cierpień cywili, jako ambicjonalną rywalizację między dowódcami. Taki wizerunek współgra z wizją wojny, widzianej jako starcie dwóch boskich potęg, w której ludzie są tylko pionkami, przesuwanymi po szachownicy.
Kolejny utwór, „Przestrzeń dla siebie” to przedstawiona w formie pamiętnikarskich zapisów całkiem współczesna opowieść o codzienności młodej malarki, odkrywającej w świeżo zakupionym domu pomieszczenie, w którym czas stoi w miejscu. Nie jest to typowy wehikuł czasu, bo nie umożliwia podróży do określonego momentu w przyszłości lub przeszłości, ale pozwala na efektywniejsze wykorzystanie doby: ośmiogodzinny sen w pokoju czasu trwa tylko chwilkę na zewnątrz. Oczywiście, bohaterka nie jest w stanie oprzeć się pokusie i codziennie spędza w pokoju parę godzin. I, oczywiście, będzie musiała za to zapłacić. Jednak tekst pozbawiony jest dydaktyzmu, ba – autorka idzie o krok dalej – stawia czytelnika przed pytaniem: gdybyś mógł dokonać wyboru z pełną świadomością konsekwencji, jaką podjąłbyś decyzję?
Ostatnie opowiadanie w zbiorze, „Biuro Rzeczy Znalezionych”, to również całkowicie współcześnie rozgrywająca się historia o tym, co wynikło z zabrania z kolejowego biura rzeczy znalezionych cudzej parasolki. Temat został potraktowany zupełnie poważnie, a tekst – pozbawiony natrętnego moralizowania – ma wyraźny walor wychowawczy. Opowiadanie to można potraktować jako współczesną bajkę z morałem.
W sumie „Szepty dzieci mgły i inne opowiadania” to ciekawy zbiór, adresowany nie tylko do zagorzałych zwolenników cykli powieściowych autorki. W prezentowanych opowiadaniach najważniejsze są psychiczne przeżycia bohaterów, scenografia wydaje się być istotna tylko jako narzędzie umożliwiające solidne zakotwiczenie postaci w określonym środowisku. Wymuszona formą koncentracja wokół jednego tylko wątku wychodzi tekstom na dobre, widać, że Trudi Canavan potrafi z żelazną konsekwencją doprowadzić czytelnika do puenty, unikając nadmiaru wątków pobocznych czy wprowadzania zbyt wielu postaci drugoplanowych, co mogłoby spowodować rozmycie, rozwodnienie treści. Motywy, na których bazują opowiadania są dobrze znane, a same teksty mogą zapewnić całkiem niezłą rozrywkę pasjonatom tropienia ich literackich korzeni. Wprawdzie dla wyrobionego czytelnika raczej nie będą odkryciem, ale początkującemu, a zwłaszcza młodemu – mogą zapewnić dobre wprowadzenie do fantastycznych światów.



1) „Szepty dzieci mgły” (1999), „Przestrzeń dla siebie” (2003), „Biuro Rzeczy Znalezionych” (2008), „Szalony uczeń” (2010) oraz „Markietanka”, dotychczas niepublikowana.



Autor: Beata Kajtanowska


Dodano: 2011-01-27 20:46:02
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Konkurs

Wygraj "Wojnę makową"


Artykuły

Wiedźmin Netfliksa: zachwyt czy rozczarowanie?


 Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

Recenzje

Petrucha, Stefan - "Marvel: Spider-Man. Wiecznie młody"


 Moore, Stuart - "Marvel X-Men: Saga Mrocznej Phoenix"

 Abercrombie, Joe - "Zemsta najlepiej smakuje na zimno"

 Schwartz, Alvin - "Upiorne opowieści po zmroku"

 Neiderman, Andrew - "Adwokat diabła"

 Corey, James S.A. - "Wzlot Persepolis"

 Corey, James S.A. - "Prochy Babilonu"

 King, Stephen - "Instytut"

Fragmenty

 Jabłoński, Witold - "Popiel"

 Headley, Maria Dahvana - "Dziedziczka jeziora"

 Mortka, Marcin - "Żółte ślepia"

 Schwab, V.E. - "Vengeful. Mściwi"

 Collins, Suzanne - "The Ballad of Songbirds and Snakes"

 Dick, K. Philip - "Możemy cię zbudować"

 Heinlein, Robert A. - "Drzwi do lata"

 Archer, K.C. - "Instytut" #1

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2020 nast.pl     RSS      RSS