NAST.pl
 
Komiks
  Facebook
Facebook
 
Forum

  RSS RSS

 Strona główna     Zapowiedzi     Recenzje     Imprezy     Konkursy     Wywiady     Patronaty     Archiwum newsów     Artykuły i relacje     Biblioteka     Fragmenty     Galerie     Opowiadania     Redakcja     Zaprzyjaźnione strony   

Zaloguj się tutaj! | Rejestruj

Patronat

Aldiss, Brian W. - "Cieplarnia" (Wehikuł czasu)

Corey, James S.A. - "Wzlot Persepolis"

Ukazały się

Czajka-Kominiarczuk, Katarzyna - "Zwierzenia popkulturalne"


 Simon, Lars - "Lennart Malmkvist i osobliwy mops Buri Bolmena"

 Maas, Sarah J. - "Szklany tron" (oprawa twarda)

 Foster, Alan Dean - "Obcy"

 Gołkowski, Michał - "Bramy ze złota. Zmierzch Bogów"

 Ćwiek, Jakub - "Stróże 2: Brudnopis Boga"

 Urbanowicz, Artur - "Gałęziste"

 Sanderson, Brandon - "Droga królów" (twarda okładka)

Linki

Huberath, Marek S. - "Vatran Auraio"
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Data wydania: Luty 2011
Wydanie: I
ISBN: 978-83-08-04569-5
Oprawa: miękka
Format: 123 × 197 mm
Liczba stron: 500
Cena: 44,90 zł



Huberath, Marek S. - "Vatran Auraio"

O naturze człowieczeństwa


Marek S. Huberath od lat należy do czołówki polskich pisarzy fantastyki. Mało tego, jest jednym z nielicznych nadal aktywnych autorów, którzy w latach osiemdziesiątych kładli podwaliny pod rozwój tego gatunku w Polsce. Mimo upływu czasu, utrzymuje się na szczycie. Być może jego sekret polega na tym, że pisze stosunkowo niewiele, więc każdy jego utwór jest głęboko przemyślany? Chociaż od ukazania się ostatniej książki Huberatha, „Balsamu długiego pożegnania”, minęły cztery lata, a od ostatniej powieści ponad pięć, to prace nad „Vatran Auraio” trwały znacznie dłużej, bo aż od 1996 roku. Czy powieść, której proces tworzenia trwał tak długo, może spowodować rozczarowanie u czytelnika? Na pewno nie w przypadku Huberatha. Nie jest to powieść tak ciężka gatunkowo jak „Miasta pod Skałą”, ale wymowna i pozostawiająca niezatarte wrażenia na długo.
Przedsmak świata przedstawionego z „Vatran Auraio” dane było poznać w opowiadaniach „Maika Ivanna” oraz „Spokojne, słoneczne miejsce lęgowe”; tekstach zresztą również zamieszczonych w tej książce. Jest to kosmos skolonizowany przez ludzi przemieszczających się w żywych statkach kosmicznych; jednakże to nie same podróże, a rozwój ludzkich kolonii, relacji i systemów społecznych jest tym, co interesuje autora. Chociaż żaden z trzech utworów zamieszczonych w książce nie dzieje się na tym samym świecie, to zrodziły się one z jednej idei, która przez lata ewoluowała i rozwijała się, by pełnię osiągnąć właśnie w „Vatran Auraio”.
O fabule i tajnikach świata z powieści można przeczytać w rozbudowanej nocie okładkowej; być może zbyt rozbudowanej, bo wiele zdradzającej z realiów, w jakich przyszło obracać się bohaterom. Huberath od pierwszych stron rzuca czytelnika na głęboką wodę; nie wprowadza czytelnika powoli w stworzony przez siebie świat, ale od razu zasypuje go nieznanymi terminami. Początkowo odbiorca czuje się więc jak prawdziwy przybysz na obcej planecie, otoczony przez niezrozumiałą kulturę, ludzi porozumiewających się obcym językiem (w powieści użyto wielu obcych terminów; choć ich zrozumienie – w przeciwieństwie np. do „Spokojnego, słonecznego miejsca lęgowego” – ułatwia fakt, iż bazują one na językach słowiańskich, stąd też instynktownie można domyślać się ich znaczenia, zanim jeszcze zostanie ono wytłumaczone w treści). Odkrywanie kolejnych warstw świata, zagłębienie się w odmienną, ale fascynującą w swym odizolowaniu i inności społeczność Matcinu Dolanu jest jedną z największych przyjemności płynących z lektury powieści Huberatha. Wizja autora jest kompletna, a chociaż początkowo może wydawać się dziwaczna, z czasem wyłania się z niej logika. Dlatego też lepiej przystąpić do czytania bez wczytywania się w notę okładkową.
„Vatran Auraio” jest powieścią nawiązującą do najlepszych tradycji klasycznego science fiction. Stworzenie ludzkiego społeczeństwa w zupełnie obcych realiach, dopasowywanie się człowieka do wymogów nieprzyjaznego środowiska, zacieranie się granicy między tym co ludzkie, a tym co obce, stanowiło kwintesencję pisarstwa wielu zachodnich twórców fantastyki naukowej. W powieści Huberatha pobrzmiewają echa twórczości Briana W. Aldissa („Helikonia”) czy Ursuli K. Le Guin z jej powieściami i opowiadaniami ze świata Ekumeny. Bardziej subtelne, już nie scenograficzne, ale bardziej filozoficzne nawiązania, można znaleźć do prozy Stanisława Lema. Proza Huberatha znana jest z tego, że nie opiera się jedynie na zajmującej fabule, jej siła leży przede wszystkim w poruszaniu kwestii istotnych, wskazywaniu prawdziwych wartości, a nie podążaniu za sloganami i modami. Nie inaczej jest i w „Vatran Auraio”, gdzie autor rozważa granice człowieczeństwa, nie uciekając również od nawiązań teologicznych, chociaż w porównaniu z licznymi innymi swoimi utworami, robi to znacznie delikatniej, nie wysuwając tych kwestii na pierwszy plan. Inna sprawa, że być może, znając dorobek autora, czytelnik specjalnie ich poszukuje?
Chciałoby się powiedzieć, że teraz już się tak nie pisze; i wcale nie jest powiedziane, że jest to zmiana na lepsze. Huberath, w powieści nieco w stylu retro, stawia liczne pytania, które cały czas są aktualne... a być może, w epoce fascynacji pisarzy science fiction posthumanizmem i genetyką, konieczne jest przypomnienie czym jesteśmy, skąd się wywodzimy, co czyni nas ludźmi? „Vatran Auraio” nie odpowiada na pytania, pozostawia wiele kwestii otwartych, do samodzielnego rozważenia. Przesącza w umysł czytelnika (tym prościej, że powieść napisana jest gładko i z polotem) wątpliwości co do kierunku, w jakim zmierzamy. Nie należy dać się zwieść fantastycznej, może nawet nieco bajkowej otoczce: książka dotyczy rzeczy, które jeśli nawet nie dzieją się tu i teraz, to będą dla nas istotne w bardzo nieodległej przyszłości.


Autor: Tymoteusz "Shadowmage" Wronka


Dodano: 2010-12-28 18:07:36
Komentarze

Sortuj: od najstarszego | od najnowszego

ASX76 - 16:34 04-01-2011
Shadowmage pisze:Cii, szczegóły :P


"Diabeł tkwi w szczegółach". To właśnie one składają się na ogólny obraz... :P

Shadowmage - 09:12 04-01-2011
Cii, szczegóły :P

nosiwoda - 22:35 03-01-2011
Nie czytam całości, bo i tak kupię, ale jedno z pierwszych zdań wydało mi się warte czepnięcia:
"jest jednym z nielicznych nadal aktywnych autorów, którzy w latach osiemdziesiątych kładli podwaliny pod rozwój tego gatunku w Polsce" - erm, to fantastyka w Polsce rozwijała się dopiero z podwalin kładzionych w latach 80. XX wieku? Wiem, że Ty wiesz, że nie, ale wyszło, jakbyś nie wiedział :)

ASX76 - 07:00 30-12-2010
lmn pisze:Kto mi powie, dlaczego WL Dukaja wydaje na twardo a Huberatha na miękko? :)


Bo Dukaj jest popularniejszy i jego książki lepiej się sprzedają, niestety. --_-

toto - 20:29 29-12-2010
Pewnie tak im się opłaca.

lmn - 20:00 29-12-2010
Kto mi powie, dlaczego WL Dukaja wydaje na twardo a Huberatha na miękko? :)

Yans - 15:49 29-12-2010
Już się nie mogę doczekać !!! A co do Miasta pod Skałą, to bym nie używał określenia "ciężka gatunkowo". Mi tam czytało się ją prawie lekko i przyjemnie, a już na pewno wciągała jak sokowirówka :)

Komentuj


Konkurs

Wygraj Kronikę World of WarCraft


Wygraj przygody Lennarta Malmkvista


Artykuły

Nie tylko Netflix animuje króliki, czyli „Wodnikowe Wzgórze” przez dekady


 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e06)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e05)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e04)

 Gra o tron subiektywnym okiem (s08e03)

Recenzje

Le Guin, Ursula K. - "Cała Orsinia"


 Lawrence, Mark - "Święta siostra"

 Aldiss, Brian W. - "Cieplarnia"

 Abercrombie, Joe - "Ostateczny argument" (oprawa twarda)

 Shannon, Samantha - "Zakon Drzewa Pomarańczy"

 Dick, Philip K. - "Nasi przyjaciele z Frolixa 8"

 Bardugo, Leigh - "Trylogia Grisza"

 Harrison, Harry - "Przestrzeni! Przestrzeni!"

Fragmenty

 Simon, Lars - "Lennart Malmkvist i osobliwy mops Buri Bolmena"

 Foster, Alan Dean - "Obcy"

 Hendel, Paulina - "Droga Dusz"

 Cook, Glen - "Port Cieni"

 Zbierzchowski, Cezary - "Distortion"

 Rak, Radek - "Baśń o wężowym sercu"

 Petrucha, Stefan - "Marvel: Spider-Man. Wiecznie młody"

 Kańtoch, Anna - "Diabeł w maszynie"

Projekt i realizacja:sismedia.eu       Reklama     © 2004-2019 nast.pl     RSS      RSS