NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Bardugo, Leigh - "Oblężenie i nawałnica"

Butcher, Jim - "Zmiany"

Ukazały się

Komuda, Jacek - "Wilcze gniazdo" (wyd. 4)


 Piekara, Jacek - "Mój przyjaciel Kaligula" (2019)

 Ziemiański, Andrzej - "Pułapka Tesli" (wyd. 2)

 Manguel, Alberto; Guadalupi, Gianni - "Słownik miejsc wyobrażonych"

 King, Stephen - "Instytut"

 Parowski, Maciej - „Wasz cyrk, moje małpy. Chronologiczny alfabet moich autorów”, tom 2

 Lewicka, Anna - "Moc"

 Brennan, Marie - "W labiryncie smoków"

Linki

Valente, Catherynne M. - "Opowieści sieroty. W miastach monet i korzeni"
Wydawnictwo: Mag
Cykl: Valente, Catherynne M. - "Opowieści sieroty"
Kolekcja: Uczta Wyobraźni
Tytuł oryginału: In the Cities of Coin and Spice
Data wydania: Listopad 2009
ISBN: 978-83-7480-133-1
Oprawa: twarda
Format: 135 x 205 mm
Liczba stron: 473
Cena: 39.00 zł
Rok wydania oryginału: 2007
Tom cyklu: 2



Valente, Catherynne M. - "Opowieści sieroty. W miastach monet i korzeni"

Egzotyczna baśń


W pierwszym tomie „Opowieści sieroty” Catherynne M. Valente zaprezentowała dwie szkatułkowe historie, subtelnie ze sobą powiązane. Niewiele się jednak czytelnik dowiedział o narratorce; dziewczynce mieszkającej w ogrodzie z wytatuowanymi na powiekach opowieściami. W „W miastach monet i korzeni” autorka przedstawia dwie kolejne historie, które – zresztą zgodnie z oczekiwaniami – stanowią w rzeczywistości jedną, bardzo skomplikowaną opowieść, rozciągniętą w czasie i przestrzeni. Po drugim tomie „Opowieści sieroty” nie należy spodziewać się więc odmiany1). Zresztą nie ma takiej potrzeby, „W ogrodzie nocy” była powieścią świetną, zarówno pod względem językowym, jak i fabularnym. Stąd też mamy do czynienia z tym rzadkim przypadkiem, kiedy po kontynuacji oczekuje się przede wszystkim utrzymania wszelkich walorów, bez konieczności dodawania nowych elementów. Inna sprawa, że sama konstrukcja powieści warunkuje jej stałość.
„W miastach monet i korzeni” jest – o ile to w ogóle możliwe – jeszcze bardziej baśniową opowieścią niż „W ogrodzie nocy”. Na kartach powieści przewijają się iście fantastyczne stworzenia: syreny i selkie, gadające zwierzęta, dżiny i mantykory, smoki i złote rybki, istoty stworzone z herbaty lub wikliny. Valente puszcza wodze wyobraźni i oprócz istot znanych z różnych mitologii (choć czasem znacząco się różniących od popularnych wyobrażeń), tworzy całą paletę nowych stworzeń i postaci. Zatem sceneria obu zawartych w książce opowieści jest moim zdaniem jeszcze bardziej egzotyczna (określenie orientalna w tym przypadku chyba nie jest wystarczające, mimo określonej w powieści stylistyki). Dotyczy to zarówno drobnych czynności, przyzwyczajeń, detali i ozdobników, ale także wyłaniającego się z całości obrazu świata przedstawionego.
Amerykańska autorka pogłębia mitologię swojego świata, kontynuuje jego opisywanie. Dokonuje tego jednak poprzez rozrzucone po całym utworze szczegóły, z których – jak mozaikę – układa się cały obraz. Pasuje to idealnie do samej formy powieści, która przecież linearna i prosta nie jest, a zatem i ją należy układać, niczym literackie puzzle.
Nie jest możliwe ocenianie „W miastach monet i korzeni” jako odrębnej całości; wszak poszczególne opowieści się zazębiają i przeplatają. Być może nawet należałoby czytać oba tomy „Opowieści sieroty” w krótkim odstępie czasu. Wtedy odbiorca miałby większe szanse na wychwycenie wszystkich nici wplecionych w fabularną osnowę powieści. A oceniając dwutomowy cykl Valente jako integralną całość, można śmiało powiedzieć, że ma się do czynienia z pozycją wybitną.
Choć konstrukcja powieści jest intrygująca, a zawarte w niej pomysły fascynują, to dla mnie największą zaletą twórczości Valente jest niesamowita umiejętność operowania tworzywem literackim, słowami. Bogate, pełne ozdobników frazy i cała paleta literackich środków przekazu to znaki firmowe autorki „Opowieści sieroty”. W efekcie jej utwory są niemal tak bliskie poezji, jak tylko jest to możliwe w przypadku prozy. Słowa uznania należą się w tym miejscu również tłumaczce, bo oddanie tak wielopiętrowych metafor i bogactwa języka do prostych zadań z pewnością nie należało.
Valente „Opowieściami sieroty” pokazuje, iż za stanem obecnym stoją setki i dziesiątki drobnych wydarzeń, z pozoru niepowiązanych, a jednak stanowiących drogę do jednego konkretnego zdarzenia. Można się zastanawiać – a książka nie daje jednoznacznej odpowiedzi – czy za losami bohaterów stoi predestynacja czy koincydencja. Jedno jest pewne: „Opowieści sieroty” prowadzą do jednego kulminacyjnego momentu... który jest punktem wyjściowym do kolejnej fascynującej opowieści, jaką jest życie.



