NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Weeks, Brent - "Gorejąca biel", część 1

Wilhelm, Kate - "Gdzie dawniej śpiewał ptak" (Kolekcja Wehikuł czasu)

Ukazały się

Bester, Alfred - "Człowiek do przeróbki" (Kolekcja Wehikuł czasu)


 Vonnegut, Kurt - "Sinobrody" (2020)

 Jabłoński, Mirosław P. - "Wyspa Tegmarka"

 Campbell, Jack - "Zaginiona flota. Waleczny" (2020)

 Jones, Diana Wynne - "Zamek w chmurach"

 Kuang, Rebecca F. - "Republika smoka" (miękka)

 Kuang, Rebecca F. - "Republika smoka" (zintegrowana)

 Pilipiuk, Andrzej - "Dziedziczki" (2020)

Linki

antologia - "Dzikie karty"
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Cykl: Dzikie Karty
Tytuł oryginału: Wild Cards
Tłumaczenie: Krystyna Chodorowska
Data wydania: Październik 2014
Redaktor: George R.R. Martin
ISBN: 978-83-7785-312-2
Oprawa: miękka
Format: 140 x 205 mm
Liczba stron: 652
Cena: 39,90 zł
Rok wydania oryginału: 1986
Tom cyklu: 1



antologia - "Dzikie karty"

Blotki zamiast asów


Kilka lat temu, podczas wizyty w Polsce, George R.R. Martin dziwił się dlaczego jeszcze nikt w Polsce nie chciał wydać „Dzikich kart”: dopiero chęć wykorzystania magii nazwiska sprawiła, że ta seryjna antologia trafiła na nasz rynek. Lektura pierwszego tomu dość jasno odpowiada na zdziwienie autora.

Seria „Dzikie karty” narodziła się w połowie lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku i do tej pory doczekała się dwudziestu dwóch tomów. Założenie projektu jest proste: George R.R. Martin stworzył ogólne ramy fabularne (przyjmują w pierwszym tomie formę wprowadzenia czy interludiów), a następnie zaprosił innych autorów, by wpasowali w nie swoje pomysły na opowiadania. Rezultat – przynajmniej wnioskując po pierwszym tomie – jest zaskakująco spójny, ale jednocześnie niezbyt interesujący.
Czym wyróżnia się świat „Dzikich kart”? To w dużej mierze komiksowa fabuła (zresztą w treści wielokrotnie jest widoczne, że całość tworzą fani klasycznych komiksów superbohaterskich i sama antologia jest formą złożenia im hołdu), w której tuż po II wojnie światowej nad Nowym Jorkiem zostaje rozproszony kosmiczny wirus. Jego działanie jest tyleż okrutne, co nieprzewidywalne. Osoby nim zarażone umierają lub zostają przemienione. Większość zostaje upośledzona lub okaleczona (tzw. Dżokerzy), ale niewielka grupa zyskuje nadprzyrodzone umiejętności. To Asowie, postaci porównywalne z komiksowymi superbohaterami. Jednakże ich los nie jest różowy.
Zakres czasowy antologii to prawie czterdzieści lat, niemal do momentu jej wydania. W efekcie kilkanaście tekstów stanowi przede wszystkim opis odmienionej historii Stanów Zjednoczonych. Wpływ pojawiania się Asów i Dżokerów jest minimalny i dotyczy tak naprawdę kosmetycznych zmian w historii: jeśli nawet ich interwencja coś zmienia, to później bieg wydarzeń się prostuje. Zarażeni wirusem dzikiej karty stanowią natomiast wygodny temat do pokazania ważnych wydarzeń w historii USA. Gdy po II wojnie światowej dochodzi do polowania na komunistów, to komisje zwracają uwagę na Asów w służbie państwa. Odmienieni są wysyłani do Korei i Wietnamu, wokół nich koncentrują się ruchy pacyfistyczne, a później Dżokerzy spełniają rolę Afroamerykanów; oczywiście z koniecznym fabularnie podkręceniem kluczowych motywów.
Sporo tekstów wydaje się dość silnie zaangażowanych społecznie i próbuje oddać ducha tamtych czasów, ale w większości przypadków wypada to co najwyżej przeciętnie. Chociaż wyraźna jest robota redakcyjna, która tworzy z poszczególnych opowiadań spójną wizję, to jednak rozrzucone w czasie i przestrzeni fabuły dostarczają zbyt mało informacji, by przedstawiane procesy i przemiany można było uznać za wiarygodne. Niemniej warto podkreślić, że w epizodach pokazywane są raczej mniej chwalebne momenty z historii Stanów Zjednoczonych.
Być może właśnie przez chęć odwołania się do historii i podkreślenia za pomocą fantastycznych środków istotnych dla autorów momentów w niej, cierpią same fabuły. Większość tekstów ma podobny schemat: poznajemy jakąś osobę, która ma albo właśnie odkrywa jakąś moc, a następnie uczy sobie z nią radzić, jednocześnie często będąc wplątaną w większe, ważniejsze wydarzenia. Jak na pomysł wyraźnie odwołujący się do komiksów, zbyt rzadko postaci są kowalami własnego losu; znacznie częściej zdają się na los. Pomysł był jednocześnie taki, by nie tworzyć superbohaterów, a zwykłych ludzi, dla których moc wcale nie jest błogosławieństwem. Ciekawe, ale nie sprawdza się na dłuższą metę. Całość jest dość monotonna, utrzymana w jednym klimacie, oparta na podobnych założeniach. W efekcie im dalej, tym z mniejszym zainteresowaniem śledzi się losy Asów i Dżokerów.
W projekcie oprócz Martina wzięło udział kilku niezłych pisarzy znanych w naszym kraju. Można byłoby się spodziewać, że opowiadania Rogera Zelaznego, Waltera Jona Williamsa czy Howarda Waldropa będą stanowiły ozdobę zbioru… ale nie, dostosowują się do reszty, efektem czego jest poziom niższy niż ten, do którego przyzwyczaili czytelników.
„Dzikim kartom” dam jeszcze jedną szansę: być może - kiedy już mają za sobą przegląd historii i skupią się na teraźniejszości - zaprezentują ciekawsze, bardziej zróżnicowane tematycznie utwory. Jak by nie było, zaproszeni autorzy ogólnej naiwności zamysłu fabularnego chyba jednak nie przeskoczą.


Autor: Tymoteusz Wronka


Dodano: 2015-06-23 08:15:00
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Artykuły

Sam Sykes - wywiad z autorem "Siedmiu czarnych mieczy"


 Wiedźmin Netfliksa: zachwyt czy rozczarowanie?

 Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

Recenzje

Day, Kate Hope - "Co, jeśli…"


 Le Guin, Ursula K. - "Kotolotki"

 Sykes, Sam - "Siedem czarnych mieczy"

 Vonnegut, Kurt - "Galapagos"

 Adeyemi, Tomi - "Dzieci krwi i kości" i "Dzieci prawdy i zemsty"

 Wilhelm, Kate - "Gdzie dawniej śpiewał ptak"

 Collins, Suzanne - "Ballada ptaków i węży"

 Bradbury, Ray - "Green Town"

Fragmenty

 Bester, Alfred - "Człowiek do przeróbki

 Scalzi, John - "Ostatnia imperoks"

 Elison, Meg - "Księga Bezimiennej Akuszerki"

 Możdżeń, Konrad - "Chodź ze mną"

 Zamiatin, Jewgienij - "My"

 Urbanowicz, Artur - "Paradoks"

 Sykes, Sam - "Siedem czarnych mieczy"

 Kisiel, Marta - "Małe Licho i lato z diabłem"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2020 nast.pl     RSS      RSS