NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Pullman, Philip - "La Belle Sauvage"

Palmer, Ada - "Siedem kapitulacji"

Ukazały się

Butcher, Jim - "Zimne dni"


 Larson, B.V. - "Świat stali"

 Zbierzchowski, Cezary - "Requiem dla lalek" (wydanie papierowe)

 Pullman, Philip - "La Belle Sauvage"

 Mortka, Marcin - "Żółte ślepia"

 Sanderson, Brandon - "Słowa światłości" (twarda okładka)

 Knaak, Richard A. - "Malfurion" (Blizzard Legends)

 Atwood, Margaret - "Testamenty"

Linki

Willis, Connie - "Śmierć na Nilu"
Wydawnictwo: Solaris
Cykl: Willis, Connie - "The Best of..."
Data wydania: Listopad 2009
Wydanie: I
ISBN: 978-83-7590-040-8
Oprawa: miękka
Format: 125 x 195 mm
Liczba stron: 450
Cena: 41,90
Seria: The Best of...
Tom cyklu: 1



Willis, Connie - "Śmierć na Nilu"

Nareszcie! Po czterdziestu latach podbijania serc fanów na całym świecie otrzymujemy antologię opowiadań Connie Willis – jednej z najpopularniejszych i najczęściej nagradzanych autorek fantastyki.
„Śmierć na Nilu” to, obok „Niebieskiego księżyca”, pierwszy z dwóch zbiorów the best of opowiadań Connie Willis. Zagęszczenie najcenniejszych światowych nagród i nominacji jest tu doprawdy zdumiewające. Na osiem tekstów przypada 6 przyznanych w latach 80. i 90. nagród Hugo lub Nebula; nie ma tu żadnego opowiadania, które nie znalazłoby się w gronie co najmniej nominowanych do najwyższych laurów.
Co ciekawe – żadnej z opowieści nie oparto na rewolucyjnym pomyśle ani przełomowej fabule. Pisarstwo Connie Willis cechuje się niezwykłą prostotą – zwykli, może tylko czasem nieco zwariowani bohaterowie wikłają się w różnorakie, często komiczne perypetie. Nawet gdy historia dzieje się w świecie opanowanym przez niemal totalitarny reżim („Ostatni winnebago”) albo opowiada o problemach i konfliktach na skalę kosmiczną („Pogrom komiczny”), Willis i tak skupia się na jednostkach i pokpiwa z ich problemów.
To bohaterowie są niewątpliwie kluczem do zrozumienia fenomenu popularności autorki. Kiedy w kolejnych opowiadaniach narracja ogniskuje się na ich losach, nie robią zwykle nic nadzwyczajnego – wiodą zwyczajne życie. Są plastyczni i oryginalni, ale niezwykle ludzcy, targani namiętnościami, pragnieniami i snujący marzenia. Brak im heroicznych rysów. Rzadko ratują świat albo kierują się wzniosłymi ideami i nie dokonują czynów o wiekopomnym znaczeniu. Funkcjonują – jak większość z nas – w obrębie swoich małych światów, uwikłani w drobne konflikty, osobiste relacje, zobowiązania i uczucia. Ich charaktery to zwykle mieszanka cech pozytywnych z solidną domieszką rozmaitymi przywar, dziwnych przyzwyczajeń i słabości.
Choć wydaje się, że trudno o coś bardziej nudnego niż zwyczajność i codzienność, magnetyzm tak nakreślonych postaci jest wprost niewiarygodny. Właśnie dzięki realnym rysom, nie sposób nie polubić ich od pierwszego wejrzenia i nie przejmować się ich losami.
Connie Willis pisze głównie po to, aby rozbawiać – to komizm wysuwa się na pierwszy plan w jej opowiadaniach. Głównym motorem fabuły są perypetie bohaterów, którzy robią głupstwa, popełniają błędy i przez nieporozumienia lub swoje wady wpadają w tarapaty.
Ktoś boryka się z kłopotami wychowawczymi („Nawet królowa”), ktoś ma problem z sublokatorami („Pogrom komiczny”), ktoś swata („Krótka przerwa”), ktoś inny ma problem z zakupem świątecznych prezentów („Cud”), a innym razem wszyscy mają urwanie głowy z nadmiarem śniegu w Boże Narodzenie („Jak te, które pamiętamy”).
Jednak pod powierzchnią lekkiej i zabawnej opowiastki skrywają się zawsze głębsze przemyślenia i satyra na ludzkie przywary i szaleństwa współczesności. Czasem jest to kpina z wojującego feminizmu („Nawet królowa”), innym razem żarty z konsumpcyjnego szaleństwa Świąt Bożego Narodzenia („Cud”) albo nazbyt walecznych obrońców praw zwierząt („Ostatni winnebago”).
W „Śmierci na Nilu” pewna rzecz jest warta szczególnej uwagi – opowiadania zawarte w zbiorze pięknie ilustrują różnice między konwentową nagrodą Hugo a przyznawaną przez samych pisarzy Nebulą. Connie Willis trafia w gusta i guściki, łącząc humor i lekką formę z ciepłem, refleksyjnością i psychologiczną głębią. Warto – już po lekturze – przekartkować ten zbiór, przyjrzeć się uważnie charakterowi nagrodzonych tekstów i odnieść obserwacje do dyskusji wokół polskich Zajdli i nagród Żuławskiego.
Agencji Solaris należą się wyrazy uznania za zebranie najlepszych opowiadań jednej z najbardziej znanych autorek gatunku, która dotychczas nie miała szczęścia do wydawców nad Wisłą1). Jednocześnie nie można jednak nie wytknąć kilku literówek i niefortunnych sformułowań – warto, by tłumacze i korektorzy przyłożyli się do swojej pracy odrobinę solidniej.
Gdyby szukać jeszcze jakichś wad tego zbioru – można by też zwrócić uwagę na fakt, że – mimo różnorodności poruszonych tematów – charakterystyczny styl Willis czyni wszystkie opowiadania podobnymi do siebie i książka, czytana zbyt łapczywie, może sprawiać wrażenie monotonnie powtarzającej pewne schematy. Choć, gwoli sprawiedliwości, przyznać też należy, że jest to zarzut tego samego typu, co oskarżanie Philipa K. Dicka o zbyt uporczywe powracanie do motywów światowego spisku i fałszywej rzeczywistości.
„Śmierć na Nilu” należy do kategorii książek, które trudno właściwie polecać. Dla fanów twórczości Connie Willis stanowi lekturę obowiązkową, a dla wszystkich pozostałych – doskonałą okazję do zapoznania się z nią.



1) Kilka powieści („Księga Sądu Ostatecznego”, „Nie licząc psa” i kapitalnego „Przewodnika stada”) wydał Prószyński i s-ka jeszcze w latach ‘90, „Przejście” przed kilku laty opublikował Zysk i s-ka. Pojedyncze opowiadania ukazywały się w kilku antologiach i czasopismach (głównie w „Fantastyce”).




Autor: Krzysztof Pochmara


Dodano: 2010-02-20 23:35:00
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Konkurs

Wygraj nowości wydawnictwa Initium


Artykuły

Wiedźmin Netfliksa: zachwyt czy rozczarowanie?


 Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

Recenzje

Maszczyszyn, Jan - "Necrolotum"


 Bardugo, Leigh - "Król z bliznami"

 Chiang, Ted - "Wydech"

 Petrucha, Stefan - "Marvel: Spider-Man. Wiecznie młody"

 Moore, Stuart - "Marvel X-Men: Saga Mrocznej Phoenix"

 Abercrombie, Joe - "Zemsta najlepiej smakuje na zimno"

 Schwartz, Alvin - "Upiorne opowieści po zmroku"

 Neiderman, Andrew - "Adwokat diabła"

Fragmenty

 Dębski, Rafał - "Żelazny Kruk. Gniazdo"

 Schwartz, Richard - "Władca marionetek"

 Zbierzchowski, Cezary - "Requiem dla lalek" - fragment 1

 Zbierzchowski, Cezary - "Requiem dla lalek" - fragment 2

 Jabłoński, Witold - "Popiel"

 Headley, Maria Dahvana - "Dziedziczka jeziora"

 Mortka, Marcin - "Żółte ślepia"

 Schwab, V.E. - "Vengeful. Mściwi"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2020 nast.pl     RSS      RSS