1) Po bardziej szczegółowe omówienie „Opowieści sieroty” w zakresie konstrukcji etc. odsyłam do recenzji „W ogrodzie nocy”. W tym tekście skoncentruję się bardziej na ogólnych wrażeniach z lektury oraz tych nielicznych elementach, które odróżniają „W miastach monet i korzeni” od pierwszej części cyklu.



Autor: Tymoteusz "Shadowmage" Wronka


Dodano: 2009-11-28 09:48:53
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

Asturas - 10:29 28-11-2009
Bardzo dobra recenzja. I tak oto dzięki niej dwa tomy "Opowieści" z jednej z wielu pozycji do zakupienia stały się pozycją, którą zakupię jako pierwszą po powrocie do Polski :)

Tsiar - 19:06 28-11-2009
U mnie "W miastach monet i korzeni" na szczycie listy "po powrocie do Polski" tkwiło niezależnie od recenzji, ale teraz cieszę się na tę książkę jeszcze bardziej :)

Komentuj


Konkurs

Wygraj powieść o Spider-Manie


Artykuły

Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

Recenzje

Sanderson, Brandon - "Do gwiazd"


 Funke, Cornelia, del Toro, Guillermo - "Labirynt fauna"

 Aldiss, Brian W. - "Non stop"

 Sanderson, Brandon - "Rytmatysta"

 Warren, Ed i Lorraine & Chase, Robert David - "Nawiedzenia. Historie prawdziwe"

 Podlewski, Marcin - "Księga Zepsucia. Tom 1"

 Sullivan, Michael J. - "Zniknięcie córki Wintera"

 Vonnegut, Kurt - "Syreny z Tytana"

Fragmenty

 Petrucha, Stefan - "Marvel: Spider-Man. Wiecznie młody"

 Kańtoch, Anna - "Diabeł w maszynie"

 Bławatska, Helena P. - "Opowieści okultne"

 Majka Paweł, Rusak Radosław - "Czerwone żniwa. Uderzenie wyprzedzające"

 Karnicka, Anna - "Paradoks Marionetki: Sprawa Marionetkarza"

 Ruocchio, Christopher - "Imperium ciszy"

 Jensen, Danielle L. - "Mroczne wybrzeża"

 Eames, Nicholas - "Krwawa Róża"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS