NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Moore, Stuart - "Marvel: Wojna domowa"

Niven, Larry - "Pierścień" (2019)

Ukazały się

Palmer, Ada - "Do błyskawicy podobne"


 Lawrence, Mark - "Święta siostra"

 Larson, B.V. - "Flota Alfa"

 Przybyłek, Marcin Sergiusz - "Symfonia życia"

 Gwynne, John - "Zgliszcza"

 Bardugo, Leigh - "Oblężenie i nawałnica"

 Przechrzta, Adam - "Gambit Wielopolskiego" (Fabryka Słów)

 King, Stephen - "To" (druga okładka filmowa)

Imprezy

Copernicon 2019
Od: 2019-09-13
Do: 2019-09-15

Linki

Pratchett, Terry - "Zadziwiający Maurycy i jego edukowane gryzonie"
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Cykl: Świat Dysku
Tytuł oryginału: The Amazing Maurice And His Educated Rodents
Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa
Data wydania: Luty 2011
Wydanie: 2
ISBN: 978-83-7648-625-3
Oprawa: miękka
Format: 142 x 202 mm
Liczba stron: 212
Cena: 29,90 zł
Rok wydania oryginału: 2004



Pratchett, Terry - "Zadziwiający Maurycy i jego edukowane gryzonie"

„Zadziwiający Maurycy i jego edukowane gryzonie” to niewielka powieść z pogranicza pratchettowego Świata Dysku, która co prawda nie imponuje ani objętością, ani oryginalnością, ale z pewnością stanowi arcyprzyjemną lekturę i próbkę stylu Pratchetta idealną dla czytelników, którzy z jego prozą nie mieli dotychczas do czynienia.

Powieść wydano w Polsce już w 2004 roku, w tłumaczeniu Doroty Malinowskiej, w oprawie odbiegającej od stylistyki Świata Dysku i pod nieco innym tytułem („Zadziwiający Maurycy i jego uczone szczury”). Po siedmiu latach utwór doczekał się jednak nowego wydania w oprawie wpisującej książkę w Świat Dysku i w przekładzie niezastąpionego tłumacza serii – Piotra W. Cholewy.

Na tle pozostałych kilkudziesięciu powieści Pratchetta „Zadziwiający Maurycy...” nie wypada ponoć zbyt efektownie. W najlepszym razie ginie gdzieś w środku stawki. Podejrzewam, że maniakom Pratchetta brakuje większego fabularnego rozmachu (książka liczy sobie zaledwie 212 stron), znaczącego wkładu w główne wątki cyklu i może większego zagęszczenia ulubionych bohaterów Świata Dysku (choć kilka postaci z innych tomów cyklu zapewne by się znalazło).

Paradoksalnie to, co spycha tę powieść na margines twórczości Pratchetta, może stanowić atut w oczach czytelników, którzy chcieliby rozpocząć przygodę ze Światem Dysku. „Zadziwiający Maurycy...” to bowiem fascynująca historia, pełna niepowtarzalnego humoru i stanowiąca integralną, zamkniętą całość. Luźny związek z cyklem sprawia, że znajomość uniwersum jest w zasadzie zbędna, a dzięki niewielkiej objętości – lektura książki nie grozi przesytem nawet osobom, którym specyficzny styl autora nie przypadnie do gustu.

Prawdę mówiąc, trudno sobie wyobrazić kogoś, kto miałby się „Zadziwiającym Maurycym...” nie zachwycić, a przynajmniej zaintrygować. Powieść opowiada historię dość niecodziennej i trudniącej się nielegalnym procederem kompanii złożonej z ulicznego kocura Maurycego, młodego grajka Keitha i sporej gromadki gadających szczurów. Oszustwo, jakie planują w Blintzowych Łaźniach, ma być ich ostatnim. I – jak to często z podobnymi deklaracjami bywa – sprawy mocno się komplikują.

Dobrze znane fabularne klisze, przetworzone w zwariowaną parodię i postmodernistyczne zabawy formą to jednak nie najważniejsze atuty powieści. O jej wyjątkowości decydują przede wszystkim genialne sylwetki bohaterów – wyrachowany, przekonany o swoim sprycie kocur, przechodzący moralną przemianę; stado szczurów, które potrafią mówić, czytać, myśleć i przeżywać egzystencjalne rozterki; dzielna i niesforna córka burmistrza, której zacierają się granice między rzeczywistością a literacką fikcją; w końcu – groteskowe czarne charaktery i cała galeria barwnych postaci drugiego planu.

Co zaś najważniejsze – powyższa lista w najmniejszym stopniu nie oddaje kunsztu, z jakim Pratchett szkicuje postacie. W pełnej krasie poznajemy je dopiero w ferworze akcji, w obliczu moralnych rozterek i wśród przezabawnych dialogów, pełnych błyskotliwych ripost, lapsusów i bon motów.

„Zadziwiający Maurycy i jego edukowane gryzonie” to powieść krótka, ale kipiąca od akcji, humoru i barwnych postaci; to mistrzowska parodia legendy o Szczurołapie z Hameln, dopisująca do niej całe mrowie współczesnych aluzji i znaczeń. Niżej podpisany nie ma uprawnień, by wystawić książce ocenę w kontekście całego cyklu i w świetle złożonej pratchettologii, ale z perspektywy przygodnego odbiorcy – wróżę czytelnikom sporą dawkę szczerego rozbawienia i satysfakcji z lektury.



Autor: Krzysztof Pochmara


Dodano: 2012-06-15 20:01:14
Komentarze
-Jeszcze nie ma komentarzy-
Komentuj


Artykuły

Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

Recenzje

Warren, Ed i Lorraine & Chase, Robert David - "Nawiedzenia. Historie prawdziwe"


 Podlewski, Marcin - "Księga Zepsucia. Tom 1"

 Sullivan, Michael J. - "Zniknięcie córki Wintera"

 Vonnegut, Kurt - "Syreny z Tytana"

 Ziębiński, Robert - "Stephen King. Instrukcja obsługi"

 Dukaj, Jacek - "Po piśmie"

 Banks, Iain M. - "Wspomnij Phlebasa"

 Sullivan, Michael J. - "Śmierć Dulgath"

Fragmenty

 Karnicka, Anna - "Paradoks Marionetki: Sprawa Marionetkarza"

 Ruocchio, Christopher - "Imperium ciszy"

 Jensen, Danielle L. - "Mroczne wybrzeża"

 Eames, Nicholas - "Krwawa Róża"

 Wójtowicz, Milena - "Vice versa"

 Christopher, Adam - "Ciemność nad miastem"

 Warren, Ed i Lorraine & Chase, Robert David - "Nawiedzenia. Historie prawdziwe"

 Guzek, Marcin A. - "Szare Płaszcze: Rubież"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS