NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Heinlein, Robert A. - "Hiob. Komedia sprawiedliwości"

Sanderson, Brandon - "Rytmatysta"

Ukazały się

Neiderman, Andrew - "Adwokat diabła"


 Harkness, Deborah - "Cienie Nocy"

 Pilipiuk, Andrzej - "Karpie Bijem"

 Majka, Paweł - "Berserk. Spowiednik"

 Abbott, Tony - "Klątwa węża"

 Eames, Nicholas - "Krwawa Róża"

 Funke, Cornelia, del Toro, Guillermo - "Labirynt fauna"

 antologia - "Jednookie walety"

Linki

Valente, Catherynne M. - "Opowieści sieroty. W ogrodzie nocy"
Wydawnictwo: Mag
Cykl: Valente, Catherynne M. - "Opowieści sieroty"
Kolekcja: Uczta Wyobraźni
Tytuł oryginału: The Orphan’s Tales: In the Night Garden
Tłumaczenie: Maria Gębicka-Frąc
Data wydania: Maj 2009
ISBN: 978-83-7480-132-4
Oprawa: twarda
Liczba stron: 473
Cena: 34,00
Rok wydania oryginału: 2006
Tom cyklu: 1



Valente, Catherynne M. - "Opowieści sieroty. W ogrodzie nocy"
nutka Posłuchaj recenzji w formacie mp3

W duchu opowieści Szeherezady


W ogrodzie, nocą, pod osłoną drzew skrywa się chłopiec i dziewczynka. Ona przez całą noc snuje opowieści o fantastycznych przygodach i odległych krajach, opowiadając historię zapisaną na własnych powiekach. On, wpatrzony, spija z jej ust każde słowo, niemal bez tchu czekając na zakończenie historii. Ono jednak nie nadchodzi, wraz ze świtem młodzi muszą się rozejść i niecierpliwe wyczekiwać ponownego zapadnięcia ciemności. Wtedy opowieść popłynie dalej...

W poszukiwaniu nowych środków wyrazu pisarze często coraz bardziej oddalają się od klasycznych rozwiązań; tylko że stosowane przez nich udziwnienia wielu czytelnikom nie przypadają do gustu. W takiej sytuacji powrót do korzeni może okazać się odświeżający. Na taki zabieg zdecydowała się Catherynne M. Valente sięgając po wzorce z „Księgi tysiąca i jednej nocy”. Choć oczywiście fabularnie „Opowieści sieroty” różnią się od opowieści Szeherezady, to w formie i stylistyce mają ze sobą wiele wspólnego.
Książka Valente ma strukturę opowieści szkatułkowej. Główna narratorka – tytułowa sierota – opowiada księciu historie, w ramach których bohaterowie również przekazują sobie opowieści. Czasem złożoność takiej narracyjnej matrioszki sięga dobrych kilku warstw, które wzajemnie się przenikają i zazębiają. To, co początkowo wydaje się serią niepowiązanych gawęd, z czasem zaczyna krystalizować się w jedną spójną całość. Rozsypane na wielu poziomach (a czasem również znacząco rozciągnięte w czasie) elementy układanki trafiają na swoje miejsce, a czytelnikowi wyłania się w głowie obraz, którego początkowo nie podejrzewał.
„W ogrodzie nocy” składa się niejako z dwóch głównych, przeplatających się opowieści połączonych osobą głównej narratorki. Choć w zasadzie w obu przypadkach zostały one zakończone, to jednakże książka nie stanowi zamkniętej całości. By poznać całą szkatułkową opowieść, a zatem i wszystkie przenikające się wątki i niuanse, trzeba będzie poczekać na wydanie drugiego tomu „Opowieści sieroty”. Przypuszczam, że wiele niedomkniętych wątków stanowi furtki, za sprawą których autorka połączy opowiedziane historie z następnymi.
Skojarzenia z „Księgą tysiąca i jeden nocy” budzi także sceneria, w jakiej toczą się opowieści. Bohaterowie co prawda podróżują po najprzeróżniejszych krainach, ale nad wszystkim unosi się duch orientu. Baśniowe stwory kojarzą się bardziej z mitologiami wschodnimi niż z europejskimi (choć pojawiają się wyjątki, jak satyry czy selkie). W książce można odnaleźć kraje i społeczeństwa wzorowane na kulturach szeroko pojętego orientu. O egzotyce co prawda chyba już nie może być mowy, bo w dobie globalizacji mało co zasługuje na takie określenie, niemniej Valente udało się skonstruować ciekawy i oryginalny, nawet jak na warunki fantasy, świat – a jego natura również wyłania się powoli z mozaikowych opowieści. Jednocześnie autorka nie stroni od gry z konwencją, niejednokrotnie korzystając z klasycznych motywów, wplatając je w zupełnie nieoczekiwanych momentach.
Ostatni element, który chyba w największym stopniu buduje w umyśle czytelnika orientalne skojarzenia, jest styl Valente. Amerykańska autorka stosuje iście wschodnie porównania i metafory; bogate, wielopiętrowe, niespotykane w naszej kulturze. Robi to ze smakiem, dzięki czemu nawet przez moment nie ociera się o kicz. Szczególnie wyraźne jest to na początku książki, później czytelnik się przyzwyczaja. Niemniej jednak wystarczy choć na kilka minut zmienić lekturę, by język Valente znów uderzył z pełną mocą czytającego. Dla mnie właśnie on, a nie konstrukcja czy fabuła, stanowi główny element „Opowieści sieroty”.

