NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Bester, Alfred - "Gwiazdy moim przeznaczeniem" (Wehikuł czasu)

Sanderson, Brandon - "Dawca przysięgi" , część 1 (twarda okładka)

Ukazały się

Lisińska, Małgorzata - "Pierwotny"


 Henry, Christina - "Alicja"

 Stonawski, Michał - "Paranormalne. Prawdziwe historie nawiedzeń"

 Masterton, Graham - "Żebrząc o śmierć"

 Jadowska, Aneta - "Egzorcyzmy Dory Wilk" (SQN)

 Liziniewicz, Maciej - "Mroczny zew"

 Hałas, Agnieszka - "Czerń nie zapomina"

 Kozak, Magdalena - "Minas Warsaw"

Linki

Orbitowski, Łukasz & Urbaniuk, Jarosław - "Pies i klecha. Tancerz"
Wydawnictwo: Fabryka Słów
Cykl: Orbitowski, Łukasz & Urbaniuk, Jarosław - "Pies i Klecha"
Data wydania: Październik 2008
ISBN: 978-83-7574-037-0
Oprawa: miękka
Format: 125 x 195
Liczba stron: 400
Cena: 29,99
Tom cyklu: 2



Orbitowski, Łukasz & Urbaniuk, Jarosław - "Pies i klecha. Tancerz"

Tańcując z literaturą


Utwory o Ence i Gilu Łukasz Orbitowski i Jarosław Urbaniuk piszą już od dobrych kilku lat, ale stosunkowo niedawno ukazała się pierwsza powieść cyklu – „Przeciwko wszystkim”. Książka nieszczególnie przypadła mi do gustu, lecz nie zaważyło to na decyzji o kontynuowaniu czytelniczej przygody z tymi dwoma dosyć oryginalnie zestawionymi protagonistami. I słusznie, bo druga powieść z cyklu, „Tancerz”, znacznie bardziej trafiła w moje gusta.
O przewadze „Tancerza” nad „Przeciwko wszystkim” decyduje rozmach fabularny obu powieści. Nowsza z książek jest pod tym względem znacznie bardziej kameralna, a wydarzenia nadprzyrodzone nie są przedstawione na zbyt szeroką skalę. W tym przypadku powiedziałbym, że ich skala jest dostosowana do rozmiaru i możliwości intrygi. A ta z pozoru prezentuje się banalnie: w Polsce w straszliwy sposób giną osoby związane ze środowiskiem literackim. Wkrótce okazuje się, że w grę wchodzą dziwne rytuały, w których kluczową rolę odgrywają fragmenty ostatniego, zaginionego dzieła Adama Mickiewicza. W tym momencie dla Enki i Gila zaczyna się poważny problem; by go rozwiązać, odbędą podróże do Paryża i Stambułu, a na ich drodze stanie wiele osobliwych indywiduów.
Z racji natury wydarzeń, nie może w tym przypadku być mowy o potworze wchodzącym na Pałac Kultury i Nauki, ani też o obłędzie ogarniającym cały szpital, nomen omen, psychiatryczny. I bardzo dobrze, bo dzięki temu uwaga czytelnika nie ucieka gdzieś w bok, podążając za fabularnymi gadżetami, a koncentruje się na głównej, i co warto nadmienić, zajmującej intrydze.
Powiem jednak szczerze, że to nie fabuła czy postaci podobają mi się najbardziej w powieści Orbitowskiego i Urbaniuka. Przede wszystkim na uwagę zasługuje udane odwzorowanie klimatu początku lat 90. ubiegłego wieku, oddanie problemów, z jakimi stykało się nasze społeczeństwo w okresie transformacji. Dla młodszych czytelników niektóre sceny mogę wydać się niezrozumiałe lub śmieszne, ale inni odnajdą w nich prozę ówczesnego życia. Autorzy nie byliby jednak sobą, gdyby niektórych rzeczy nie pokazali w krzywym zwierciadle, wyolbrzymiając lub zniekształcając w celu podkreślenia pewnych elementów.
Nie obyło się również bez licznych mrugnięć do czytelnika. Przynajmniej kilkukrotnie Enka i Gil wypowiadają kwestie, można by rzec profetyczne, dotyczące wizji świata za kilkanaście lat – jednym słowem współczesnej rzeczywistości. I jak to z wyroczniami bywa, nie zawsze rację mają. Innym dość zabawnym elementem są sceny w Paryżu – bazując na opowieściach autorów z konwentów i spotkań, wnioskuję, że bardzo wiele z opisanych tam wydarzeń (rzecz jasna tych niefantastycznych) było udziałem duetu Urbi et Orbi podczas zbierania materiałów do książki w stolicy Francji.
Uczynienie elementem przewodnim powieści prozy narodowego wieszcza, zaważyło również na stronie formalnej książki. W „Tancerzu” pojawiają się fragmenty twórczości romantyków, a czytelnikowi udaje się przynajmniej musnąć ducha tamtych czasów. Istotne, że zostało to umiejętnie wkomponowane w treść i nie tworzy dysonansu z „prostym” językiem środowisk, w których obracają się Enka i Gil.
Czy czegoś zabrakło? Osobiście marzyłoby mi się rozbudowanie postaci, rzucenie snopa światła na ich przeszłość – przynajmniej w takim stopniu, jak to miało miejsce w przypadku Gila w „Przeciwko wszystkim”. Przypuszczam jednakże, że i na to przyjdzie czas, w końcu plany autorów co do „Psa i klechy” są ambitne. Pozostaje jedynie kibicować, by progres następował w dotychczasowym tempie.


Autor: Tymoteusz "Shadowmage" Wronka


Dodano: 2009-04-02 18:08:35
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Konkurs

Wygraj "Bitwę bliźniaków"


Artykuły

Wiedźmin Netfliksa: zachwyt czy rozczarowanie?


 Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

Recenzje

Bester, Alfred - "Gwiazdy moim przeznaczeniem"


 Corey, James S. A. - "Gniew Tiamat"

 Vonnegut, Kurt - "Rysio Snajper"

 Pullman, Philip - "La Belle Sauvage"

 Flamma, Adam - "Wiedźmin. Historia fenomenu"

 Majka Paweł, Rusak Radosław - "Czerwone żniwa. Trzeci front"

 Baoshu - "Odzyskanie czasu"

 Majka Paweł, Rusak Radosław - "Czerwone żniwa. Uderzenie wyprzedzające"

Fragmenty

 Hałas, Agnieszka - "Czerń nie zapomina"

 Dworakowski, Witold - "Wieczny buntownik"

 Ziębiński, Robert - "Dzień wagarowicza"

 Baoshu - "Odzyskanie czasu" (przedmowa)

 Hendel, Paulina - "Czarny świt"

 Baoshu - "Odzyskanie czasu"

 Canavan, Trudi - "Klątwa kreatorów"

 Clare, Cassandra & Chu, Wesley - "Czerwone Zwoje Magii"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2020 nast.pl     RSS      RSS