NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Matheson, Richard - "Jestem Legendą i inne utwory"

Heinlein, Robert A. - "Drzwi do lata" (Kolekcja Wehikuł czasu)

Ukazały się

Schwartz, Alvin - "Kolejne upiorne opowieści po zmroku. Historie, które mrożą krew w żyłach"


 Radecki, Łukasz - "Odium"

 Mammay, Michael - "Przestrzeń"

 Zbierzchowski, Cezary - "Chłopi 2050, czyli Agronauci w czasach katastrofy klimatycznej"

 Rumin, Aleksandra - "Zbrodnia na blokowisku"

 Duncan, Emily A. - "Niegodziwi święci"

 Wlazło, Alicja - "Iskra"

 Lisińska, Małgorzata - "Bajki krasnoludzkie"

Linki

Kossakowska, Maja Lidia - "Siewca Wiatru" (wyd. 2)
Wydawnictwo: Fabryka Słów
Cykl: Zastępy Anielskie
Data wydania: Wrzesień 2007
ISBN: 978-83-60505-44-1
Oprawa: miękka/twarda
Format: 125 x 195
Liczba stron: 656
Cena: 29,99zł / 39,99 zł



Kossakowska, Maja Lidia - "Siewca Wiatru" (wyd. 2)

Bóg odchodzi i świat aniołów traci w jednej chwili swój punkt odniesienia. Ulegają zmianie – stabilne dotychczas – orbity anielskich losów, niebiańskie chóry rozpadają się na frakcje, wskazania moralnego kompasu przestają być oczywiste, a w życie Nieba wkrada się chaos. Między demoniczną czernią a anielską bielą wybucha cała feeria barw. Nic już nie jest proste. Granice między dobrem i złem zacierają się i nikną.

Bohaterami tej powieści są anioły, które wątpią, grzeszą i błądzą. Ta wizja Zastępów – zagubionych i opuszczonych przez Pana – mogłaby być bluźniercza, gdyby nie to, że jest przede wszystkim szalenie ludzka i prawdziwa. W rozterkach, wątpliwościach i grzechach aniołów Kossakowska portretuje nas samych i nasze ziemskie losy. Powieść jest więc nie tyle obrazoburcza, co wręcz ortodoksyjna w tym sensie, że Bóg stanowi tu fundament wszechświata – po Jego zniknięciu nawet Niebo przestaje być Niebem. Strojenie bohaterów w anielskie piórka wyjaskrawia tylko refleksję nad kondycją człowieka, jego rozdarciem między wiarą a zwątpieniem, zaufaniem a utratą nadziei...

W „Siewcy...” anioły powtarzają ludzkie błędy. Grzeszą nienawiścią, pożądaniem, kłamstwem. Grzeszą też oświeceniową wiarą w możliwość stworzenia świata „na nowo”, naiwnym mniemaniem, że – stawiając się w miejscu Boga – zdołają poukładać świat wedle lepszych reguł niż te, które ustanowił Stwórca. Najpierw Jaldabaot – karykaturalnie pyszny, obłąkany swoją wizją i głuchy na podszepty zdrowego rozsądku – a potem kilku archaniołów rządzących Królestwem wchodzą w zostawione na progu buty Pana Boga i próbują po swojemu kreować świat. Najwierniejszy Panu i jego zamysłom wydaje się tu – o zgrozo – cierpki i dumny Daimon Frey, który zostaje wybrańcem Bożego gniewu. To jemu – sceptycznemu, kpiącemu, ale niezłomnemu w prostej żołnierskiej wierności Zastępom – przypada rola tego, który stanie naprzeciw tytułowego Siewcy Wiatru...

Wierny czytelnik Kossakowskiej napotka tu wątki, które skojarzą mu się niechybnie z zamysłem przedstawionym w „Rudej sforze”. W świecie wykreowanym przez Kossakowską na bazie angelologii, wątków biblijnych i różnorakich mitów, Piekło nie jest prostym oponentem Nieba. Piekło i Niebo są raczej dwoma stronami tego samego medalu, dwoma filarami tej samej konstrukcji świata. Anioły i demony walczą ze sobą, to fakt, ale prawdziwą grozę budzi dopiero starcie z graczem trzecim – Siewcą Wiatru, kwestionującym fundamenty naturalnego porządku rzeczy. Piekło nie jest przecież neutralne – kto wierzy w Piekło, ten przyjmuje do wiadomości istnienie wieczności, grzechu, sprawiedliwości i samego Boga. Diabeł, który sprzeciwił się Bogu i go nienawidzi, nie może być przecież ateistą. Siewca Wiatru natomiast, przychodzi z zewnątrz, odwraca odwieczny ład – reprezentuje świat bez Boga, pierwotny chaos, świat, w którym walka aniołów i demonów nie ma sensu, bo nie ma o co się bić...

„Siewca Wiatru” Kossakowskiej, osadzony w unikatowym świecie anielskiej fantasy, jest dziś jedną z bardziej niepospolitych książek współczesnej polskiej fantastyki. Ciągle czyta się go z zainteresowaniem, lecz do miana dzieła kanonicznego brakuje mu rozmachu, głębi i pasji, które cechują dzieła wybitne. „Siewca...” jest przede wszystkim solidną prozą rozrywkową – a to, że na anielskich skrzydłach wznosi się chwilami ponad poziom prostej czytelniczej frajdy, to tylko wisienka na torcie.


Autor: Krzysztof Pochmara


Dodano: 2007-11-18 20:39:42
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

vesp - 14:52 01-11-2012
Najlepsza książka Kossakowskiej-nie musi być dziełem kanonicznym/co to w ogóle znaczy?/,by pozostać doskonałą beletrystyką-taką,którą czyta się jednym tchem i do której wraca po wielekroć.

Komentuj


Konkurs

Wygraj nowości wydawnictwa Initium


Artykuły

Wiedźmin Netfliksa: zachwyt czy rozczarowanie?


 Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

Recenzje

Chiang, Ted - "Wydech"


 Petrucha, Stefan - "Marvel: Spider-Man. Wiecznie młody"

 Moore, Stuart - "Marvel X-Men: Saga Mrocznej Phoenix"

 Abercrombie, Joe - "Zemsta najlepiej smakuje na zimno"

 Schwartz, Alvin - "Upiorne opowieści po zmroku"

 Neiderman, Andrew - "Adwokat diabła"

 Corey, James S.A. - "Wzlot Persepolis"

 Corey, James S.A. - "Prochy Babilonu"

Fragmenty

 Schwartz, Richard - "Władca marionetek"

 Zbierzchowski, Cezary - "Requiem dla lalek" - fragment 1

 Zbierzchowski, Cezary - "Requiem dla lalek" - fragment 2

 Jabłoński, Witold - "Popiel"

 Headley, Maria Dahvana - "Dziedziczka jeziora"

 Mortka, Marcin - "Żółte ślepia"

 Schwab, V.E. - "Vengeful. Mściwi"

 Collins, Suzanne - "The Ballad of Songbirds and Snakes"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2020 nast.pl     RSS      RSS