Wydaje mi się, że „Opowieści sieroty. W ogrodzie nocy” jest jak na razie najbardziej przystępną dla czytelnika książką w Uczcie Wyobraźni. Szkatułkowa konstrukcja nie sprawia problemów w odbiorze, a mam wrażenie, że nawet wspomaga głód wiedzy o tym, co się wydarzy w następnym rozdziale; czytelnik, niemal jak słuchający opowieści chłopiec, z trudem będzie się powstrzymywał przed przewróceniem kolejnej strony, gdy obowiązki wzywają. Język powieści, piękny i bogaty, wolny jest od udziwnień cechujących innych autorów. Zaś baśniowa sceneria także powinna przypaść do gustu. Wystarczy zanurzyć się w lekturę, a popłynie się wraz z opowieścią, aż do końca.



Autor: Tymoteusz "Shadowmage" Wronka


Dodano: 2009-05-29 16:32:14
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

Hassin - 16:26 31-05-2009
Darmowy soundtrack - muzyka i czytane wybrane fragmenty powieści (uwaga na spojlery ;)):
http://skinnywhitechick.bandcamp.com/al ... the-garden

Enjoy it! :)

Komentuj


Konkurs

Wygraj "Ostatniego strażnika"


Wygraj "Nawiedzenia"


Artykuły

Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

Recenzje

Sullivan, Michael J. - "Śmierć Dulgath"


 Wójtowicz, Milena - "Vice versa"

 Sullivan, Michael J. - "Róża i cierń"

 Heinlein, Robert A. - "Hiob. Komedia sprawiedliwości"

 Szostak, Wit - "Poniewczasie"

 Sullivan, Michael J. - "Wieża Koronna"

 Sweterlitsch, Tom - "Świat miniony"

 Baxter, Stephen - "Masakra ludzkości"

Fragmenty

 Eames, Nicholas - "Krwawa Róża"

 Wójtowicz, Milena - "Vice versa"

 Christopher, Adam - "Ciemność nad miastem"

 Warren, Ed i Lorraine & Chase, Robert David - "Nawiedzenia. Historie prawdziwe"

 Guzek, Marcin A. - "Szare Płaszcze: Rubież"

 Babraj, Rafał - "Dystrykt Warszawa"

 Neiderman, Andrew - "Adwokat diabła"

 Heinlein, Robert A. - "Hiob. Komedia sprawiedliwości"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS