NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Bennett, Robert Jackson - "Miasto schodów"

Silverberg, Robert - "Skrzydła nocy"

Ukazały się

Mastai, Elan - "Inne dziś"


 Brzezińska, Anna - "Córki Wawelu"

 Kristoff, Jay - "Nibynoc"

 Tregillis, Ian - "Wyzwolenie"

 Janusz, Aleksandra - "Cień Gildii"

 Canavan, Trudi - "Obietnica następcy"

 Jadowska, Aneta - "Szamańskie tango"

 McClellan, Brian - "Sługa korony"

Imprezy

Copernicon 2017
Od: 2017-09-22
Do: 2017-09-24

Linki

Kańtoch, Anna - "Czarne"
Wydawnictwo: Powergraph
Kolekcja: Kontrapunkty
Data wydania: Październik 2012
ISBN: 978-83-61187-53-0
Oprawa: twarda
Format: 135 x 205
Liczba stron: 272
Cena: 34,00 zł
Seria: Kontrapunkty



Kańtoch, Anna - "Czarne"

Misterna konstrukcja


„Czarne” jest powieścią enigmatyczną kryjącą pod pozorną prostotą zaskakujące komplikacje. Połączenie języka, nastroju i – przede wszystkim w finale – fabuły tworzy trudną do zapomnienia mieszankę.

W ciągu kilku ostatnich lat Anna Kańtoch wyrosła na jedną z ciekawszych rodzimych pisarek fantastyki. Wydawało się jednak, że na stałe przywiązana jest do konwencjonalnie rozumianej fantastyki (nawet w ciekawych scenograficznie „Przedksiężycowych”) i korzystania obficie z rozwiązań charakterystycznych dla kryminału. A tu nagle: „Czarne”. Powieść, jakiej w dorobku Kańtoch jeszcze nie było; tylko chwilami flirtująca z typowymi motywami jej twórczości. Dodać jeszcze należy, że jest to książka bijąca o kilka długości wcześniejsze dokonania autorki, łącznie z darzonymi sentymentem przez czytelników opowiadaniami o Domenicu Jordanie.

Już od pierwszych stron „Czarnego” w czytelniku budzi się przekonanie, że ma do czynienia z opowieścią nieszablonową. Pozornie wydaje się to być historia emocjonalnie i psychicznie rozchwianej kobiety, lecz szybko w rytm opowieści wkradają się pęknięcia, które każą kwestionować stuprocentową wiarygodność odmalowanego przez autorkę krajobrazu. Jednocześnie są one skąpo dawkowane, jedynie podbudowując niepewność i zaostrzając apetyt na rozwiązanie zagadki. Odsłonięcie tajemnicy następuje dopiero w finale, który wydaje się być jedyną, acz niewielką, słabością powieści: nie z racji natury sekretu, a raczej formy jego odsłonięcia. W zakończeniu „Czarnemu” najbliżej do literatury konwencji, co z pewnością znajdzie swoich zwolenników, ale wywołuje drobny dysonans wobec reszty powieści. Należy przy tym zaznaczyć, że fabuła konsekwentnie prowadzi do tego momentu, toteż jest to świadomy zabieg autorki.

Chociaż autorka sama przyznaje w wywiadzie dla Katedry, że lubi historie z tajemnicą, to nie sama zagadka jest największą zaletą powieści. Od początku wyczuwalny – wręcz namacalny – jest klimat międzywojennej Polski... który z czasem zmienia się w realia sprzed I wojny światowej (a nawet wcześniejsze). Płynne przechodzenie pomiędzy różnymi momentami historii, zacieranie się granic i osobowości postaci stanowi integralną część „Czarnego”; ba, jest to sedno opowieści. Wracając do wcześniejszej myśli i uogólniając: atmosfera fin de siècle połączona z pewną dozą niesamowitości oraz realistycznie przedstawioną historią obyczajową budują niezapomniany nastrój. Nastrój, do którego być może czytelnicy fantastyki nie są przyzwyczajeni, co jednak w niczym nie umniejsza zasług autorki; a może wręcz dodatkowo je uwypukla?

Wątki dotyczące natury świata przedstawionego zostały w powieści misternie utkane, a przy tym ich natura nie została podana czytelnikowi na tacy. Zaszyte pod płaszczyzną fabularną powoli przebijają się na wierzch, subtelnie ukazując się odbiorcy. Leniwa atmosfera – czy to życia w przedwojennym mieście, czy też tytułowego letniska – sączy się delikatnie do świadomości, fascynując i absorbując. Ta powolność narracji jest niewątpliwym atutem pozwalającym zatopić się w świecie powieści. Żal tylko, że przy niewielkiej objętości powieści do końca dociera się szybko, opuszczając świat „Czarnego”.

Powieść Kańtoch oferuje intrygującą konstrukcję fabularną ukrytą pod leniwą narracją tworzącą atmosferę, jak u Edgara Alana Poego, opowieści niesamowitej. Jest przy tym powieścią udowadniającą, że – tak podkreślana przez niektórych – granica między fantastyką i głównym nurtem jest niedookreślona, a wręcz sztuczna. „Czarne” bowiem to bardzo dobra powieść obyczajowa z wątkiem nadnaturalnym... albo wybitna fantastyka z historią w tle. Które spojrzenie jest bliższe prawdy?


Autor: Tymoteusz "Shadowmage" Wronka


Dodano: 2012-11-05 20:45:00
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Artykuły

Gra o tron subiektywnym okiem (s07e07)


 Gra o tron subiektywnym okiem (s07e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s07e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s07e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s07e03)

Recenzje

Riggs, Ransom - "Baśnie osobliwe"


 Cetnarowski, Michał - "Podwójna tożsamość bogów"

 Dashner, James - "Dziennik osobliwych listów"

 Schwab, V.E. - "Zgromadzenie cieni"

 Orliński, Wojciech - "Lem. Życie nie z tej ziemi"

 Ryan, Anthony - "Ogień przebudzenia"

 Kosik, Rafał - "Różaniec"

 Brzezińska, Anna - "Córki Wawelu"

Fragmenty

 Jadowska, Aneta - "Szamańskie tango"

 Tregillis, Ian - "Wyzwolenie"

 Kosik, Rafał - "Różaniec" #2

 Kosik, Rafał - "Różaniec" #1

 Duszyński, Tomasz - "Impuls" #2

 Duszyński, Tomasz - "Impuls" #1

 Butcher, Jim - "Zdrajca"

 Hand, Cynthia; Ashton, Brodi & Meadows, Jodi - "Moja Lady Jane"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2017 nast.pl     RSS      RSS