NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Rak, Radek - "Baśń o wężowym sercu"

Lawrence, Mark - "Święta siostra"

Ukazały się

Komuda, Jacek - "Wilcze gniazdo" (wyd. 4)


 Piekara, Jacek - "Mój przyjaciel Kaligula" (2019)

 Ziemiański, Andrzej - "Pułapka Tesli" (wyd. 2)

 Manguel, Alberto; Guadalupi, Gianni - "Słownik miejsc wyobrażonych"

 King, Stephen - "Instytut"

 Parowski, Maciej - „Wasz cyrk, moje małpy. Chronologiczny alfabet moich autorów”, tom 2

 Lewicka, Anna - "Moc"

 Brennan, Marie - "W labiryncie smoków"

Linki

De Mari, Silvana - "Ostatni elf"
Wydawnictwo: W.A.B.
Cykl: De Mari, Silvana - "Ostatni"
Tytuł oryginału: L’ultimo elfo
Tłumaczenie: Anna Filip
Data wydania: Kwiecień 2008
ISBN: 978-83-7414-406-3
Oprawa: twarda
Format: 142 x 202 mm
Liczba stron: 312
Cena: 39,90 zł
Tom cyklu: 1



De Mari, Silvana - "Ostatni elf"

Literatura dla młodszych i starszych



Trudnym zadaniem dla dorosłego czytelnika jest oceniać książki przeznaczone raczej dla młodszego odbiorcy. Często są one pełne uproszczeń, które potrafią irytować, ale ich zastosowanie w powieści dla nastolatka jest uzasadnione. Konieczne jest wtedy zastosowanie swoistego ćwiczenia umysłowego, trochę pokrewnego do schizofrenii – trzeba sobie wyobrazić, jak się odbierałoby daną książkę, gdyby się miało te kilkanaście, kilkadziesiąt lat mniej i ocenić książkę znacznie łagodniej, niż robiłoby się to z pozycją pisaną dla dojrzałego czytelnika.
Czasami jednak trafia się książka, która mimo iż teoretycznie przeznaczona jest dla młodzieży, równie wiele radości daje starszemu czytelnikowi. Właśnie tego rodzaju powieścią jest „Ostatni elf” Silvany De Mari.

Z pozoru „Ostatni elf” osadzony jest w typowym świecie fantasy, gdzie stare rasy są wypierane przez ludzi. Yorsh, a w zasadzie Yorshkrunsquarkljolnerstrink – bo tak właściwie brzmi jego pełne imię – jest małym elfem, jedynym ocalałym z powodzi, jaka zatopiła obóz dla elfów. Sam we wrogim świecie odnajduje jednak ludzi, którzy na przekór przesądom i prawu, postanowili zaopiekować się malcem. Na całe szczęście, bo na małego Yorsha czeka przeznaczenie, które zgodnie z elfią tradycją, zawarte jest w jego pełnym imieniu.
Mamy więc do czynienia z typowymi dla fantasy schematami: rywalizacja ras, misja, przeznaczenie czekające na sierotę. Wydaje się, że z takich elementów nie może powstać nic oryginalnego, a co za tym idzie – nic mogącego zainteresować czytelnika znużonego wciąż powtarzającymi się w fantasy wątkami. Jednakże włoska autorka tak zestawia poszczególne elementy, że nawet przez chwilę nie ma się wrażenia, że czytany tekst jest wtórny. De Mari bawi się konwencją i co chwilę mruga do czytelnika. W efekcie kreuje świat fantasy ukazany w krzywym zwierciadle. To mniej więcej coś takiego, jak zrobili twórcy Shreka – niby wszystkie części składowe są, ale ułożone w taki sposób, że nie sposób stawiać znak równości między nimi, a klasycznymi rozwiązaniami.
Skojarzenia do filmu o zielonym ogrze pojawiają się nie tylko ze względu na konstrukcję świata. „Ostatni elf” jest pełen ciepłego humoru, który nie raz doprowadził mnie do wybuchu śmiechu. Szczególnie bawi pierwsza część powieści, kiedy Yorsh zaczyna stykać się z obcą, ludzką logiką i sposobem myślenia. Wraz z jego dorastaniem jest nieco mniej śmiesznie, ale od czasu do czasu nadal pojawiają się zabawne fragmenty.
Mimo humorystycznej konwencji, w której utrzymana jest większość książki, nie zawsze jest do śmiechu. De Mari tworzy raczej ponury świat, w którym ludzie głodują, szerzy się totalitaryzm i strach przed odmiennością, a dzieci tkwią w obozach pracy. Włoska pisarka jasno daje do zrozumienia, jakie ma poglądy. Jednakże udaje jej się przedstawić je bez zbytniego moralizatorstwa. Nie wkłada kategorycznych stwierdzeń w usta bohaterów, a jedynie subtelnie wplata je w fabułę, przez kontrast wyrażając sprzeciw wobec wszelkich form opresji.

W.A.B. wydał powieść De Mari w serii „literatura dla młodszych i starszych” i nie znam wielu innych pozycji, które tak bardzo pasowałyby do tego hasła. „Ostatni elf” nie jest przesadnie dziecięcy, tak więc zarówno nastolatkowie (być może nawet ci starsi), jak i dorośli czytelnicy powinni się nieźle bawić przy lekturze. Dla młodszych czytelników zapewne najbardziej interesująca będzie fabuła, natomiast starsi powinni docenić delikatne gry z konwencją. Dowcip słowny i sytuacyjny powinny odpowiadać wszystkim posiadającym choćby cień poczucia humoru.



Autor: Tymoteusz "Shadowmage" Wronka


Dodano: 2009-06-19 14:41:15
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

Ł - 15:33 19-06-2009
Bardzo estetyczna okładka - ale chyba za mało humorystyczna jak wynikałoby z twojej recki.

Shadowmage - 15:38 19-06-2009
Raczej uderza w ten poważniejszy ton obecny w powieści.

Brzuzka - 19:50 19-06-2009
trudno żeby przy napisie Ostatni Elf, który jest synonimem sieroty pojawiła się uśmiechnięta buźka, oczywiście możliwość jest ale raczej mała.

Komentuj


Konkurs

Wygraj powieść o Spider-Manie


Artykuły

Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

Recenzje

Sanderson, Brandon - "Do gwiazd"


 Funke, Cornelia, del Toro, Guillermo - "Labirynt fauna"

 Aldiss, Brian W. - "Non stop"

 Sanderson, Brandon - "Rytmatysta"

 Warren, Ed i Lorraine & Chase, Robert David - "Nawiedzenia. Historie prawdziwe"

 Podlewski, Marcin - "Księga Zepsucia. Tom 1"

 Sullivan, Michael J. - "Zniknięcie córki Wintera"

 Vonnegut, Kurt - "Syreny z Tytana"

Fragmenty

 Petrucha, Stefan - "Marvel: Spider-Man. Wiecznie młody"

 Kańtoch, Anna - "Diabeł w maszynie"

 Bławatska, Helena P. - "Opowieści okultne"

 Majka Paweł, Rusak Radosław - "Czerwone żniwa. Uderzenie wyprzedzające"

 Karnicka, Anna - "Paradoks Marionetki: Sprawa Marionetkarza"

 Ruocchio, Christopher - "Imperium ciszy"

 Jensen, Danielle L. - "Mroczne wybrzeża"

 Eames, Nicholas - "Krwawa Róża"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS