Cetnarowski, Michał - "Labirynty"

NAST.pl

Komiks

Graj

Forum

Strona główna Zapowiedzi Recenzje Imprezy Konkursy Wywiady Patronaty Archiwum newsów Artykuły i relacje Biblioteka Fragmenty Galerie Opowiadania Redakcja Zaprzyjaźnione strony

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Gaiman, Neil - "Chłopaki Anansiego" (okładka twarda)

Stover, Matthew Woodring - "Caine Czarny Nóż"

Ukazały się

Williams, Tad - "Smoczy tron"

Martin, George R.R.; Dozois, Gardner; Abraham, Daniel - "Wyprawa łowcy"

Masterton, Graham - "Duch ognia"

antologia - "Jeszcze nie zginęła"

Przechrzta, Adam - "Białe noce"

Kenyon, Sherrilyn - "Rozkosze nocy"

Mead, Richelle - "Pocałunek cienia"

MacHale, D. J. - "Quillańskie igrzyska"

Imprezy

XXIV Bachanalia Fantastyczne
Od: 2010-09-09
Do: 2010-09-12

Copernicon 2010
Od: 2010-10-15
Do: 2010-10-17

Drugie Chrzanowskie Dni Fantastyki
Od: 2010-10-15
Do: 2010-10-17

Linki

Cetnarowski, Michał - "Labirynty"

Wydawnictwo: Powergraph
Data wydania: 23 Październik 2009
ISBN: 978-83-61187-13-4
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Format: 125×195mm
Cena: 29 zł

Seria: Fantastyka z plusem

Cetnarowski, Michał - "Labirynty"

W labiryncie umysłu

Kiedy przeczytałam ostatnią stronę „Labiryntów”, poczułam ulgę. Nie było to jednak uczucie, z jakim odkładam kiepskie książki. Przypominało raczej głęboki wdech rześkiego powietrza, który bierzemy po wyjściu na jesienne słońce z mrocznego, dusznego pokoju, w którym każdy z nas powinien czasami posiedzieć.

Po pierwszych dwóch opowiadaniach miałam ochotę rzucić książkę w kąt i nigdy do niej nie wracać. Nadal uważam, że „Droga na zachód” i „Biel, tylko biel” nie powinny otwierać tego niezwykłego zbioru, bo przez niemal bezosobową, pozbawioną wyrazistych emocji narrację odrzucają, zamiast przyciągać. Kiedy jednak dotarłam do podwoi piekieł (na pewno tam?) i przebrnęłam przez zaspy śniegu, by spotkać Boga z Góry, ujrzałam postapokaliptyczny świat „Ognia na ziemi”, którego mieszkańcy postanowili spalić jednookich, stalowych bogów (bogów?) i dalej szłam już pewniej, co wcale nie oznacza, że było lżej.

W opowiadaniach Cetnarowskiego, niemal pozbawionych akcji, czytelnik prowadzony jest wąskimi, ciemnymi ścieżkami labiryntu (nie tylko) ludzkich myśli – myśli bohaterów, często niespójnych, porwanych, pełnych lęków, przepełnionych poczuciem winy, niespełnieniem, wspomnieniami... Tutaj życie nieodmiennie przeplata się ze śmiercią, pojawiającą się pod wieloma postaciami, czasem jako tajemnicza Bezimienna zabierająca poległych partyzantów („Leśni chłopcy”), czasem jako Złotowłosa Pani przynosząca ukojenie („Labirynty”), a raz przybierająca formę wypełnionego czarną i zimną jak lód wodą stawu, w którym odrodzi się zmęczony zabijaniem łowca smoków („Czarne Stawy”).

Autor wiedzie niespiesznie przez historie prawdziwe, wstrząsające bólem cierpiącego ojca („Pieśń z doliny”), będące pięknym hołdem dla „zdradzonych o poranku” („Leśni chłopcy”), ale też przez fantastyczne światy baśni. Pełna zakrętów droga prowadzi przez utracony dla ludzi „raj” („Ziemia Obiecana”), z którego wygnanie było błogosławieństwem, przez wizje niemal jak z narkotycznego snu w pogoni za androidem Philipa K. Dicka („Nexus”), aż doprowadza na szczyt mrocznej wieży przeznaczenia („Idąc w cieniu wieży”), by zejść ku morskiej plaży, na której czeka diabeł-krab („Rybak, perła i diabeł-krab”).

Wszystko to w oprawie poetyckiego, przepełnionego metaforami i symboliką stylu (czasem aż do przesady), zaskakującego bogatym słownictwem i niebanalną formą opisu, wymagającym ciągłej uwagi, by nie zapętlić się w wielorakich znaczeniach. Dlatego też ścieżkami „Labiryntów” nie można iść bez przerwy, dobrze jest odpocząć, nabrać sił, by móc wyruszyć w kolejną wędrówkę.

Autor: Anna "Eruana" Zasadzka
Dodano: 2009-10-22 18:12:35

Komentarze

-Jeszcze nie ma komentarzy-

Komentuj

Musisz być zalogowany, żeby dodać komentarz

Konkurs