NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Haldeman, Joe - "Wieczna wojna" (Kolekcja Wehikuł czasu)

Basztowa, Ksenia & Iwanowa, Wikoria - "Siła złego na jednego"

Ukazały się

Duncan, Emily A. - "Niegodziwi święci"


 Wlazło, Alicja - "Iskra"

 Lisińska, Małgorzata - "Bajki krasnoludzkie"

 Jabłoński, Witold - "Popiel"

 Bonowicz, Karina - "Nie wywołuj wilka z lasu"

 Mróz, Remigiusz - "Echo z otchłani"

 Kuang, Rebecca F. - "Wojna makowa" (zintegrowana)

 Headley, Maria Dahvana - "Dziedziczka jeziora"

Linki

Masterton, Graham - "Duch zagłady"
Wydawnictwo: Albatros
Cykl: Manitou
Tłumaczenie: Anna Kruczkowska
Data wydania: Czerwiec 2007
ISBN: 978-83-7359-354-1
Oprawa: miękka
Format: 125×190mm
Liczba stron: 464
Cena: 27 zł



Masterton, Graham - "Duch zagłady"

Kiedy na początku lat 70. Graham Masterton pisał swój debiutancki horror „Manitou”, chyba się nie spodziewał, że jego dalsza kariera będzie tak mocno związana z tą powieścią. Tymczasem lata leciały, a postaci „Niesamowitego” Harry’ego Erskine i mściwego indiańskiego szamana Misquamacusa pojawiały się w kolejnych książkach. Do tej pory ukazały się w sumie cztery powieści o ich zmaganiach, a piąta, ponoć ostatnia, jest w przygotowaniu. Do tego należy dodać jedno opowiadanie („Wnikający duch”) i występy Erskina w „Dzinie”. Jak widać, stara przyjaźń nie rdzewieje...
„Duch zagłady”, trzeci tom cyklu, wydany po raz pierwszy w Polsce w 1993 roku, miał być zwieńczeniem odwiecznej walki współczesnej cywilizacji z indiańską magią. Tym razem Misquamacus już nie zadowala się jedną kobietą („Manitou”) czy gromadką dzieci („Zemsta Manitou”), ale idzie na całość i próbuje zniszczyć całą Amerykę. W rezultacie jego diabelskich knowań w największych miastach USA: Nowym Yorku, Chicago czy Las Vegas giną tysiące ludzi, a życie milionów pozostaje w ciągłym niebezpieczeństwie. Czy ktoś go powstrzyma? Oczywiście. Przeciwko siłom ciemności raz jeszcze występuje Harry Erskine wspomagany przez swoją dziewczynę Karen, grupkę spirytystów i współczesnych szamanów. Ostateczna rozgrywka wchodzi w decydującą fazę.
Czy „Duch zagłady” jest lepszy od innych książek tego pisarza? I tak, i nie. Na pewno na tle jego ostatnich dokonań (cykl „Rook”, „Pogromca wampirów”) prezentuje się dużo ciekawiej, nie mniej jest to aż/tylko kolejna książka Mastertona. Autor bowiem doskonale wie, czego oczekują jego wierni czytelnicy i stara się ich nie zawieść. Chcecie makabrę na granicy dobrego smaku? No to proszę: opis wykłuwania oczu, liczne zmiażdżenia i wyprute wnętrzności. Seks? Czemu nie – Harry będzie miał kilka okazji do wykazania swojej jurności, a nawet raz zostanie zgwałcony. Do tego sporo wartkiej akcji, okraszonej kilkoma mniej lub bardziej spodziewanymi zwrotami.
Nie można też odmówić Mastertonowi sporej dozy pomysłowości. Po raz kolejny sięgnął on w swojej twórczości do mitologii indiańskiej, ale tym razem sprytnie wplótł ją do wydarzeń z historii USA. I tak dowiemy się np., dlaczego generał George Custer przegrał z Indianami słynną bitwę pod Little Big Horn, a także poznamy prawdę o śmierci Billy Kida. Numerem jeden jest jednak dla mnie sposób, w jaki Erskine posłużył w swojej krucjacie widelcem i butelką po ketchupie – chociażby dla tego fragmentu warto zajrzeć do tej książki.
Niestety, chociaż samą powieść czyta się bardzo przyjemnie, nie spełnia ona podstawowego warunku horroru – nie straszy. W trakcie lektury można co najwyżej skrzywić się z niesmakiem albo uśmiechnąć z politowaniem – uczucia lęku się nie uświadczy. Co gorsza, losy poszczególnych postaci nie są w stanie przykuć uwagi czytelnika – od początku wiadomo, ze głównemu pozytywnemu bohaterowi zbyt wielka krzywda się nie stanie, tak, aby mógł on wystąpić w kolejnej odsłonie cyklu. Co ciekawe, przy pisaniu książki Masterton popełnił spory błąd – bohaterzy uśmierceni w jednej z poprzednich książek, w „Duchu zagłady”, cieszą się całkiem dobrym zdrowiem. W sumie nie ma się co dziwić, jeśli się pisze w tempie karabinu maszynowego, trudno pamiętać o takich szczegółach.
„Duch zagłady” to pomimo szumnych zapowiedzi kolejny sztampowy produkt ze stajni Grahama Mastertona. Kilka w miarę świeżych pomysłów, wartka akcja i sprawny warsztat pozwalają ukryć mankamenty schematycznej fabuły, jednowymiarowych bohaterów i przewidywalne zakończenie. Komu więc można polecić tę książkę? Chyba tylko nowym fanom angielskiego mistrza horrorów, bo starzy znają ja na pamięć i sięgną po nią wyłącznie z nostalgii.



Ocena: 5/10
Autor: Adam "Tigana" Szymonowicz


Dodano: 2007-07-18 19:55:35
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Konkurs

Wygraj "Wojnę makową"


Artykuły

Wiedźmin Netfliksa: zachwyt czy rozczarowanie?


 Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

Recenzje

Petrucha, Stefan - "Marvel: Spider-Man. Wiecznie młody"


 Moore, Stuart - "Marvel X-Men: Saga Mrocznej Phoenix"

 Abercrombie, Joe - "Zemsta najlepiej smakuje na zimno"

 Schwartz, Alvin - "Upiorne opowieści po zmroku"

 Neiderman, Andrew - "Adwokat diabła"

 Corey, James S.A. - "Wzlot Persepolis"

 Corey, James S.A. - "Prochy Babilonu"

 King, Stephen - "Instytut"

Fragmenty

 Jabłoński, Witold - "Popiel"

 Headley, Maria Dahvana - "Dziedziczka jeziora"

 Mortka, Marcin - "Żółte ślepia"

 Schwab, V.E. - "Vengeful. Mściwi"

 Collins, Suzanne - "The Ballad of Songbirds and Snakes"

 Dick, K. Philip - "Możemy cię zbudować"

 Heinlein, Robert A. - "Drzwi do lata"

 Archer, K.C. - "Instytut" #1

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2020 nast.pl     RSS      RSS