NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Clarke, Arthur C. - "Koniec dzieciństwa" (Kolekcja Wehikuł czasu)

de Castell, Sebastien - "Krew Świętego"

Ukazały się

Gwynne, John - "Zgliszcza"


 Bardugo, Leigh - "Oblężenie i nawałnica"

 Przechrzta, Adam - "Gambit Wielopolskiego" (Fabryka Słów)

 King, Stephen - "To" (druga okładka filmowa)

 Jensen, Danielle L. - "Mroczne wybrzeża"

 Zahn, Timothy - "Ostatni rozkaz"

 Sanderson, Brandon - "Legion. Kłamstwa patrzącego"

 Johnson, Daisy - "Pod powierzchnią"

Imprezy

Sabat Fiction-Fest
Od: 2019-08-16
Do: 2019-08-18

Copernicon 2019
Od: 2019-09-13
Do: 2019-09-15

Linki

Małecki, Jakub - "Ślady"
Wydawnictwo: SQN
Data wydania: Wrzesień 2016
ISBN: 978-83-7924-701-1
Oprawa: miękka
Format: 150 x 215 mm
Liczba stron: 304
Cena: 36,90 zł



Małecki, Jakub - "Ślady"

To, co zostaje na zawsze


Młody rekrut, ginący pod Łomiankami podczas II wojny światowej, zanim zdąży poznać dorosłe życie. Grający pięknie na flecie przygłup z kujawskiej wsi, dawna modelka tracąca pamięć i poczucie sensu, opiekująca się sparaliżowanym mężem kobieta, chłopiec o zdeformowanej twarzy, postaci przenoszące się między czasami i miejscowościami. „Ślady” Jakuba Małeckiego nie są typowym zbiorem opowiadań. Każdy z tekstów stanowi osobną całość, zamkniętą historię, każdy ma własnych bohaterów i własne miejsce akcji (o czym później), ale głębię obrazu pozwalają zobaczyć dopiero wspólnie. Rozczłonkowaną strukturę odzwierciedlają też poszczególne opowiadania, pisane prostym językiem, ale budowane jak obrazki kalejdoskopu, pokazujące migawki z życia bohaterów i pozostawiane przez nie ślady.
Małecki zdaje się nie wierzyć w możliwość czy raczej realność motywowanych wewnętrznie osobistych przemian. Nie chodzi tu o naiwne psychologizowanie, a raczej o technikę narracyjną pokazującą bohaterów w różnych momentach życia jako te same (choć nie takie same) postacie. Rowerek, na którym jeździło się w dzieciństwie wróci w ostatnich chwilach życia, rozmowa w chwili poznania się zatonie w rozmowie ostatniej. Ślady zostaną. Wszystko jest tu rozbite i wszystko powiązane, a tematyka obyczajowa czy historyczna zawsze wcześniej czy później ustępuje zasadniczym kwestiom etycznym. Dużo tu rozważań o sprawach ostatecznych i choć nie bierze w nich udziału Bóg chrześcijański, to jego rolę przejmuje coś nieokreślonego, duch, obecność czy siła odpowiedzialna za ludzkie końce i im towarzysząca.
Ten ostatni element przywołuje na myśl niedawne powieści Szczepana Twardocha; poetyka wczesnych książek Małeckiego budziła czytelne skojarzenia z prozą Łukasza Orbitowskiego. W przypadku „Śladów” mamy jednak do czynienia z twórczością dojrzałą i w pełni samodzielną. Fantastyczne wątki wplecione w fabułę realistyczną do bólu (i to raczej do bólu serca) podkreślają uniwersalność opowiadanych historii, której nie przeczy osadzenie ich w konkretnych miejscach, uwypuklone towarzyszącymi każdemu tekstowi przedrukami mapek Wojskowego Instytutu Geograficznego. Warto przy okazji pochwalić SQN za całość edytorskiej strony wydania książki, przymykając oko na niezbyt fortunną, zwłaszcza w obliczu reszty strony graficznej, okładkę.
Świat się zaczyna, świat się kończy. Sens tego, co pomiędzy, kryje się w drobinkach, w pojedynczych obrazach, spotkaniach, słowach zostawiających ślady na całe życie. Autor mógłby śmiało cytować wieszcza: „Czy słyszałeś, to było do ciebie - powiedziałem ci o tobie i o mnie.” Świetna książka.


Autor: Adam Skalski
Dodano: 2016-10-11 18:36:23
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

Janusz S. - 15:33 12-10-2016
Hm... chciałem od czegoś napocząć twórczość Małeckiego, tak żebym się nie zniechęcił na wstępie. Może to nie jest bardzo zły wybór.

adskal - 09:46 12-10-2016
Fantastyczne wątki są, odgrywają rolę istotną, ale drugoplanową; uwypuklają związki między poszczególnymi tekstami, podkreślają pewnego rodzaju jedność opisywanej rzeczywistości (vide wspomniany w tekście recenzji `duch, obecność czy siła odpowiedzialna za ludzkie końce i im towarzysząca'.

Janusz S. - 22:33 11-10-2016
To są tam jakieś "fantastyczne wątki"? Szkoda trochę, że nic więcej o nich nie ma w recenzji na portalu SF@F.

Komentuj


Artykuły

Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

Recenzje

Podlewski, Marcin - "Księga Zepsucia. Tom 1"


 Sullivan, Michael J. - "Zniknięcie córki Wintera"

 Vonnegut, Kurt - "Syreny z Tytana"

 Ziębiński, Robert - "Stephen King. Instrukcja obsługi"

 Dukaj, Jacek - "Po piśmie"

 Banks, Iain M. - "Wspomnij Phlebasa"

 Sullivan, Michael J. - "Śmierć Dulgath"

 Wójtowicz, Milena - "Vice versa"

Fragmenty

 Karnicka, Anna - "Paradoks Marionetki: Sprawa Marionetkarza"

 Ruocchio, Christopher - "Imperium ciszy"

 Jensen, Danielle L. - "Mroczne wybrzeża"

 Eames, Nicholas - "Krwawa Róża"

 Wójtowicz, Milena - "Vice versa"

 Christopher, Adam - "Ciemność nad miastem"

 Warren, Ed i Lorraine & Chase, Robert David - "Nawiedzenia. Historie prawdziwe"

 Guzek, Marcin A. - "Szare Płaszcze: Rubież"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS