Ostatnie tegoroczne wydanie specjalne „Fantastyki” ukazuje się pod szyldem „Uczty wyobraźni” i pod redakcją Andrzeja Miszkurki.

W ramach uczty serwowane są dwa większe dania plus dwie przystawki – wszystkie przyrządzone przez autorów, których polscy czytelnicy mieli już okazję poznać dzięki wydawnictwu Mag i serii „Uczta wyobraźni”.

Rolę pierwszej przystawki pełni krótki utwór K.J. Bishop – „Sztuka umierania”. Jak sama twierdzi – jest to pierwsze napisane przez nią opowiadanie („nie licząc prac zadanych w szkole”), którego bohaterowie pojawili się później w powieściowej „Akwaforcie”. Drugą przystawką są „Trzy dni w przygranicznym miasteczku” Jeffa VanderMeera – krótkie opowiadanie rozgrywające się w (rzecz charakterystyczna dla tego autora) niezwykłej, onirycznej scenerii miasteczka na pograniczu, ukrytego wśród pustynnych wydm i fatamorgan.

Znacznie rozleglejsze literackie wizje roztaczają w swoich opowiadaniach Charles Stross i Hal Duncan. Pierwszy z nich, w „Nierównowadze sił”, przenosi (dosłownie) zimną wojnę w inną część wszechświata. W alternatywną historię ludzkości, rozszczepioną gdzieś w okolicach kryzysu kubańskiego, wkracza tajemnicza obca cywilizacja, która dokonuje porwania na niewyobrażalną skalę – „w mgnieniu oka coś, czego nie rozumiemy, obrało Ziemię z kontynentów i oceanów niczym owoc ze skórki i rozłożyło je na powierzchni dysku”. Stross ciekawie opisuje wywołane tym wydarzeniem zawirowania konfliktu mocarstw, ideowe problemy komunistycznego imperium, odwieczne pytanie o metody porozumienia z obcą kulturą, a także – sięgając ku przygodowej konwencji – opisuje eksplorację nieznanego świata. Powstaje – krótko mówiąc – niezwykle intrygująca opowieść.

W „Ucieczce z piekła” Hala Duncana zwraca uwagę forma – nad wyraz przystępna w porównaniu z trudną w odbiorze, pozbawioną klasycznej linii fabularnej dylogią obejmującą „Welin” i „Atrament”. Z drugiej strony – trudno nie dostrzec pokrewnych motywów. Duncan polemizuje z chrześcijańską teologią, mierzy się z teodyceą, kwestionuje sens piekła. Co interesujące – rozsypane obrazy szybko zawiązywane są w jednolity wątek – szaleńczą pogoń przez zaświaty, w której morderca, samobójca, homoseksualista i prostytutka, w tytułowej ucieczce z piekła, rzucają wyzwanie Bogu i Szatanowi. I choć opowieści tej brak czasem logicznej spójności – nie brak jej, niewątpliwie, buntowniczego zapału, który każe Duncanowi siłować się z chrześcijańską etyką i eschatologią.

Jeśli z uczty wyobraźni zaserwowanej przez „FWS” czytelnik może wyjść nienasycony, to tylko w tym jednym sensie, że czuć będzie apetyt na kolejną taką ucztę.