NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Gwynne, John - "Zgliszcza"

Zbierzchowski, Cezary - "Distortion"

Ukazały się

Komuda, Jacek - "Wilcze gniazdo" (wyd. 4)


 Piekara, Jacek - "Mój przyjaciel Kaligula" (2019)

 Ziemiański, Andrzej - "Pułapka Tesli" (wyd. 2)

 Manguel, Alberto; Guadalupi, Gianni - "Słownik miejsc wyobrażonych"

 King, Stephen - "Instytut"

 Parowski, Maciej - „Wasz cyrk, moje małpy. Chronologiczny alfabet moich autorów”, tom 2

 Lewicka, Anna - "Moc"

 Brennan, Marie - "W labiryncie smoków"

Linki

Pratchett, Terry - "W północ się odzieję"
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Cykl: Świat Dysku
Tytuł oryginału: I Shall Wear Midnight
Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa
Data wydania: Maj 2011
Wydanie: I
ISBN: 978-83-7648-709-0
Oprawa: miękka
Format: 142 x 202 mm
Liczba stron: 304
Cena: 29,90 zł
Rok wydania oryginału: 2010



Pratchett, Terry - "W północ się odzieję"

Humor na poważnie


Nazwisko Terry’ego Pratchetta jest powszechnie rozpoznawane, a jego książki czytają nie tylko osoby zainteresowane fantastyką. Mimo wydania kilkudziesięciu tytułów każdy kolejny jest wyczekiwany i ciepło przyjmowany przez fanów. Sytuacji tej nie zmienia nawet fakt, że Pratchett w twórczości zmieniał kilkukrotnie rozłożenie akcentów. Początek kariery pisarskiej to przede wszystkim humorystyczne opowiastki mające na celu jedynie bawić, ale z czasem w jego książkach – przede wszystkim tych należących do „Świata Dysku” – pojawiła się inna, bardziej poważna i mroczna nuta. Właśnie połączenie tych dwóch elementów sprawiło, że utwory brytyjskiego pisarza zyskały tak dużą popularność.
Minicykl o Tiffany Obolałej w obrębie „Świata Dysku” przyjęło się uważać za przeznaczony przede wszystkim dla młodszych czytelników. Takie założenie było uzasadnione być może przy pierwszych tomach, przede wszystkim ze względu na młody wiek głównej bohaterki. Z czasem jednakże książki te zaczęły być coraz poważniejsze. We „W północ się odzieję” Tiffany jest nadal nastolatką, ale problemy, z jakimi się styka, dotyczą zdecydowanie świata dorosłych, w dodatku jego ciemniejszych zakamarków. Jest to niejako inicjacja głównej bohaterki, jej wkroczenie w dorosłość. Nawet tytuł jest tutaj symptomatyczny: odzianie się w północ to założenie czarnych szat czarownicy – rzecz, przed którą Tiffany się broni, twierdząc, że ma jeszcze na to czas. Niestety nigdy nie ma się go tyle, ile by się chciało.
Nie sposób się również oprzeć wrażeniu, że o wielu kwestiach Pratchett pisze tutaj znacznie bardziej dosłownie, niż nas przyzwyczaił w książkach uznawanych za „dorosłe”. To, co w nich zwykle ukryte gdzieś pod powierzchnią, zasłonięte przez surrealizm i farsę, w tej powieści jest często opisane dosłownie, co poprzez zestawienie z nadal nieco sielankową rzeczywistością robi jeszcze większe wrażenie. Nawet wierny czytelnik może przeżyć niewielki wstrząs. Wraz z kolejnymi książkami treści są coraz bardziej gorzkie, a wnioski z nich płynące mniej optymistyczne. „W północ się odzieję” nie jest tutaj wyjątkiem, a wręcz stanowi kolejny duży krok w obranym wcześniej kierunku.
Za pewną wadę powieści można uznać dosyć prostą i liniową – nawet jak na standardy „Świata Dysku” – fabułę. W dodatku główny wątek książki nie należy do najciekawszych: Tiffany jest ścigana przez potwora, którego pokonanie nie należy do prostych zadań, najpierw musi więc odkryć jego prawdziwą naturę. Kolejne epizody poszukiwań, a później walki nie przyciągają uwagi. O wiele ciekawsze są różne kwestie poboczne, dialogi między postaciami, drobne wątki rozsiane po całej książce. To właśnie dzięki nim rodzą się u czytelnika emocje i refleksje. Rzecz jasna „W północ się odzieję” to nie tylko gorzkie refleksje. Czytając o przygodach bohaterów, nieraz przyjdzie nam wybuchnąć śmiechem. Najwięcej humoru pojawia się w scenach z udziałem Nac Mac Feeglów – niewielkich ciałem, ale olbrzymich duchem istot, które spędzają życie na piciu i bijatyce, od czasu do czasu pomagając też Tiffany, nie zawsze z zamierzonym skutkiem. Żartobliwych akcentów jest oczywiście więcej, więc pod tym względem czytelnik nie powinien czuć się rozczarowany.
Lata mijają, kolejne książki się ukazują, a „Świat Dysku” – używając nieco wyświechtanego sloganu – nadal uczy i bawi. Terry Pratchett ma niepowtarzalną zdolność pisania o rzeczach poważnych, a nawet tragicznych, w sposób humorystyczny i lekki. Myliłby się jednak ten, kto twierdziłby, iż brytyjski pisarz spłyca poruszane problemy. Pod przykryciem z satyry ukryta jest ostro tnąca klinga. Odczytywanie książek brytyjskiego pisarza wyłącznie na płaszczyźnie humorystycznej – chociaż możliwe – odziera je z tego, co w nich najistotniejsze.


Recenzja pierwotnie ukazała się w 11. numerze Literadaru.


Autor: Tymoteusz "Shadowmage" Wronka


Dodano: 2011-11-10 22:31:51
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

Ausir - 01:25 11-11-2011
Szkoda, że niestety najnowsza książka Pratchetta, czyli "Snuff", jest już zdecydowanie słabsza. I to mimo, że należy do mojego ulubionego podcyklu (Straż).

Shadowmage - 06:23 11-11-2011
W podcyklu o "Straży" też się już słabsze tomy trafiały.

Ausir - 10:08 11-11-2011
Ale "Snuff" to pierwszy który mnie autentycznie nudził.

Komentuj


Konkurs

Wygraj powieść o Spider-Manie


Artykuły

Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

Recenzje

Sanderson, Brandon - "Do gwiazd"


 Funke, Cornelia, del Toro, Guillermo - "Labirynt fauna"

 Aldiss, Brian W. - "Non stop"

 Sanderson, Brandon - "Rytmatysta"

 Warren, Ed i Lorraine & Chase, Robert David - "Nawiedzenia. Historie prawdziwe"

 Podlewski, Marcin - "Księga Zepsucia. Tom 1"

 Sullivan, Michael J. - "Zniknięcie córki Wintera"

 Vonnegut, Kurt - "Syreny z Tytana"

Fragmenty

 Petrucha, Stefan - "Marvel: Spider-Man. Wiecznie młody"

 Kańtoch, Anna - "Diabeł w maszynie"

 Bławatska, Helena P. - "Opowieści okultne"

 Majka Paweł, Rusak Radosław - "Czerwone żniwa. Uderzenie wyprzedzające"

 Karnicka, Anna - "Paradoks Marionetki: Sprawa Marionetkarza"

 Ruocchio, Christopher - "Imperium ciszy"

 Jensen, Danielle L. - "Mroczne wybrzeża"

 Eames, Nicholas - "Krwawa Róża"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS